Comparação
Atos dos Apóstolos 10
Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|---|
| 1 | Havia pois em Cesareia um homem, por nome Cornélio, que era centurião da coorte que se chama Italiana, | Vir autem quidam erat in Caesarea, nomine Cornelius, centurio cohortis quae dicitur Italica, | Ἀνὴρ δέ τις ἐν Καισαρείᾳ ὀνόματι Κορνήλιος, ἑκατοντάρχης ἐκ σπείρης τῆς καλουμένης Ἰταλικῆς, |
| 2 | Cheio de religião e temente a Deus com toda a sua casa, que fazia muitas esmolas ao povo e que estava orando a Deus incessantemente; | religiosus, ac timens Deum cum omni domo sua, faciens eleemosynas multas plebi, et deprecans Deum semper. | εὐσεβὴς καὶ φοβούμενος τὸν Θεὸν σὺν παντὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, ποιῶν τε ἐλεημοσύνας πολλὰς τῷ λαῷ καὶ δεόμενος τοῦ Θεοῦ διὰ παντός, |
| 3 | Este viu em visão manifestamente, quase à hora de noa, que um anjo de Deus se apresentava diante dele e lhe dizia: Cornélio. | Is vidit in visu manifeste, quasi hora diei nona, angelum Dei introëuntem ad se, et dicentem sibi: Corneli. | εἶδεν ἐν ὁράματι φανερῶς ὡσεὶ ὥραν ἐνάτην τῆς ἡμέρας ἄγγελον τοῦ Θεοῦ εἰσελθόντα πρὸς αὐτὸν καὶ εἰπόντα αὐτῷ· Κορνήλιε. |
| 4 | E ele fixando nele os olhos, possuído de temor, disse: Que é isto, Senhor? Ele porém lhe respondeu: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para ficarem em lembrança na presença de Deus. | At ille intuens eum, timore correptus, dixit: Quid est, domine? Dixit autem illi: Orationes tuae et eleemosynae tuae ascenderunt in memoriam in conspectu Dei. | ὁ δὲ ἀτενίσας αὐτῷ καὶ ἔμφοβος γενόμενος εἶπε· τί ἐστι, κύριε; εἶπε δὲ αὐτῷ· αἱ προσευχαί σου καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἀνέβησαν εἰς μνημόσυνον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. |
| 5 | Envia pois agora homens a Jope, e faze vir aqui a um certo Simão que tem por sobrenome Pedro; | Et nunc mitte viros in Ioppen, et accersi Simonem quemdam, qui cognominatur Petrus: | καὶ νῦν πέμψον εἰς Ἰόππην ἄνδρας καὶ μετάπεμψαι Σίμωνα τὸν ἐπικαλούμενον Πέτρον· |
| 6 | Este se acha hospedado em casa de um certo Simão curtidor de peles, cuja casa fica junto ao mar; ele te dirá o que te convém fazer. | hic hospitatur apud Simonem quemdam coriarium, cuius est domus iuxta mare: hic dicet tibi quid te oporteat facere. | οὗτος ξενίζεται παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ, ᾧ ἐστιν οἰκία παρὰ θάλασσαν. |
| 7 | E logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou a dois dos seus domésticos e a um soldado temente a Deus, daqueles que estavam às suas ordens; | Et cum discessisset angelus qui loquebatur illi, vocavit duos domesticos suos, et militem metuentem Dominum ex his qui illi parebant. | ὡς δὲ ἀπῆλθεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν τῷ Κορνηλίῳ, φωνήσας δύο τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ καὶ στρατιώτην εὐσεβῆ τῶν προσκαρτερούντων αὐτῷ, |
| 8 | E havendo-lhes contado tudo isto, os enviou a Jope. | Quibus cum narrasset omnia, misit illos in Ioppen. | καὶ ἐξηγησάμενος αὐτοῖς ἅπαντα, ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὴν Ἰόππην. |
| 9 | E ao dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao alto da casa a fazer oração perto da hora de sexta. | Postera autem die, iter illis facientibus, et appropinquantibus civitati, ascendit Petrus in superiora ut oraret circa horam sextam. | Τῇ δὲ ἐπαύριον ὁδοιπορούντων ἐκείνων καὶ τῇ πόλει ἐγγιζόντων ἀνέβη Πέτρος ἐπὶ τὸ δῶμα προσεύξασθαι περὶ ὥραν ἕκτην. |
| 10 | E como tivesse fome, quis comer. Mas ao tempo que lho preparavam, sobreveiu-lhe um rapto de espírito; | Et cum esuriret, voluit gustare. Parantibus autem illis, cecidit super eum mentis excessus: | ἐγένετο δὲ πρόσπεινος καὶ ἤθελε γεύσασθαι· παρασκευαζόντων δὲ ἐκείνων ἐπέπεσεν ἐπ᾽ αὐτὸν ἔκστασις, |
| 11 | E viu o céu aberto, e que descendo um vaso, como uma grande toalha, suspenso pelos quatro cantos era feito baixar do céu à terra, | et vidit caelum apertum, et descendens vas quoddam, velut linteum magnum, quatuor initiis submitti de caelo in terram, | καὶ θεωρεῖ τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον καὶ καταβαῖνον ἐπ᾽ αὐτὸν σκεῦός τι ὡς ὀθόνην μεγάλην, τέσσαρσιν ἀρχαῖς δεδεμένον καὶ καθιέμενον ἐπὶ τῆς γῆς, |
| 12 | No qual havia de todos os quadrúpedes e dos répteis da terra e das aves do céu. | in quo erant omnia quadrupedia, et serpentia terrae, et volatilia caeli. | ἐν ᾧ ὑπῆρχε πάντα τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ. |
| 13 | E foi dirigida a ele uma voz que lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come. | Et facta est vox ad eum: Surge, Petre: occide, et manduca. | καὶ ἐγένετο φωνὴ πρὸς αὐτόν· ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε. |
| 14 | E disse Pedro: Não, Senhor, porque nunca comi alguma coisa comum, nem imunda. | Ait autem Petrus: Absit Domine, quia numquam manducavi omne commune et immundum. | ὁ δὲ Πέτρος εἶπε· μηδαμῶς, Κύριε· ὅτι οὐδέποτε ἔφαγον πᾶν κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον. |
| 15 | E a voz lhe tornou segunda vez a dizer: Ao que Deus purificou, não chames tu comum. | Et vox iterum secundo ad eum: Quod Deus purificavit, tu commune ne dixeris. | καὶ φωνὴ πάλιν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν· ἃ ὁ Θεὸς ἐκαθάρισε σὺ μὴ κοίνου. |
| 16 | E isto se repetiu até três vezes; e logo o vaso se recolheu ao céu. | Hoc autem factum est per ter: et statim receptum est vas in caelum. | τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρίς, καὶ πάλιν ἀνελήφθη τὸ σκεῦος εἰς τὸν οὐρανόν. |
| 17 | E enquanto Pedro entre si duvidava sobre o que seria a visão que havia visto, eis-que os homens que tinha enviado Cornélio, perguntando pela casa de Simão, chegaram à porta. | Et dum intra se haesitaret Petrus quidnam esset visio quam vidisset, ecce viri qui missi erant a Cornelio, inquirentes domum Simonis astiterunt ad ianuam. | Ὡς δὲ ἐν ἑαυτῷ διηπόρει ὁ Πέτρος τί ἂν εἴη τὸ ὅραμα ὃ εἶδε, καὶ ἰδοὺ οἱ ἄνδρες οἱ ἀπεσταλμένοι ἀπὸ τοῦ Κορνηλίου διερωτήσαντες τὴν οἰκίαν Σίμωνος ἐπέστησαν ἐπὶ τὸν πυλῶνα, |
| 18 | E havendo chamado, perguntavam se estava ali hospedado Simão que tinha por sobrenome Pedro. | Et cum vocassent, interrogabant, si Simon qui cognominatur Petrus illic haberet hospitium. | καὶ φωνήσαντες ἐπυνθάνοντο εἰ Σίμων ὁ ἐπικαλούμενος Πέτρος ἐνθάδε ξενίζεται. |
| 19 | E considerando Pedro na visão, lhe disse o Espírito: Eis-aí três homens que te procuram. | Petro autem cogitante de visione, dixit Spiritus ei: Ecce viri tres quaerunt te. | τοῦ δὲ Πέτρου διενθυμουμένου περὶ τοῦ ὁράματος εἶπεν αὐτῷ τὸ Πνεῦμα· ἰδοὺ ἄνδρες [τρεῖς] ζητοῦσί σε· |
| 20 | Levanta-te, pois, desce e vai com eles sem duvidar; porque eu sou o que os enviei. | Surge itaque, descende, et vade cum eis nihil dubitans: quia ego misi illos. | ἀλλὰ ἀναστὰς κατάβηθι καὶ πορεύου σὺν αὐτοῖς μηδὲν διακρινόμενος, διότι ἐγὼ ἀπέσταλκα αὐτούς. |
| 21 | E descendo Pedro para ir ter com os homens, lhes disse: Aqui me tendes que eu sou a quem buscais; qual é a causa por que aqui viestes? | Descendens autem Petrus ad viros, dixit: Ecce ego sum, quem quaeritis: quae causa est, propter quam venistis? | καταβὰς δὲ Πέτρος πρὸς τοὺς ἄνδρας εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ εἰμι ὃν ζητεῖτε· τίς ἡ αἰτία δι᾽ ἣν πάρεστε; |
| 22 | Responderam eles: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que disto mesmo logra o testemunho de toda a nação dos judeus, recebeu resposta do santo anjo que te mandasse chamar a sua casa e que ouvisse as tuas palavras. | Qui dixerunt: Cornelius centurio, vir iustus et timens Deum, et testimonium habens ab universa gente Iudaeorum, responsum accepit ab angelo sancto accersire te in domum suam, et audire verba abs te. | οἱ δὲ εἶπον· Κορνήλιος ἑκατοντάρχης, ἀνὴρ δίκαιος καὶ φοβούμενος τὸν Θεόν, μαρτυρούμενός τε ὑπὸ ὅλου τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων, ἐχρηματίσθη ὑπὸ ἀγγέλου ἁγίου μεταπέμψασθαί σε εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἀκοῦσαι ῥήματα παρὰ σοῦ. |
| 23 | Pedro pois, fazendo-os entrar, os hospedou. E levantando-se, ao seguinte dia partiu com eles; e alguns dos irmãos que viviam em Jope, o acompanharam. | Introducens ergo eos, recepit hospitio. Sequenti autem die, surgens profectus est cum illis, et quidam ex fratribus ab Ioppe comitati sunt eum. | εἰσκαλεσάμενος οὖν αὐτοὺς ἐξένισε. Τῇ δὲ ἐπαύριον ἀναστὰς ἐξῆλθε σὺν αὐτοῖς, καί τινες τῶν ἀδελφῶν τῶν ἀπὸ [τῆς] Ἰόππης συνῆλθον αὐτῷ, |
| 24 | E ao outro dia depois entrou em Cesareia. E Cornélio os estava esperando, havendo convidado já aos seus parentes e mais íntimos amigos. | Altera autem die introivit Caesaream. Cornelius vero exspectabat illos, convocatis cognatis suis et necessariis amicis. | καὶ τῇ ἐπαύριον εἰσῆλθον εἰς τὴν Καισάρειαν. ὁ δὲ Κορνήλιος ἦν προσδοκῶν αὐτοὺς συγκαλεσάμενος τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀναγκαίους φίλους. |
| 25 | E aconteceu que, quando Pedro estava para entrar, saiu Cornélio a recebê-lo; e prostrando-se a seus pés, o adorou. | Et factum est cum introisset Petrus, obvius venit ei Cornelius, et procidens ad pedes eius adoravit. | Ὡς δὲ ἐγένετο τοῦ εἰσελθεῖν τὸν Πέτρον, συναντήσας αὐτῷ ὁ Κορνήλιος πεσὼν ἐπὶ τοὺς πόδας προσεκύνησεν. |
| 26 | Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem. | Petrus vero elevavit eum, dicens: Surge: et ego ipse homo sum. | ὁ δὲ Πέτρος αὐτὸν ἤγειρε λέγων· ἀνάστηθι· κἀγὼ αὐτὸς ἄνθρωπός εἰμι. |
| 27 | E entrou falando com ele, e achou muitos que haviam concorrido; | Et loquens cum illo intravit, et invenit multos qui convenerant: | καὶ συνομιλῶν αὐτῷ εἰσῆλθε, καὶ εὑρίσκει συνεληλυθότας πολλούς, |
| 28 | E lhes disse: Vós sabeis como é coisa abominável para um homem judeu o juntar-se ou unir-se a um estrangeiro; mas Deus me mostrou que a nenhum homem chamasse comum ou imundo. | dixitque ad illos: Vos scitis quomodo abominatum sit viro Iudaeo coniungi aut accedere ad alienigenam: sed mihi ostendit Deus neminem communem aut immundum dicere hominem. | ἔφη τε πρὸς αὐτούς· ὑμεῖς ἐπίστασθε ὡς ἀθέμιτόν ἐστιν ἀνδρὶ Ἰουδαίῳ κολλᾶσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἀλλοφύλῳ· καὶ ἐμοὶ ὁ Θεὸς ἔδειξε μηδένα κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον· |
| 29 | Por isso sem duvidar vim logo assim que fui chamado. Pergunto, pois, por que causa me chamastes? | Propter quod sine dubitatione veni accersitus. Interrogo ergo, quam ob causam accersistis me? | διὸ καὶ ἀναντιρρήτως ἦλθον μεταπεμφθείς. πυνθάνομαι οὖν τίνι λόγῳ μετεπέμψασθέ με; |
| 30 | E disse Cornélio: Hoje faz quatro dias que estava orando em minha casa à hora de noa, e eis-que se me pôs diante um varão vestido de branco e me disse: | Et Cornelius ait: A nudiusquarta die usque ad hanc horam, orans eram hora nona in domo mea, et ecce vir stetit ante me in veste candida, et ait: | καὶ ὁ Κορνήλιος ἔφη· ἀπὸ τετάρτης ἡμέρας μέχρι ταύτης τῆς ὥρας ἤμην νηστεύων, καὶ τὴν ἐνάτην ὥραν προσευχόμενος ἐν τῷ οἴκῳ μου· καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἔστη ἐνώπιόν μου ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ, |
| 31 | Cornélio, a tua oração foi atendida, e as tuas esmolas foram lembradas na presença de Deus. | Corneli, exaudita est oratio tua, et eleemosynae tuae commemoratae sunt in conspectu Dei. | καί φησι· Κορνήλιε, εἰσηκούσθη σου ἡ προσευχὴ καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἐμνήσθησαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. |
| 32 | Manda, pois, a Jope e faze vir a um Simão que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor de peles, à borda do mar. | Mitte ergo in Ioppen, et accersi Simonem qui cognominatur Petrus: hic hospitatur in domo Simonis coriarii iuxta mare. | πέμψον οὖν εἰς Ἰόππην καὶ μετακάλεσαι Σίμωνα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος· οὗτος ξενίζεται ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος βυρσέως παρὰ θάλασσαν· ὃς παραγενόμενος λαλήσει σοι. |
| 33 | Em consequência disto enviei logo a buscar-te; e tu fizeste bem em vir. Agora porém nós todos estamos na tua presença, para ouvir todas as coisas quantas o Senhor te ordenou que nos dissesses. | Confestim ergo misi ad te: et tu benefecisti veniendo. Nunc ergo omnes nos in conspectu tuo adsumus audire omnia quaecumque tibi praecepta sunt a Domino. | ἐξαυτῆς οὖν ἔπεμψα πρός σε, σύ τε καλῶς ἐποίησας παραγενόμενος. νῦν οὖν πάντες ἡμεῖς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πάρεσμεν ἀκοῦσαι πάντα τὰ προστεταγμένα σοι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. |
| 34 | Então Pedro abrindo a sua boca, disse: Tenho na verdade alcançado que Deus não faz acepção de pessoas; | Aperiens autem Petrus os suum, dixit: In veritate comperi quia non est personarum acceptor Deus; | Ἀνοίξας δὲ Πέτρος τὸ στόμα [αὐτοῦ] εἶπεν· ἐπ᾽ ἀληθείας καταλαμβάνομαι ὅτι οὐκ ἔστι προσωπολήπτης ὁ Θεός, |
| 35 | Mas que em toda a nação aquele que o teme e obra o que é justo, esse lhe é aceito. | sed in omni gente qui timet eum, et operatur iustitiam, acceptus est illi. | ἀλλ᾽ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτὸς αὐτῷ ἐστι. |
| 36 | Deus enviou a sua palavra aos filhos de israel, anunciando-lhes a paz por meio de Jesus Cristo; (este é o Senhor de todos). | Verbum misit Deus filiis Israël, annuntians pacem per Iesum Christum (hic est omnium Dominus). | τὸν λόγον ὃν ἀπέστειλε τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ εὐαγγελιζόμενος εἰρήνην διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ· οὗτός ἐστι πάντων Κύριος· |
| 37 | Vós sabeis que a palavra foi enviada por toda a Judeia; pois começando desde a Galileia, depois do batismo que pregou João, | Vos scitis quod factum est verbum per universam Iudaeam: incipiens enim a Galilaea post baptismum quod praedicavit Ioannes, | ὑμεῖς οἴδατε τὸ γενόμενον ῥῆμα καθ᾽ ὅλης τῆς Ἰουδαίας, ἀρξάμενον ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας μετὰ τὸ βάπτισμα ὃ ἐκήρυξεν Ἰωάννης, |
| 38 | Sabeis que a palavra mencionada é Jesus de Nazaré; como Deus o ungiu do Espírito Santo e de virtude, o qual andou fazendo bem e sarando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele. | Iesum a Nazareth: quomodo unxit eum Deus Spiritu Sancto, et virtute, qui pertransiit benefaciendo, et sanando omnes oppressos a diabolo, quoniam Deus erat cum illo. | Ἰησοῦν τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ, ὡς ἔχρισεν αὐτὸν ὁ Θεὸς Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ δυνάμει, ὃς διῆλθεν εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος πάντας τοὺς καταδυναστευομένους ὑπὸ τοῦ διαβόλου, ὅτι ὁ Θεὸς ἦν μετ᾽ αὐτοῦ· |
| 39 | E nós somos testemunhas de tudo quanto fez na região dos judeus e em Jerusalém, ao qual eles mataram, pendurando-o num madeiro. | Et nos testes sumus omnium quae fecit in regione Iudaeorum, et Ierusalem, quem occiderunt suspendentes in ligno. | καὶ ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες πάντων ὧν ἐποίησεν ἔν τε τῇ χώρᾳ τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ· ὃν καὶ ἀνεῖλον κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου. |
| 40 | A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e quis que se manifestasse, | Hunc Deus suscitavit tertia die, et dedit eum manifestum fieri, | τοῦτον ὁ Θεὸς ἤγειρε τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ καὶ ἔδωκεν αὐτὸν ἐμφανῆ γενέσθαι, |
| 41 | Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia ordenado antes; a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos. | non omni populo, sed testibus praeordinatis a Deo: nobis, qui manducavimus et bibimus cum illo postquam resurrexit a mortuis. | οὐ παντὶ τῷ λαῷ, ἀλλὰ μάρτυσι τοῖς προκεχειροτονημένοις ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, ἡμῖν, οἵτινες συνεφάγομεν καὶ συνεπίομεν αὐτῷ μετὰ τὸ ἀναστῆναι αὐτὸν ἐκ νεκρῶν· |
| 42 | E nos mandou pregar ao povo, e dar testemunho de que ele é o que por Deus foi constituído juiz de vivos e mortos. | Et praecepit nobis praedicare populo, et testificari, quia ipse est qui constitutus est a Deo iudex vivorum et mortuorum. | καὶ παρήγγειλεν ἡμῖν κηρῦξαι τῷ λαῷ καὶ διαμαρτύρασθαι ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ὡρισμένος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν. |
| 43 | A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que creem nele, recebem perdão dos pecados por meio do seu nome. | Huic omnes prophetae testimonium perhibent remissionem peccatorum accipere per nomen eius omnes qui credunt in eum. | τούτῳ πάντες οἱ προφῆται μαρτυροῦσιν, ἄφεσιν ἁμαρτιῶν λαβεῖν διὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ πάντα τὸν πιστεύοντα εἰς αὐτόν. |
| 44 | Estando Pedro ainda proferindo estas palavras, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra. | Adhuc loquente Petro verba haec, cecidit Spiritus Sanctus super omnes qui audiebant verbum. | Ἔτι λαλοῦντος τοῦ Πέτρου τὰ ῥήματα ταῦτα ἐπέπεσε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας τὸν λόγον. |
| 45 | E se espantaram os fiéis que eram da circuncisão, os quais tinham vindo com Pedro; de verem que a graça do Espírito Santo foi também derramada sobre os gentios. | Et obstupuerunt ex circumcisione fideles qui venerant cum Petro, quia et in nationes gratia Spiritus Sancti effusa est. | καὶ ἐξέστησαν οἱ ἐκ περιτομῆς πιστοὶ ὅσοι συνῆλθον τῷ Πέτρῳ, ὅτι καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἡ δωρεὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐκκέχυται· |
| 46 | Porque eles os ouviam falar diversas línguas e engrandecer a Deus. | Audiebant enim illos loquentes linguis, et magnificantes Deum. | ἤκουον γὰρ αὐτῶν λαλούντων γλώσσαις καὶ μεγαλυνόντων τὸν Θεόν. |
| 47 | Então respondeu Pedro: Porventura pode alguém impedir a água, para que não sejam batizados estes que receberam o Espírito Santo, assim também como nós? | Tunc respondit Petrus: Numquid aquam quis prohibere potest ut non baptizentur hi qui Spiritum Sanctum acceperunt sicut et nos? | τότε ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος· μήτι τὸ ὕδωρ κωλῦσαι δύναταί τις τοῦ μὴ βαπτισθῆναι τούτους, οἵτινες τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔλαβον καθὼς καὶ ἡμεῖς; |
| 48 | E mandou que eles fossem batizados em nome do Senhor Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias. | Et iussit eos baptizari in nomine Domini Iesu Christi. Tunc rogaverunt eum ut maneret apud eos aliquot diebus. | προσέταξέ τε αὐτοὺς βαπτισθῆναι ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου. τότε ἠρώτησαν αὐτὸν ἐπιμεῖναι ἡμέρας τινάς. |
