Comparação
1 Pedro 4
Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|---|
| 1 | Havendo pois Cristo padecido na carne, armai-vos também vós-outros desta mesma consideração, que aquele que padeceu na carne, cessou de pecados; | Christo igitur passo in carne, et vos eadem cogitatione armamini: quia qui passus est in carne, desiit a peccatis: | Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε, ὅτι ὁ παθὼν [ἐν] σαρκὶ πέπαυται ἁμαρτίας, |
| 2 | De sorte que o tempo que lhe resta da vida mortal, ele não vive mais, segundo as paixões do homem, mas segundo a vontade de Deus. | ut iam non desideriis hominum, sed voluntati Dei, quod reliquum est in carne vivat temporis. | εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις, ἀλλὰ θελήματι Θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον. |
| 3 | Porque basta para estes que no tempo passado hajam cumprido a vontade dos gentios, vivendo em luxúrias, em concupiscências, em temulências, em glotonerias, em excessos de beber e em abomináveis idolatrias. | Sufficit enim praeteritum tempus ad voluntatem gentium consummandam his qui ambulaverunt in luxuriis, desideriis, vinolentiis, comessationibus, potationibus, et illicitis idolorum cultibus. | ἀρκετὸς γὰρ ὑμῖν ὁ παρεληλυθὼς χρόνος τοῦ βίου τὸ θέλημα τῶν ἐθνῶν κατεργάσασθαι, πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις, ἐπιθυμίαις, οἰνοφλυγίαις, κώμοις, πότοις καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρείαις. |
| 4 | Pelo que estranham muito que não concorrais à mesma ignomínia de dissolução, enchendo-vos de vitupérios. | In quo admirantur non concurrentibus vobis in eamdem luxuriae confusionem, blasphemantes. | ἐν ᾧ ξενίζονται μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν, βλασφημοῦντες· |
| 5 | Os quais darão conta àquele que está aparelhado para julgar vivos e mortos. | Qui reddent rationem ei qui paratus est iudicare vivos et mortuos. | οἳ ἀποδώσουσι λόγον τῷ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. |
| 6 | Porque por isto foi o Evangelho também pregado aos mortos; para que na verdade sejam julgados, segundo os homens em carne, mas vivam, segundo Deus em espírito. | Propter hoc enim et mortuis evangelizatum est: ut iudicentur quidem secundum homines in carne, vivant autem secundum Deum in spiritu. | εἰς τοῦτο γὰρ καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη, ἵνα κριθῶσι μὲν κατὰ ἀνθρώπους σαρκί, ζῶσι δὲ κατὰ Θεὸν πνεύματι. |
| 7 | Mas o fim de todas as coisas está chegado. Portanto, sede prudentes e vigiai em oração. | Omnium autem finis appropinquavit. Estote itaque prudentes, et vigilate in orationibus. | Πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικε. σωφρονήσατε οὖν καὶ νήψατε εἰς τὰς προσευχάς· |
| 8 | E antes de todas as coisas, tende entre vós mesmos mutuamente uma constante caridade, porque a caridade cobre a multidão dos pecados. | Ante omnia autem, mutuam in vobismetipsis caritatem continuam habentes: quia caritas operit multitudinem peccatorum. | πρὸ πάντων δὲ τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες, ὅτι [ἡ] ἀγάπη καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν· |
| 9 | Exercitai a hospitalidade uns com os outros sem murmuração; | Hospitales invicem sine murmuratione. | φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους ἄνευ γογγυσμῶν· |
| 10 | Cada um, segundo a graça que recebeu, comunique-a aos outros, como bons dispenseiros das diferentes graças que Deus dá, | Unusquisque, sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes, sicut boni dispensatores multiformis gratiae Dei. | ἕκαστος καθὼς ἔλαβε χάρισμα, εἰς ἑαυτοὺς αὐτὸ διακονοῦντες ὡς καλοὶ οἰκονόμοι ποικίλης χάριτος Θεοῦ· |
| 11 | Se algum fala, seja como palavras de Deus; se algum ministra, seja conforme à virtude que Deus dá, para que em todas as coisas seja Deus honrado por Jesus Cristo, o qual tem a glória e o império nos séculos dos séculos; Amém. | Si quis loquitur, quasi sermones Dei: si quis ministrat, tamquam ex virtute, quam administrat Deus: ut in omnibus honorificetur Deus per Iesum Christum: cui est gloria et imperium in saecula saeculorum. Amen. | εἴ τις λαλεῖ, ὡς λόγια Θεοῦ· εἴ τις διακονεῖ, ὡς ἐξ ἰσχύος, ὡς χορηγεῖ ὁ Θεός· ἵνα ἐν πᾶσι δοξάζηται ὁ Θεὸς διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν. |
| 12 | Caríssimos, não vos perturbeis no fogo da tribulação que é para prova vossa, como se vos acontecesse alguma coisa de novo; | Carissimi, nolite peregrinari in fervore, qui ad tentationem vobis fit, quasi novi aliquid vobis contingat: | Ἀγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ, ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος, |
| 13 | Mas folgai de serdes participantes das penalidades de Cristo, para que folgueis também com júbilo na aparição da sua glória. | sed communicantes Christi passionibus gaudete, ut et in revelatione gloriae eius gaudeatis exsultantes. | ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι, χαίρετε, ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι. |
| 14 | Se sois vituperados pelo nome de Cristo, bem-aventurados sereis; porque o que há de honra, de glória e de virtude de Deus e o espírito que é dele, repousa sobre vós. | Si exprobramini in nomine Christi, beati eritis: quoniam quod est honoris, gloriae, et virtutis Dei, et qui est eius Spiritus, super vos requiescit. | εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ, μακάριοι, ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ δυνάμεως καὶ τὸ τοῦ Θεοῦ Πνεῦμα ἐφ᾽ ὑμᾶς ἀναπαύεται· κατὰ μὲν αὐτοὺς βλασφημεῖται, κατὰ δὲ ὑμᾶς δοξάζεται. |
| 15 | Porém nenhum de vós padeça como homicida ou ladrão ou maldizente ou cubiçador do alheio. | Nemo autem vestrum patiatur ut homicida, aut fur, aut maledicus, aut alienorum appetitor. | μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεὺς ἢ κλέπτης ἢ κακοποιὸς ἢ ὡς ἀλλοτριοεπίσκοπος· |
| 16 | Se ele porém padece como cristão, não se envergonhe, mas glorifique a Deus neste nome; | Si autem ut christianus, non erubescat: glorificet autem Deum in isto nomine: | εἰ δὲ ὡς Χριστιανός, μὴ αἰσχυνέσθω, δοξαζέτω δὲ τὸν Θεὸν ἐν τῷ μέρει τούτῳ. |
| 17 | Porque é tempo que principie o juízo pela casa de Deus. E se primeiro começa por nós, qual será o paradeiro daqueles que não creem no Evangelho de Deus? | quoniam tempus est ut incipiat iudicium a domo Dei. Si autem primum a nobis, quis finis eorum, qui non credunt Dei Evangelio? | ὅτι ὁ καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρῖμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ· εἰ δὲ πρῶτον ἀφ᾽ ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίῳ; |
| 18 | E se o justo apenas se salvará, o ímpio e o pecador onde comparecerão? | et si iustus vix salvabitur, impius et peccator ubi parebunt? | καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σῴζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται; |
| 19 | Assim que também aqueles que sofrem segundo a vontade de Deus, encomendem as suas almas ao seu fiel Criador, fazendo boas obras. | Itaque et hi, qui patiuntur secundum voluntatem Dei, fideli Creatori commendent animas suas in benefactis. | ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὡς πιστῷ κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐν ἀγαθοποιΐᾳ. |
