Confronto
Apocalisse 5
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | E vidi nella destra di lui, che sedeva sul trono, un libro scritto di drento, e di fuori, e segnato con sette sigilli. | Et vidi in dextera sedentis supra thronum, librum scriptum intus et foris, signatum sigillis septem. |
| 2 | E vidi un Angelo forte, che con voce grande sclamava: chi è degno di aprire il libro, e di sciogliere i suoi sigilli? | Et vidi angelum fortem, praedicantem voce magna: Quis est dignus aperire librum, et solvere signacula eius? |
| 3 | E nissuno poteva, né in cielo, né in terra, né sotto terra, aprire il libro, né guardarlo. | Et nemo poterat neque in caelo, neque in terra, neque subtus terram aperire librum, neque respicere illum. |
| 4 | E io piagnea largamente, perché non trovossi chi fosse degno di aprire il libro, né chi lo guardasse. | Et ego flebam multum, quoniam nemo dignus inventus est aperire librum, nec videre eum. |
| 5 | E uno de' seniori mi disse: non piangere: ecco, il lione della tribù di Giuda, stirpe di Davidde, ha vinto d'aprire il libro, e sciogliere i suoi sette sigilli. | Et unus de senioribus dixit mihi: Ne fleveris: ecce vicit leo de tribu Iuda, radix David, aperire librum, et solvere septem signacula eius. |
| 6 | E mirai, ed ecco in mezzo al trono, e ai quattro animali, e ai seniori, un agnello su' suoi piedi, come scannato, che ha sette corna, e sette occhi: che sono i sette spiriti di Dio, spediti per tutta la terra. | Et vidi: et ecce in medio throni et quatuor animalium, et in medio seniorum, Agnum stantem tamquam occisum, habentem cornua septem, et oculos septem: qui sunt septem spiritus Dei, missi in omnem terram. |
| 7 | E venne, e prese il libro di mano di colui, che sedeva sul trono. | Et venit: et accepit de dextera sedentis in throno librum. |
| 8 | E aperto che ebbe il libro, i quattro animali, e i ventiquattro seniori si prostrarono dinanzi all'Agnello, avendo ognun di loro cetere, e nappi d'oro pieni di materie odorifere, che sono le orazioni de' santi: | Et cum aperuisset librum, quatuor animalia, et viginti quatuor seniores ceciderunt coram Agno, habentes singuli citharas, et phialas aureas plenas odoramentorum, quae sunt orationes sanctorum: |
| 9 | E cantavano un nuovo cantico, dicendo: degno se' tu, o Signore, di ricevere il libro, e di aprire i suoi sigilli: dapoichè sei stato scannato, e ci hai ricomperati a Dio col sangue tuo di tutte le tribù, e linguaggi, e popoli, e nazioni: | et cantabant canticum novum, dicentes: Dignus es, Domine, accipere librum, et aperire signacula eius: quoniam occisus es, et redemisti nos Deo in sanguine tuo ex omni tribu, et lingua, et populo, et natione: |
| 10 | E ci hai fatti per il nostro Dio regi, e sacerdoti: e regneremo sopra la terra. | et fecisti nos Deo nostro regnum, et sacerdotes: et regnabimus super terram. |
| 11 | E mirai, e udii la voce di molti Angeli intorno al trono, e agli animali, e ai seniori: ed era il numero di essi migliaia di migliaia, | Et vidi, et audivi vocem angelorum multorum in circuitu throni, et animalium, et seniorum: et erat numerus eorum millia millium, |
| 12 | I quali ad alta voce dicevano: è degno l'Agnello, che è stato scannato, di ricevere la virtù, e la divinità, e la sapienza, e la fortezza, e l'onore, e la gloria, e la benedizione. | dicentium voce magna: Dignus est Agnus, qui occisus est, accipere virtutem, et divinitatem, et sapientiam, et fortitudinem, et honorem, et gloriam, et benedictionem. |
| 13 | E le creature tutte, che sono nel cielo, e sulla terra, e sotto la terra, cioè nel mare, e quante in questi (luoghi) si trovano: tutte le udii, che dicevano: a lui, che siede sul trono, e all'Agnello, benedizione, e onore e gloria, e potestà pe' secoli de' secoli. | Et omnem creaturam, quae in caelo est, et super terram, et sub terra, et quae sunt in mari, et quae in eo: omnes audivi dicentes: Sedenti in throno, et Agno, benedictio et honor, et gloria, et potestas in saecula saeculorum. |
| 14 | E i quattro animali dicevano: amen. E i ventiquattro seniori si prostraron bocconi, e adorarono lui, che vive pe' secoli de' secoli. | Et quatuor animalia dicebant: Amen. Et viginti quatuor seniores ceciderunt in facies suas: et adoraverunt viventem in saecula saeculorum. |
