Ir para o conteúdo
FIDES VIVA
Comparação

2 Coríntios 3

Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.

2 Coríntios 3: Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904)
FigueiredoVulgata ClementinaTexto grego (edição patriarcal, 1904)
1Começamos de novo a louvar-nos a nós mesmos? ou temos acaso necessidade (como alguns) de cartas de recomendação para vós ou de vós?Incipimus iterum nosmetipsos commendare? aut numquid egemus (sicut quidam) commendatitiis epistolis ad vos, aut ex vobis?Ἀρχόμεθα πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνειν; εἰ μὴ χρῄζομεν ὥς τινες συστατικῶν ἐπιστολῶν πρὸς ὑμᾶς ἢ ἐξ ὑμῶν συστατικῶν;
2A nossa carta sois vós, escrita em nossos corações, que é reconhecida e lida por todos os homens;Epistola nostra vos estis, scripta in cordibus nostris, quae scitur, et legitur ab omnibus hominibus:ἡ ἐπιστολὴ ἡμῶν ὑμεῖς ἐστε, ἐγγεγραμμένη ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν, γινωσκομένη καὶ ἀναγινωσκομένη ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων,
3Sendo manifesto que vós sois a carta de Cristo, feita pelo nosso ministério e escrita não com tinta, mas com o espírito de Deus vivo; não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne do coração.manifestati quod epistola estis Christi, ministrata a nobis, et scripta non atramento, sed Spiritu Dei vivi: non in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis carnalibus.φανερούμενοι ὅτι ἐστὲ ἐπιστολὴ Χριστοῦ διακονηθεῖσα ὑφ᾽ ἡμῶν, ἐγγεγραμμένη οὐ μέλανι, ἀλλὰ Πνεύματι Θεοῦ ζῶντος, οὐκ ἐν πλαξὶ λιθίναις, ἀλλὰ ἐν πλαξὶ καρδίαις σαρκίναις.
4E temos uma tal confiança em Deus por Cristo;Fiduciam autem talem habemus per Christum ad Deum:Πεποίθησιν δὲ τοιαύτην ἔχομεν διὰ τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν Θεόν.
5Não que sejamos capazes de nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos; mas a nossa capacidade vem de Deus;non quod sufficientes simus cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis: sed sufficientia nostra ex Deo est:οὐχ ὅτι ἱκανοί ἐσμεν ἀφ᾽ ἑαυτῶν λογίσασθαί τι ὡς ἐξ ἑαυτῶν, ἀλλ᾽ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ,
6O qual é também o que nos fez idôneos ministros do novo testamento; não pela letra, mas pelo Espírito, porque a letra mata e o Espírito vivifica.qui et idoneos nos fecit ministros novi testamenti: non littera, sed Spiritu: littera enim occidit, Spiritus autem vivificat.ὃς καὶ ἱκάνωσεν ἡμᾶς διακόνους καινῆς διαθήκης, οὐ γράμματος, ἀλλὰ πνεύματος· τὸ γὰρ γράμμα ἀποκτέννει, τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ.
7E se o ministério de morte gravado com letras sobre pedras foi acompanhado de tanta glória, de maneira que os filhos de israel não podiam olhar para o rosto de Moisés, pela glória do seu semblante, a qual era transitória;Quod si ministratio mortis litteris deformata in lapidibus fuit in gloria, ita ut non possent intendere filii Israël in faciem Moysi propter gloriam vultus eius, quae evacuatur:Εἰ δὲ ἡ διακονία τοῦ θανάτου ἐν γράμμασιν ἐντετυπωμένη ἐν λίθοις ἐγενήθη ἐν δόξῃ, ὥστε μὴ δύνασθαι ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ πρόσωπον Μωϋσέως διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου αὐτοῦ τὴν καταργουμένην,
8Como não será de maior glória o ministério do Espírito?quomodo non magis ministratio Spiritus erit in gloria?πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ;
9Porque, se o ministério da condenação foi glória, de muito maior glória vem a ser o ministério da justiça,Nam si ministratio damnationis gloria est: multo magis abundat ministerium iustitiae in gloria.εἰ γὰρ ἡ διακονία τῆς κατακρίσεως δόξα, πολλῷ μᾶλλον περισσεύει ἡ διακονία τῆς δικαιοσύνης ἐν δόξῃ.
10Porque, o que resplandeceu nesta parte, não foi glorioso à vista da sublime glória.Nam nec glorificatum est, quod claruit in hac parte, propter excellentem gloriam.καὶ γὰρ οὐδὲ δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον ἐν τούτῳ τῷ μέρει ἕνεκεν τῆς ὑπερβαλλούσης δόξης.
11Porque, se o que se desvanece, é reputado por grande glória, de muito maior glória é o que fica permanente.Si enim quod evacuatur, per gloriam est: multo magis quod manet, in gloria est.εἰ γὰρ τὸ καταργούμενον διὰ δόξης, πολλῷ μᾶλλον τὸ μένον ἐν δόξῃ.
12Tendo, pois, uma tal esperança, falamos com muita confiança;Habentes igitur talem spem, multa fiducia utimur:Ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα,
13E não como Moisés que punha um véu sobre o seu rosto, para que os filhos de Israel não fixassem a vista no seu semblante, cuja glória havia de perecer,et non sicut Moyses ponebat velamen super faciem suam, ut non intenderent filii Israël in faciem eius, quod evacuatur,καὶ οὐ καθάπερ Μωϋσῆς ἐτίθει κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ πρὸς τὸ μὴ ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ τέλος τοῦ καταργουμένου.
14E assim os sentidos deles ficaram obtusos. Porque até ao dia de hoje permanece na lição do antigo testamento o mesmo véu sem levantar-se, (porque não se tira senão por Cristo).sed obtusi sunt sensus eorum. Usque in hodiernum enim diem, idipsum velamen in lectione veteris testamenti manet non revelatum (quoniam in Christo evacuatur),ἀλλ᾽ ἐπωρώθη τὰ νοήματα αὐτῶν. ἄχρι γὰρ τῆς σήμερον τὸ αὐτὸ κάλυμμα ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τῆς παλαιᾶς διαθήκης μένει, μὴ ἀνακαλυπτόμενον ὅτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται,
15Pelo que até ao dia de hoje, quando leem a Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.sed usque in hodiernum diem, cum legitur Moyses, velamen positum est super cor eorum.ἀλλ᾽ ἕως σήμερον, ἡνίκα ἀναγινώσκεται Μωϋσῆς, κάλυμμα ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν κεῖται·
16Mas quando se converter ao Senhor, será tirado o véu.Cum autem conversus fuerit ad Dominum, auferetur velamen.ἡνίκα δ᾽ ἂν ἐπιστρέψῃ πρὸς Κύριον, περιαιρεῖται τὸ κάλυμμα.
17Ora o Senhor é Espírito. E onde há o Espírito do Senhor, aí há liberdade.Dominus autem Spiritus est: ubi autem Spiritus Domini, ibi libertas.ὁ δὲ Κύριος τὸ Πνεῦμά ἐστιν· οὗ δὲ τὸ Πνεῦμα Κυρίου, ἐκεῖ ἐλευθερία.
18Todos nós, pois, registrando à cara descoberta a glória do Senhor, somos transformados de claridade em claridade na mesma imagem, como pelo Espírito do Senhor.Nos vero omnes, revelata facie gloriam Domini speculantes, in eamdem imaginem transformamur a claritate in claritatem, tamquam a Domini Spiritu.ἡμεῖς δὲ πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφούμεθα ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν, καθάπερ ἀπὸ Κυρίου Πνεύματος.

O Evangelho e o santo do dia, toda manhã no seu e-mail

Comece cada dia perto de Cristo e dos seus santos: o Evangelho da Missa e uma vida que inspira. Grátis; você cancela quando quiser.

Enviaremos um e-mail para confirmar. De vez em quando, também algum aviso da Fides Viva. Dá para cancelar com um clique. Privacidade

quinta-feira, 29 de outubro · Evangelho

Jesus segue para Jerusalém e chora sobre a cidade que mata os profetas

Naquele tempo, no mesmo dia, aproximaram-se alguns fariseus e disseram a Jesus: “Sai e vai embora daqui, porque Herodes quer matar-te”. Ele lhes disse: “Ide dizer a essa raposa: Eis que expulso demônios e realizo curas…