Lamentationes 5

¹Recordare, Domine, quid acciderit nobis; intuere et respice opprobrium nostrum.

²Haereditas nostra versa est ad alienos, domus nostrae ad extraneos.

³Pupilli facti sumus absque patre, matres nostrae quasi viduae.

⁴Aquam nostram pecunia bibimus; ligna nostra pretio comparavimus.

⁵Cervicibus nostris minabamur, lassis non dabatur requies.

⁶Aegypto dedimus manum et Assyriis, ut saturaremur pane.

⁷Patres nostri peccaverunt, et non sunt: et nos iniquitates eorum portavimus.

⁸Servi dominati sunt nostri: non fuit qui redimeret de manu eorum.

⁹In animabus nostris afferebamus panem nobis, a facie gladii in deserto.

¹⁰Pellis nostra quasi clibanus exusta est, a facie tempestatum famis.

¹¹Mulieres in Sion humiliaverunt, et virgines in civitatibus Iuda.

¹²Principes manu suspensi sunt; facies senum non erubuerunt.

¹³Adolescentibus impudice abusi sunt, et pueri in ligno corruerunt.

¹⁴Senes defecerunt de portis, iuvenes de choro psallentium.

¹⁵Defecit gaudium cordis nostri; versus est in luctum chorus noster.

¹⁶Cecidit corona capitis nostri: vae nobis, quia peccavimus!

¹⁷Propterea moestum factum est cor nostrum; ideo contenebrati sunt oculi nostri,

¹⁸propter montem Sion quia disperiit; vulpes ambulaverunt in eo.

¹⁹Tu autem, Domine, in aeternum permanebis, solium tuum in generationem et generationem.

²⁰Quare in perpetuum oblivisceris nostri, derelinques nos in longitudine dierum?

²¹Converte nos, Domine, ad te, et convertemur; innova dies nostros, sicut a principio.

²²Sed proiiciens repulisti nos: iratus es contra nos vehementer.