Comparação
2 Coríntios 12
Figueiredo e Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Se importa que alguém se glorie (o que não convém na verdade;) descerei agora às visões e às revelações do Senhor. | Si gloriari oportet (non expedit quidem), veniam autem ad visiones et revelationes Domini. |
| 2 | Conheço a um homem em Cristo que, quatorze anos há, foi arrebatado, se foi no corpo não o sei, ou se fora do corpo, também não sei, Deus o sabe, até ao terceiro céu. | Scio hominem in Christo ante annos quatuordecim, sive in corpore nescio, sive extra corpus nescio, Deus scit, raptum huiusmodi usque ad tertium caelum. |
| 3 | E conheço a este tal homem, se foi no corpo, ou fora do corpo, não o sei, Deus o sabe; | Et scio huiusmodi hominem sive in corpore, sive extra corpus nescio, Deus scit: |
| 4 | E que foi arrebatado ao paraíso; e que ouviu lá palavras secretas que não é permitido a um homem referir. | quoniam raptus est in paradisum: et audivit arcana verba, quae non licet homini loqui. |
| 5 | Deste tal me gloriarei; mas de mim em nada me gloriarei, senão nas minhas fraquezas. | Pro huiusmodi gloriabor: pro me autem nihil gloriabor nisi in infirmitatibus meis. |
| 6 | Porque, ainda quando me quiser gloriar, não serei insipiente, porque direi a verdade; mas deixo isto, para que nenhum cuide de mim fora do que vê em mim ou ouve de mim. | Nam etsi voluero gloriari, non ero insipiens: veritatem enim dicam: parco autem, ne quis me existimet supra id quod videt in me, aut aliquid audit ex me. |
| 7 | E para que a grandeza das revelações me não ensoberbecesse, permitiu Deus que eu sentisse na minha carne um estímulo que é o anjo de satanás, para me esbofetear. | Et ne magnitudo revelationum extollat me, datus est mihi stimulus carnis meae angelus Satanae, qui me colaphizet. |
| 8 | Por cuja causa roguei ao Senhor três vezes que ele se apartasse de mim; | Propter quod ter Dominum rogavi ut discederet a me: |
| 9 | E então me disse: Baste-te a minha graça, porque a virtude se aperfeiçoa na enfermidade. Portanto de boa vontade me gloriarei nas minhas enfermidades, para que habite em mim a virtude de Cristo. | et dixit mihi: Sufficit tibi gratia mea: nam virtus in infirmitate perficitur. Libenter igitur gloriabor in infirmitatibus meis, ut inhabitet in me virtus Christi. |
| 10 | Pelo que sinto complacência nas minhas enfermidades, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por Cristo. Porque, quando estou enfermo, então estou forte. | Propter quod placeo mihi in infirmitatibus meis, in contumeliis, in necessitatibus, in persecutionibus, in angustiis pro Christo: cum enim infirmor, tunc potens sum. |
| 11 | Tenho-me feito insipiente, vós mesmos me obrigastes a isso. Porque eu devia ser louvado de vós; pois que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que eu nada sou; | Factus sum insipiens, vos me coëgistis. Ego enim a vobis debui commendari: nihil enim minus fui ab iis, qui sunt supra modum Apostoli: tametsi nihil sum: |
| 12 | Entre vós contudo se têm visto os sinais do meu apostolado em todo o gênero de tolerância, nos milagres e nos prodígios e nas virtudes. | signa tamen apostolatus mei facta sunt super vos in omni patientia, in signis, et prodigiis, et virtutibus. |
| 13 | Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, se não é que em nada vos quis eu mesmo ser pesado? Perdoai-me esta injúria. | Quid est enim, quod minus habuistis prae ceteris ecclesiis, nisi quod ego ipse non gravavi vos? donate mihi hanc iniuriam. |
| 14 | Eis-aqui estou pronto terceira vez a vos ir ver; e também agora vos não gravarei. Porque eu não busco as vossas coisas, mas a vós. Pois que não são os filhos os que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos. | Ecce tertio hoc paratus sum venire ad vos: et non ero gravis vobis. Non enim quaero quae vestra sunt, sed vos. Nec enim debent filii parentibus thesaurizare, sed parentes filiis. |
| 15 | E eu de mui boa vontade darei o meu e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que amando-vos eu mais, seja menos amado. | Ego autem libentissime impendam, et super impendar ipse pro animabus vestris: licet plus vos diligens, minus diligar. |
| 16 | Mas seja assim; eu não vos gravei; porém, como sou astuto, vos tomei com dolo. | Sed esto: ego vos non gravavi: sed cum essem astutus, dolo vos cepi. |
| 17 | Porventura enganei-vos por algum daqueles que vos enviei? | Numquid per aliquem eorum, quod misi ad vos, circumveni vos? |
| 18 | Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura enganou-vos Tito? não andamos com um mesmo espírito? não fomos por umas mesmas pisadas? | Rogavi Titum, et misi cum illo fratrem. Numquid Titus vos circumvenit? nonne eodem spiritu ambulavimus? nonne iisdem vestigiis? |
| 19 | Cuidais há bem tempo que nos escusamos convosco? Deus é testemunha que em Cristo falamos; e tudo, meus muito amados, para vossa edificação. | Olim putatis quod excusemus nos apud vos? coram Deo in Christo loquimur: omnia autem, carissimi, propter aedificationem vestram. |
| 20 | Porque temo que talvez, quando eu vier, vos não ache quais eu vos quero; e que vós me acheis qual não quereis; que por desgraça não haja entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, detrações, mexericos, altivezas, parcialidades, | Timeo enim ne forte cum venero, non quales volo, inveniam vos: et ego inveniar a vobis, qualem non vultis: ne forte contentiones, aemulationes, animositates, dissensiones, detractiones, susurrationes, inflationes, seditiones sint inter vos: |
| 21 | Para que não suceda que, quando eu vier outra vez, me humilhe Deus entre vós, e que chore a muitos daqueles que antes pecaram, e não fizeram penitência da imundície e fornicação e desonestidade que cometeram. | ne iterum cum venero, humiliet me Deus apud vos, et lugeam multos ex iis qui ante peccaverunt, et non egerunt poenitentiam super immunditia, et fornicatione, et impudicitia, quam gesserunt. |
