II Samuelis 6

¹Congregavit autem rursum David omnes electos ex Israël, triginta millia. ²Surrexitque David, et abiit, et universus populus qui erat cum eo de viris Iuda, ut adducerent arcam Dei, super quam invocatum est nomen Domini exercituum, sedentis in cherubim super eam. ³Et imposuerunt arcam Dei super plaustrum novum: tuleruntque eam de domo Abinadab, qui erat in Gabaa: Oza autem et Ahio, filii Abinadab, minabant plaustrum novum. ⁴Cumque tulissent eam de domo Abinadab, qui erat in Gabaa, custodiens arcam Dei Ahio praecedebat arcam. ⁵David autem et omnis Israël ludebant coram Domino in omnibus lignis fabrefactis, et citharis et lyris et tympanis et sistris et cymbalis.

⁶Postquam autem venerunt ad aream Nachon, extendit Oza manum ad arcam Dei, et tenuit eam: quoniam calcitrabant boves, et declinaverunt eam. ⁷Iratusque est indignatione Dominus contra Ozam, et percussit eum super temeritate: qui mortuus est ibi iuxta arcam Dei. ⁸Contristatus est autem David, eo quod percussisset Dominus Ozam, et vocatum est nomen loci illius: Percussio Ozae, usque in diem hanc. ⁹Et extimuit David Dominum in die illa, dicens: Quomodo ingredietur ad me arca Domini? ¹⁰Et noluit divertere ad se arcam Domini in civitatem David: sed divertit eam in domum Obededom Gethaei. ¹¹Et habitavit arca Domini in domo Obededom Gethaei tribus mensibus: et benedixit Dominus Obededom, et omnem domum eius.

¹²Nuntiatumque est regi David quod benedixisset Dominus Obededom, et omnia eius, propter arcam Dei. Abiit ergo David, et adduxit arcam Dei de domo Obededom in civitatem David cum gaudio: et erant cum David septem chori, et victima vituli. ¹³Cumque transcendissent qui portabant arcam Domini sex passus, immolabat bovem et arietem, ¹⁴et David saltabat totis viribus ante Dominum: porro David erat accinctus ephod lineo. ¹⁵Et David et omnis domus Israël ducebant arcam testamenti Domini in iubilo, et in clangore buccinae. ¹⁶Cumque intrasset arca Domini in civitatem David, Michol filia Saul, prospiciens per fenestram, vidit regem David subsilientem atque saltantem coram Domino: et despexit eum in corde suo.

¹⁷Et introduxerunt arcam Domini, et imposuerunt eam in loco suo in medio tabernaculi, quod tetenderat ei David: et obtulit David holocausta et pacifica coram Domino. ¹⁸Cumque complesset offerens holocausta et pacifica, benedixit populo in nomine Domini exercituum. ¹⁹Et partitus est universae multitudini Israël tam viro quam mulieri singulis collyridam panis unam, et assaturam bubulae carnis unam, et similam frixam oleo: et abiit omnis populus, unusquisque in domum suam. ²⁰Reversusque est David ut benediceret domui suae: et egressa Michol filia Saul in occursum David, ait: Quam gloriosus fuit hodie rex Israël discooperiens se ante ancillas servorum suorum, et nudatus est, quasi si nudetur unus de scurris. ²¹Dixitque David ad Michol: Ante Dominum, qui elegit me potius quam patrem tuum et quam omnem domum eius, et praecepit mihi ut essem dux super populum Domini in Israël ²²et Iudam, et vilior fiam plus quam factus sum: et ero humilis in oculis meis, et cum ancillis de quibus locuta es, gloriosior apparebo. ²³Igitur Michol filiae Saul non est natus filius usque in diem mortis suae.