I Regum 22

¹Transierunt igitur tres anni absque bello inter Syriam et Israël. ²In anno autem tertio, descendit Iosaphat rex Iuda ad regem Israël. ³(Dixitque rex Israël ad servos suos: Ignoratis quod nostra sit Ramoth Galaad, et negligimus tollere eam de manu regis Syriae?) ⁴Et ait ad Iosaphat: Veniesne mecum ad praeliandum in Ramoth Galaad?

⁵Dixitque Iosaphat ad regem Israël: Sicut ego sum, ita et tu: populus meus et populus tuus unum sunt: et equites mei, equites tui. Dixitque Iosaphat ad regem Israël: Quaere, oro te, hodie sermonem Domini. ⁶Congregavit ergo rex Israël prophetas, quadringentos circiter viros, et ait ad eos: Ire debeo in Ramoth Galaad ad bellandum, an quiescere? Qui responderunt: Ascende, et dabit eam Dominus in manu regis. ⁷Dixit autem Iosaphat: Non est hic propheta Domini quispiam, ut interrogemus per eum? ⁸Et ait rex Israël ad Iosaphat: Remansit vir unus per quem possumus interrogare Dominum: sed ego odi eum, quia non prophetat mihi bonum, sed malum: Michaeas filius Iemla. Cui Iosaphat ait: Ne loquaris ita, rex. ⁹Vocavit ergo rex Israël eunuchum quemdam, et dixit ei: Festina adducere Michaeam filium Iemla.

¹⁰Rex autem Israël, et Iosaphat rex Iuda, sedebant unusquisque in solio suo, vestiti cultu regio, in area iuxta ostium portae Samariae: et universi prophetae prophetabant in conspectu eorum. ¹¹Fecit quoque sibi Sedecias filius Chanaana cornua ferrea, et ait: Haec dicit Dominus: His ventilabis Syriam, donec deleas eam. ¹²Omnesque prophetae similiter prophetabant, dicentes: Ascende in Ramoth Galaad, et vade prospere, et tradet Dominus in manus regis.

¹³Nuntius vero qui ierat ut vocaret Michaeam, locutus est ad eum, dicens: Ecce sermones prophetarum ore uno regi bona praedicant: sit ergo sermo tuus similis eorum, et loquere bona. ¹⁴Cui Michaeas ait: Vivit Dominus, quia quodcumque dixerit mihi Dominus, hoc loquar.

¹⁵Venit itaque ad regem, et ait illi rex: Michaea, ire debemus in Ramoth Galaad ad praeliandum, an cessare? Cui ille respondit: Ascende, et vade prospere, et tradet eam Dominus in manus regis. ¹⁶Dixit autem rex ad eum: Iterum atque iterum adiuro te, ut non loquaris mihi nisi quod verum est, in nomine Domini. ¹⁷Et ille ait: Vidi cunctum Israël dispersum in montibus, quasi oves non habentes pastorem. Et ait Dominus: Non habent isti dominum: revertatur unusquisque in domum suam in pace. ¹⁸(Dixit ergo rex Israël ad Iosaphat: Numquid non dixi tibi, quia non prophetat mihi bonum, sed semper malum?)

¹⁹Ille vero addens, ait: Propterea audi sermonem Domini: vidi Dominum sedentem super solium suum, et omnem exercitum caeli assistentem ei a dextris et a sinistris: ²⁰et ait Dominus: Quis decipiet Achab regem Israël, ut ascendat, et cadat in Ramoth Galaad? Et dixit unus verba huiuscemodi, et alius aliter. ²¹Egressus est autem spiritus, et stetit coram Domino, et ait: Ego decipiam illum. Cui locutus est Dominus: In quo? ²²Et ille ait: Egrediar, et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum eius. Et dixit Dominus: Decipies, et praevalebis: egredere, et fac ita. ²³Nunc igitur ecce dedit Dominus spiritum mendacii in ore omnium prophetarum tuorum, qui hic sunt, et Dominus locutus est contra te malum.

²⁴Accessit autem Sedecias filius Chanaana, et percussit Michaeam in maxillam, et dixit: Mene ergo dimisit spiritus Domini, et locutus est tibi? ²⁵Et ait Michaeas: Visurus es in die illa quando ingredieris cubiculum intra cubiculum ut abscondaris. ²⁶Et ait rex Israël: Tollite Michaeam, et maneat apud Amon principem civitatis, et apud Ioas filium Amelech, ²⁷et dicite eis: Haec dicit rex: Mittite virum istum in carcerem, et sustentate eum pane tribulationis, et aqua angustiae, donec revertar in pace. ²⁸Dixitque Michaeas: Si reversus fueris in pace, non est locutus in me Dominus. Et ait: Audite, populi omnes.

²⁹Ascendit itaque rex Israël, et Iosaphat rex Iuda, in Ramoth Galaad. ³⁰Dixit itaque rex Israël ad Iosaphat: Sume arma, et ingredere praelium, et induere vestibus tuis. Porro rex Israël mutavit habitum suum, et ingressus est bellum. ³¹Rex autem Syriae praeceperat principibus curruum triginta duobus, dicens: Non pugnabitis contra minorem et maiorem quempiam, nisi contra regem Israël solum. ³²Cum ergo vidissent principes curruum Iosaphat, suspicati sunt quod ipse esset rex Israël, et impetu facto pugnabant contra eum: et exclamavit Iosaphat. ³³Intellexeruntque principes curruum quod non esset rex Israël, et cessaverunt ab eo. ³⁴Vir autem quidam tetendit arcum, in incertum sagittam dirigens, et casu percussit regem Israël inter pulmonem et stomachum. At ille dixit aurigae suo: Verte manum tuam, et eiice me de exercitu, quia graviter vulneratus sum. ³⁵Commissum est ergo praelium in die illa, et rex Israël stabat in curru suo contra Syros, et mortuus est vespere: fluebat autem sanguis plagae in sinum currus, ³⁶et praeco insonuit in universo exercitu antequam sol occumberet, dicens: Unusquisque revertatur in civitatem, et in terram suam.

³⁷Mortuus est autem rex, et perlatus est in Samariam: sepelieruntque regem in Samaria, ³⁸et laverunt currum eius in piscina Samariae: et linxerunt canes sanguinem eius, et habenas laverunt, iuxta verbum Domini quod locutus fuerat.

³⁹Reliqua autem sermonum Achab, et universa quae fecit, et domus eburnea quam aedificavit, cunctarumque urbium quas exstruxit, nonne haec scripta sunt in libro sermonum dierum regum Israël? ⁴⁰Dormivit ergo Achab cum patribus suis, et regnavit Ochozias filius eius pro eo.

⁴¹Iosaphat vero filius Asa regnare coeperat super Iudam anno quarto Achab regis Israël. ⁴²Triginta quinque annorum erat cum regnare coepisset, et viginti quinque annis regnavit in Ierusalem: nomen matris eius Azuba filia Salai. ⁴³Et ambulavit in omni via Asa patris sui, et non declinavit ex ea: fecitque quod rectum erat in conspectu Domini. ⁴⁴Verumtamen excelsa non abstulit: adhuc enim populus sacrificabat, et adolebat incensum in excelsis. ⁴⁵Pacemque habuit Iosaphat cum rege Israël.

⁴⁶Reliqua autem verborum Iosaphat, et opera eius quae gessit, et praelia, nonne haec scripta sunt in libro verborum dierum regum Iuda?

⁴⁷Sed et reliquias effeminatorum qui remanserant in diebus Asa patris eius, abstulit de terra. ⁴⁸Nec erat tunc rex constitutus in Edom. ⁴⁹Rex vero Iosaphat fecerat classes in mari, quae navigarent in Ophir propter aurum: et ire non potuerunt, quia confractae sunt in Asiongaber. ⁵⁰Tunc ait Ochozias filius Achab ad Iosaphat: Vadant servi mei cum servis tuis in navibus. Et noluit Iosaphat. ⁵¹Dormivitque Iosaphat cum patribus suis, et sepultus est cum eis in civitate David patris sui: regnavitque Ioram filius eius pro eo.

⁵²Ochozias autem filius Achab regnare coeperat super Israël in Samaria, anno septimodecimo Iosaphat regis Iuda: regnavitque super Israël duobus annis. ⁵³Et fecit malum in conspectu Domini, et ambulavit in via patris sui et matris suae, et in via Ieroboam filii Nabat, qui peccare fecit Israël. ⁵⁴Servivit quoque Baal, et adoravit eum, et irritavit Dominum Deum Israël, iuxta omnia quae fecerat pater eius.