Ioannes 3

¹Erat autem homo ex pharisaeis, Nicodemus nomine, princeps Iudaeorum. ²Hic venit ad Iesum nocte, et dixit ei: Rabbi, scimus quia a Deo venisti magister, nemo enim potest haec signa facere, quae tu facis, nisi fuerit Deus cum eo. ³Respondit Iesus, et dixit ei: Amen, amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit denuo, non potest videre regnum Dei. ⁴Dicit ad eum Nicodemus: Quomodo potest homo nasci, cum sit senex? numquid potest in ventrem matris suae iterato introire et renasci? ⁵Respondit Iesus: Amen, amen dico tibi, nisi quis renatus fuerit ex aqua, et Spiritu Sancto, non potest introire in regnum Dei. ⁶Quod natum est ex carne, caro est: et quod natum est ex spiritu, spiritus est. ⁷Non mireris quia dixi tibi: oportet vos nasci denuo. ⁸Spiritus ubi vult spirat, et vocem eius audis, sed nescis unde veniat, aut quo vadat: sic est omnis qui natus est ex spiritu. ⁹Respondit Nicodemus, et dixit ei: Quomodo possunt haec fieri? ¹⁰Respondit Iesus, et dixit ei: Tu es magister in Israël, et haec ignoras?

¹¹amen, amen dico tibi, quia quod scimus loquimur, et quod vidimus testamur, et testimonium nostrum non accipitis. ¹²Si terrena dixi vobis, et non creditis: quomodo, si dixero vobis caelestia, credetis? ¹³Et nemo ascendit in caelum, nisi qui descendit de caelo, Filius hominis, qui est in caelo. ¹⁴Et sicut Moyses exaltavit serpentem in deserto, ita exaltari oportet Filium hominis: ¹⁵ut omnis qui credit in ipsum, non pereat, sed habeat vitam aeternam.

¹⁶Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret: ut omnis qui credit in eum, non pereat, sed habeat vitam aeternam. ¹⁷Non enim misit Deus Filium suum in mundum, ut iudicet mundum, sed ut salvetur mundus per ipsum. ¹⁸Qui credit in eum, non iudicatur; qui autem non credit, iam iudicatus est: quia non credit in nomine unigeniti Filii Dei. ¹⁹Hoc est autem iudicium: quia lux venit in mundum, et dilexerunt homines magis tenebras quam lucem: erant enim eorum mala opera. ²⁰Omnis enim qui male agit, odit lucem, et non venit ad lucem, ut non arguantur opera eius: ²¹qui autem facit veritatem, venit ad lucem, ut manifestentur opera eius, quia in Deo sunt facta.

²²Post haec venit Iesus et discipuli eius in terram Iudaeam: et illic demorabatur cum eis, et baptizabat. ²³Erat autem et Ioannes baptizans, in Aennon, iuxta Salim: quia aquae multae erant illic, et veniebant et baptizabantur. ²⁴Nondum enim missus fuerat Ioannes in carcerem.

²⁵Facta est autem quaestio ex discipulis Ioannis cum Iudaeis de purificatione. ²⁶Et venerunt ad Ioannem, et dixerunt ei: Rabbi, qui erat tecum trans Iordanem, cui tu testimonium perhibuisti, ecce hic baptizat, et omnes veniunt ad eum. ²⁷Respondit Ioannes, et dixit: Non potest homo accipere quidquam, nisi fuerit ei datum de caelo. ²⁸Ipsi vos mihi testimonium perhibetis, quod dixerim: Non sum ego Christus: sed quia missus sum ante illum. ²⁹Qui habet sponsam, sponsus est: amicus autem sponsi, qui stat, et audit eum, gaudio gaudet propter vocem sponsi. Hoc ergo gaudium meum impletum est. ³⁰Illum oportet crescere, me autem minui.

³¹Qui desursum venit, super omnes est. Qui est de terra, de terra est, et de terra loquitur. Qui de caelo venit, super omnes est. ³²Et quod vidit, et audivit, hoc testatur: et testimonium eius nemo accipit. ³³Qui accepit eius testimonium signavit, quia Deus verax est. ³⁴Quem enim misit Deus, verba Dei loquitur: non enim ad mensuram dat Deus spiritum. ³⁵Pater diligit Filium et omnia dedit in manu eius. ³⁶Qui credit in Filium, habet vitam aeternam; qui autem incredulus est Filio, non videbit vitam, sed ira Dei manet super eum.