Lucas 21

¹Respiciens autem, vidit eos qui mittebant munera sua in gazophylacium, divites. ²Vidit autem et quamdam viduam pauperculam mittentem aera minuta duo. ³Et dixit: Vere dico vobis, quia vidua haec pauper plus quam omnes misit. ⁴Nam omnes hi ex abundanti sibi miserunt in munera Dei: haec autem ex eo quod deest illi, omnem victum suum quem habuit, misit.

⁵Et quibusdam dicentibus de templo quod bonis lapidibus et donis ornatum esset, dixit: ⁶Haec quae videtis, venient dies in quibus non relinquetur lapis super lapidem, qui non destruatur. ⁷Interrogaverunt autem illum, dicentes: Praeceptor, quando haec erunt, et quod signum cum fieri incipient?

⁸Qui dixit: Videte ne seducamini: multi enim venient in nomine meo, dicentes quia ego sum: et tempus appropinquavit: nolite ergo ire post eos. ⁹Cum autem audieritis praelia et seditiones, nolite terreri: oportet primum haec fieri, sed nondum statim finis. ¹⁰Tunc dicebat illis: Surget gens contra gentem, et regnum adversus regnum. ¹¹Et terraemotus magni erunt per loca, et pestilentiae, et fames, terroresque de caelo, et signa magna erunt.

¹²Sed ante haec omnia iniicient vobis manus suas, et persequentur tradentes in synagogas et custodias, trahentes ad reges et praesides propter nomen meum: ¹³continget autem vobis in testimonium. ¹⁴Ponite ergo in cordibus vestris non praemeditari quemadmodum respondeatis: ¹⁵ego enim dabo vobis os et sapientiam, cui non poterunt resistere et contradicere omnes adversarii vestri. ¹⁶Trademini autem a parentibus, et fratribus, et cognatis, et amicis, et morte afficient ex vobis: ¹⁷et eritis odio omnibus propter nomen meum: ¹⁸et capillus de capite vestro non peribit. ¹⁹In patientia vestra possidebitis animas vestras. ²⁰Cum autem videritis circumdari ab exercitu Ierusalem, tunc scitote quia appropinquavit desolatio eius: ²¹tunc qui in Iudaea sunt, fugiant ad montes, et qui in medio eius, discedant: et qui in regionibus, non intrent in eam, ²²quia dies ultionis hi sunt, ut impleantur omnia quae scripta sunt. ²³Vae autem praegnantibus et nutrientibus in illis diebus! erit enim pressura magna super terram, et ira populo huic. ²⁴Et cadent in ore gladii, et captivi ducentur in omnes gentes, et Ierusalem calcabitur a gentibus, donec impleantur tempora nationum.

²⁵Et erunt signa in sole, et luna, et stellis, et in terris pressura gentium prae confusione sonitus maris, et fluctuum: ²⁶arescentibus hominibus prae timore, et exspectatione, quae supervenient universo orbi: nam virtutes caelorum movebuntur: ²⁷et tunc videbunt Filium hominis venientem in nube cum potestate magna et maiestate.

²⁸His autem fieri incipientibus, respicite, et levate capita vestra: quoniam appropinquat redemptio vestra. ²⁹Et dixit illis similitudinem: Videte ficulneam, et omnes arbores: ³⁰cum producunt iam ex se fructum, scitis quoniam prope est aestas. ³¹Ita et vos cum videritis haec fieri, scitote quoniam prope est regnum Dei. ³²Amen dico vobis, quia non praeteribit generatio haec, donec omnia fiant. ³³Caelum et terra transibunt: verba autem mea non transibunt.

³⁴Attendite autem vobis, ne forte graventur corda vestra in crapula, et ebrietate, et curis huius vitae, et superveniat in vos repentina dies illa: ³⁵tamquam laqueus enim superveniet in omnes qui sedent super faciem omnis terrae. ³⁶Vigilate itaque, omni tempore orantes, ut digni habeamini fugere ista omnia quae futura sunt, et stare ante Filium hominis.

³⁷Erat autem diebus docens in templo: noctibus vero exiens, morabatur in monte qui vocatur Oliveti. ³⁸Et omnis populus manicabat ad eum in templo audire eum.