Ioel 3

¹Quia ecce in diebus illis, et in tempore illo, cum convertero captivitatem Iuda et Ierusalem,

²congregabo omnes gentes, et deducam eas in vallem Iosaphat; et disceptabo cum eis ibi super populo meo, et haereditate mea Israël, quos disperserunt in nationibus, et terram meam diviserunt.

³Et super populum meum miserunt sortem; et posuerunt puerum in prostibulo, et puellam vendiderunt pro vino ut biberent.

⁴Verum quid mihi et vobis, Tyrus et Sidon, et omnis terminus Palaestinorum? numquid ultionem vos reddetis mihi? et si ulciscimini vos contra me, cito velociter reddam vicissitudinem vobis super caput vestrum.

⁵Argentum enim meum et aurum tulistis, et desiderabilia mea et pulcherrima intulistis in delubra vestra.

⁶Et filios Iuda et filios Ierusalem vendidistis filiis Graecorum, ut longe faceretis eos de finibus suis.

⁷Ecce ego suscitabo eos de loco in quo vendidistis eos, et convertam retributionem vestram in caput vestrum.

⁸Et vendam filios vestros et filias vestras in manibus filiorum Iuda, et venundabunt eos Sabaeis, genti longinquae, quia Dominus locutus est.

⁹Clamate hoc in gentibus, sanctificate bellum, suscitate robustos: accedant, ascendant omnes viri bellatores.

¹⁰Concidite aratra vestra in gladios, et ligones vestros in lanceas. Infirmus dicat: Quia fortis ego sum.

¹¹Erumpite, et venite, omnes gentes de circuitu, et congregamini; ibi occumbere faciet Dominus robustos tuos.

¹²Consurgant, et ascendant gentes in vallem Iosaphat, quia ibi sedebo ut iudicem omnes gentes in circuitu.

¹³Mittite falces, quoniam maturavit messis; venite, et descendite, quia plenum est torcular, exuberant torcularia: quia multiplicata est malitia eorum.

¹⁴Populi, populi, in valle concisionis, quia iuxta est dies Domini in valle concisionis.

¹⁵Sol et luna obtenebrati sunt, et stellae retraxerunt splendorem suum.

¹⁶Et Dominus de Sion rugiet, et de Ierusalem dabit vocem suam, et movebuntur caeli et terra; et Dominus spes populi sui, et fortitudo filiorum Israël.

¹⁷Et scietis quia ego Dominus Deus vester, habitans in Sion monte sancto meo; et erit Ierusalem sancta, et alieni non transibunt per eam amplius.

¹⁸Et erit in die illa: stillabunt montes dulcedinem, et colles fluent lacte, et per omnes rivos Iuda ibunt aquae; et fons de domo Domini egredietur, et irrigabit torrentem spinarum.

¹⁹Aegyptus in desolationem erit, et Idumaea in desertum perditionis, pro eo quod inique egerint in filios Iuda, et effuderint sanguinem innocentem in terra sua.

²⁰Et Iudaea in aeternum habitabitur, et Ierusalem in generationem et generationem.

²¹Et mundabo sanguinem eorum, quem non mundaveram; et Dominus commorabitur in Sion.