Comparação
2 Coríntios 3
Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|---|
| 1 | Começamos de novo a louvar-nos a nós mesmos? ou temos acaso necessidade (como alguns) de cartas de recomendação para vós ou de vós? | Incipimus iterum nosmetipsos commendare? aut numquid egemus (sicut quidam) commendatitiis epistolis ad vos, aut ex vobis? | Ἀρχόμεθα πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνειν; εἰ μὴ χρῄζομεν ὥς τινες συστατικῶν ἐπιστολῶν πρὸς ὑμᾶς ἢ ἐξ ὑμῶν συστατικῶν; |
| 2 | A nossa carta sois vós, escrita em nossos corações, que é reconhecida e lida por todos os homens; | Epistola nostra vos estis, scripta in cordibus nostris, quae scitur, et legitur ab omnibus hominibus: | ἡ ἐπιστολὴ ἡμῶν ὑμεῖς ἐστε, ἐγγεγραμμένη ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, γινωσκομένη καὶ ἀναγινωσκομένη ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων, |
| 3 | Sendo manifesto que vós sois a carta de Cristo, feita pelo nosso ministério e escrita não com tinta, mas com o espírito de Deus vivo; não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne do coração. | manifestati quod epistola estis Christi, ministrata a nobis, et scripta non atramento, sed Spiritu Dei vivi: non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus. | φανερούμενοι ὅτι ἐστὲ ἐπιστολὴ Χριστοῦ διακονηθεῖσα ὑφ᾽ ἡμῶν, ἐγγεγραμμένη οὐ μέλανι, ἀλλὰ Πνεύματι Θεοῦ ζῶντος, οὐκ ἐν πλαξὶ λιθίναις, ἀλλὰ ἐν πλαξὶ καρδίαις σαρκίναις. |
| 4 | E temos uma tal confiança em Deus por Cristo; | Fiduciam autem talem habemus per Christum ad Deum: | Πεποίθησιν δὲ τοιαύτην ἔχομεν διὰ τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν Θεόν. |
| 5 | Não que sejamos capazes de nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos; mas a nossa capacidade vem de Deus; | non quod sufficientes simus cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis: sed sufficientia nostra ex Deo est: | οὐχ ὅτι ἱκανοί ἐσμεν ἀφ᾽ ἑαυτῶν λογίσασθαί τι ὡς ἐξ ἑαυτῶν, ἀλλ᾽ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ, |
| 6 | O qual é também o que nos fez idôneos ministros do novo testamento; não pela letra, mas pelo Espírito, porque a letra mata e o Espírito vivifica. | qui et idoneos nos fecit ministros novi testamenti: non littera, sed Spiritu: littera enim occidit, Spiritus autem vivificat. | ὃς καὶ ἱκάνωσεν ἡμᾶς διακόνους καινῆς διαθήκης, οὐ γράμματος, ἀλλὰ πνεύματος· τὸ γὰρ γράμμα ἀποκτέννει, τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ. |
| 7 | E se o ministério de morte gravado com letras sobre pedras foi acompanhado de tanta glória, de maneira que os filhos de israel não podiam olhar para o rosto de Moisés, pela glória do seu semblante, a qual era transitória; | Quod si ministratio mortis litteris deformata in lapidibus fuit in gloria, ita ut non possent intendere filii Israël in faciem Moysi propter gloriam vultus eius, quae evacuatur: | Εἰ δὲ ἡ διακονία τοῦ θανάτου ἐν γράμμασιν ἐντετυπωμένη ἐν λίθοις ἐγενήθη ἐν δόξῃ, ὥστε μὴ δύνασθαι ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ πρόσωπον Μωϋσέως διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου αὐτοῦ τὴν καταργουμένην, |
| 8 | Como não será de maior glória o ministério do Espírito? | quomodo non magis ministratio Spiritus erit in gloria? | πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ; |
| 9 | Porque, se o ministério da condenação foi glória, de muito maior glória vem a ser o ministério da justiça, | Nam si ministratio damnationis gloria est: multo magis abundat ministerium iustitiae in gloria. | εἰ γὰρ ἡ διακονία τῆς κατακρίσεως δόξα, πολλῷ μᾶλλον περισσεύει ἡ διακονία τῆς δικαιοσύνης ἐν δόξῃ. |
| 10 | Porque, o que resplandeceu nesta parte, não foi glorioso à vista da sublime glória. | Nam nec glorificatum est, quod claruit in hac parte, propter excellentem gloriam. | καὶ γὰρ οὐδὲ δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον ἐν τούτῳ τῷ μέρει ἕνεκεν τῆς ὑπερβαλλούσης δόξης. |
| 11 | Porque, se o que se desvanece, é reputado por grande glória, de muito maior glória é o que fica permanente. | Si enim quod evacuatur, per gloriam est: multo magis quod manet, in gloria est. | εἰ γὰρ τὸ καταργούμενον διὰ δόξης, πολλῷ μᾶλλον τὸ μένον ἐν δόξῃ. |
| 12 | Tendo, pois, uma tal esperança, falamos com muita confiança; | Habentes igitur talem spem, multa fiducia utimur: | Ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα, |
| 13 | E não como Moisés que punha um véu sobre o seu rosto, para que os filhos de Israel não fixassem a vista no seu semblante, cuja glória havia de perecer, | et non sicut Moyses ponebat velamen super faciem suam, ut non intenderent filii Israël in faciem eius, quod evacuatur, | καὶ οὐ καθάπερ Μωϋσῆς ἐτίθει κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ πρὸς τὸ μὴ ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ τέλος τοῦ καταργουμένου. |
| 14 | E assim os sentidos deles ficaram obtusos. Porque até ao dia de hoje permanece na lição do antigo testamento o mesmo véu sem levantar-se, (porque não se tira senão por Cristo). | sed obtusi sunt sensus eorum. Usque in hodiernum enim diem, idipsum velamen in lectione veteris testamenti manet non revelatum (quoniam in Christo evacuatur), | ἀλλ᾽ ἐπωρώθη τὰ νοήματα αὐτῶν. ἄχρι γὰρ τῆς σήμερον τὸ αὐτὸ κάλυμμα ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τῆς παλαιᾶς διαθήκης μένει, μὴ ἀνακαλυπτόμενον ὅτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται, |
| 15 | Pelo que até ao dia de hoje, quando leem a Moisés, o véu está posto sobre o coração deles. | sed usque in hodiernum diem, cum legitur Moyses, velamen positum est super cor eorum. | ἀλλ᾽ ἕως σήμερον, ἡνίκα ἀναγινώσκεται Μωϋσῆς, κάλυμμα ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν κεῖται· |
| 16 | Mas quando se converter ao Senhor, será tirado o véu. | Cum autem conversus fuerit ad Dominum, auferetur velamen. | ἡνίκα δ᾽ ἂν ἐπιστρέψῃ πρὸς Κύριον, περιαιρεῖται τὸ κάλυμμα. |
| 17 | Ora o Senhor é Espírito. E onde há o Espírito do Senhor, aí há liberdade. | Dominus autem Spiritus est: ubi autem Spiritus Domini, ibi libertas. | ὁ δὲ Κύριος τὸ Πνεῦμά ἐστιν· οὗ δὲ τὸ Πνεῦμα Κυρίου, ἐκεῖ ἐλευθερία. |
| 18 | Todos nós, pois, registrando à cara descoberta a glória do Senhor, somos transformados de claridade em claridade na mesma imagem, como pelo Espírito do Senhor. | Nos vero omnes, revelata facie gloriam Domini speculantes, in eamdem imaginem transformamur a claritate in claritatem, tamquam a Domini Spiritu. | ἡμεῖς δὲ πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφούμεθα ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν, καθάπερ ἀπὸ Κυρίου Πνεύματος. |
