Ir para o conteúdo
FIDES VIVA
Comparação

1 Pedro 4

Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.

1 Pedro 4: Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904)
FigueiredoVulgata ClementinaTexto grego (edição patriarcal, 1904)
1Havendo pois Cristo padecido na carne, armai-vos também vós-outros desta mesma consideração, que aquele que padeceu na carne, cessou de pecados;Christo igitur passo in carne, et vos eadem cogitatione armamini: quia qui passus est in carne, desiit a peccatis:Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε, ὅτι ὁ παθὼν [ἐν] σαρκὶ πέπαυται ἁμαρτίας,
2De sorte que o tempo que lhe resta da vida mortal, ele não vive mais, segundo as paixões do homem, mas segundo a vontade de Deus.ut iam non desideriis hominum, sed voluntati Dei, quod reliquum est in carne vivat temporis.εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις, ἀλλὰ θελήματι Θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον.
3Porque basta para estes que no tempo passado hajam cumprido a vontade dos gentios, vivendo em luxúrias, em concupiscências, em temulências, em glotonerias, em excessos de beber e em abomináveis idolatrias.Sufficit enim praeteritum tempus ad voluntatem gentium consummandam his qui ambulaverunt in luxuriis, desideriis, vinolentiis, comessationibus, potationibus, et illicitis idolorum cultibus.ἀρκετὸς γὰρ ὑμῖν ὁ παρεληλυθὼς χρόνος τοῦ βίου τὸ θέλημα τῶν ἐθνῶν κατεργάσασθαι, πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις, ἐπιθυμίαις, οἰνοφλυγίαις, κώμοις, πότοις καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρείαις.
4Pelo que estranham muito que não concorrais à mesma ignomínia de dissolução, enchendo-vos de vitupérios.In quo admirantur non concurrentibus vobis in eamdem luxuriae confusionem, blasphemantes.ἐν ᾧ ξενίζονται μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν, βλασφημοῦντες·
5Os quais darão conta àquele que está aparelhado para julgar vivos e mortos.Qui reddent rationem ei qui paratus est iudicare vivos et mortuos.οἳ ἀποδώσουσι λόγον τῷ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς.
6Porque por isto foi o Evangelho também pregado aos mortos; para que na verdade sejam julgados, segundo os homens em carne, mas vivam, segundo Deus em espírito.Propter hoc enim et mortuis evangelizatum est: ut iudicentur quidem secundum homines in carne, vivant autem secundum Deum in spiritu.εἰς τοῦτο γὰρ καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη, ἵνα κριθῶσι μὲν κατὰ ἀνθρώπους σαρκί, ζῶσι δὲ κατὰ Θεὸν πνεύματι.
7Mas o fim de todas as coisas está chegado. Portanto, sede prudentes e vigiai em oração.Omnium autem finis appropinquavit. Estote itaque prudentes, et vigilate in orationibus.Πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικε. σωφρονήσατε οὖν καὶ νήψατε εἰς τὰς προσευχάς·
8E antes de todas as coisas, tende entre vós mesmos mutuamente uma constante caridade, porque a caridade cobre a multidão dos pecados.Ante omnia autem, mutuam in vobismetipsis caritatem continuam habentes: quia caritas operit multitudinem peccatorum.πρὸ πάντων δὲ τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες, ὅτι [ἡ] ἀγάπη καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν·
9Exercitai a hospitalidade uns com os outros sem murmuração;Hospitales invicem sine murmuratione.φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους ἄνευ γογγυσμῶν·
10Cada um, segundo a graça que recebeu, comunique-a aos outros, como bons dispenseiros das diferentes graças que Deus dá,Unusquisque, sicut accepit gratiam, in alterutrum illam administrantes, sicut boni dispensatores multiformis gratiae Dei.ἕκαστος καθὼς ἔλαβε χάρισμα, εἰς ἑαυτοὺς αὐτὸ διακονοῦντες ὡς καλοὶ οἰκονόμοι ποικίλης χάριτος Θεοῦ·
11Se algum fala, seja como palavras de Deus; se algum ministra, seja conforme à virtude que Deus dá, para que em todas as coisas seja Deus honrado por Jesus Cristo, o qual tem a glória e o império nos séculos dos séculos; Amém.Si quis loquitur, quasi sermones Dei: si quis ministrat, tamquam ex virtute, quam administrat Deus: ut in omnibus honorificetur Deus per Iesum Christum: cui est gloria et imperium in saecula saeculorum. Amen.εἴ τις λαλεῖ, ὡς λόγια Θεοῦ· εἴ τις διακονεῖ, ὡς ἐξ ἰσχύος, ὡς χορηγεῖ ὁ Θεός· ἵνα ἐν πᾶσι δοξάζηται ὁ Θεὸς διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
12Caríssimos, não vos perturbeis no fogo da tribulação que é para prova vossa, como se vos acontecesse alguma coisa de novo;Carissimi, nolite peregrinari in fervore, qui ad tentationem vobis fit, quasi novi aliquid vobis contingat:Ἀγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ, ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος,
13Mas folgai de serdes participantes das penalidades de Cristo, para que folgueis também com júbilo na aparição da sua glória.sed communicantes Christi passionibus gaudete, ut et in revelatione gloriae eius gaudeatis exsultantes.ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι, χαίρετε, ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι.
14Se sois vituperados pelo nome de Cristo, bem-aventurados sereis; porque o que há de honra, de glória e de virtude de Deus e o espírito que é dele, repousa sobre vós.Si exprobramini in nomine Christi, beati eritis: quoniam quod est honoris, gloriae, et virtutis Dei, et qui est eius Spiritus, super vos requiescit.εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ, μακάριοι, ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ δυνάμεως καὶ τὸ τοῦ Θεοῦ Πνεῦμα ἐφ᾽ ὑμᾶς ἀναπαύεται· κατὰ μὲν αὐτοὺς βλασφημεῖται, κατὰ δὲ ὑμᾶς δοξάζεται.
15Porém nenhum de vós padeça como homicida ou ladrão ou maldizente ou cubiçador do alheio.Nemo autem vestrum patiatur ut homicida, aut fur, aut maledicus, aut alienorum appetitor.μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεὺς ἢ κλέπτης ἢ κακοποιὸς ἢ ὡς ἀλλοτριοεπίσκοπος·
16Se ele porém padece como cristão, não se envergonhe, mas glorifique a Deus neste nome;Si autem ut christianus, non erubescat: glorificet autem Deum in isto nomine:εἰ δὲ ὡς Χριστιανός, μὴ αἰσχυνέσθω, δοξαζέτω δὲ τὸν Θεὸν ἐν τῷ μέρει τούτῳ.
17Porque é tempo que principie o juízo pela casa de Deus. E se primeiro começa por nós, qual será o paradeiro daqueles que não creem no Evangelho de Deus?quoniam tempus est ut incipiat iudicium a domo Dei. Si autem primum a nobis, quis finis eorum, qui non credunt Dei Evangelio?ὅτι ὁ καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρῖμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ· εἰ δὲ πρῶτον ἀφ᾽ ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίῳ;
18E se o justo apenas se salvará, o ímpio e o pecador onde comparecerão?et si iustus vix salvabitur, impius et peccator ubi parebunt?καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σῴζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται;
19Assim que também aqueles que sofrem segundo a vontade de Deus, encomendem as suas almas ao seu fiel Criador, fazendo boas obras.Itaque et hi, qui patiuntur secundum voluntatem Dei, fideli Creatori commendent animas suas in benefactis.ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὡς πιστῷ κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐν ἀγαθοποιΐᾳ.

O Evangelho e o santo do dia, toda manhã no seu e-mail

Comece cada dia perto de Cristo e dos seus santos: o Evangelho da Missa e uma vida que inspira. Grátis; você cancela quando quiser.

Enviaremos um e-mail para confirmar. De vez em quando, também algum aviso da Fides Viva. Dá para cancelar com um clique. Privacidade

quinta-feira, 29 de outubro · Evangelho

Jesus segue para Jerusalém e chora sobre a cidade que mata os profetas

Naquele tempo, no mesmo dia, aproximaram-se alguns fariseus e disseram a Jesus: “Sai e vai embora daqui, porque Herodes quer matar-te”. Ele lhes disse: “Ide dizer a essa raposa: Eis que expulso demônios e realizo curas…