Baruch 3

¹Et nunc, Domine omnipotens, Deus Israël, anima in angustiis, et spiritus anxius clamat ad te.

²Audi, Domine, et miserere, quia Deus es misericors: et miserere nostri, quia peccavimus ante te:

³quia tu sedes in sempiternum, et nos, peribimus in aevum?

⁴Domine omnipotens, Deus Israël, audi nunc orationem mortuorum Israël, et filiorum ipsorum qui peccaverunt ante te, et non audierunt vocem Domini Dei sui, et agglutinata sunt nobis mala.

⁵Noli meminisse iniquitatum patrum nostrorum, sed memento manus tuae et nominis tui in tempore isto:

⁶quia tu es Dominus Deus noster, et laudabimus te, Domine:

⁷quia propter hoc dedisti timorem tuum in cordibus nostris, et ut invocemus nomen tuum, et laudemus te in captivitate nostra, quia convertimur ab iniquitate patrum nostrorum, qui peccaverunt ante te.

⁸Et ecce nos in captivitate nostra sumus hodie, qua nos dispersisti in improperium, et in maledictum, et in peccatum, secundum omnes iniquitates patrum nostrorum, qui recesserunt a te, Domine Deus noster.

⁹Audi, Israël, mandata vitae: auribus percipe, ut scias prudentiam.

¹⁰Quid est, Israël, quod in terra inimicorum es,

¹¹inveterasti in terra aliena, coinquinatus es cum mortuis, deputatus es cum descendentibus in infernum?

¹²Dereliquisti fontem sapientiae:

¹³nam si in via Dei ambulasses, habitasses utique in pace sempiterna.

¹⁴Disce ubi sit prudentia, ubi sit virtus, ubi sit intellectus, ut scias simul ubi sit longiturnitas vitae et victus, ubi sit lumen oculorum, et pax.

¹⁵Quis invenit locum eius? et quis intravit in thesauros eius?

¹⁶Ubi sunt principes gentium, et qui dominantur super bestias quae sunt super terram?

¹⁷qui in avibus caeli ludunt,

¹⁸qui argentum thesaurizant, et aurum, in quo confidunt homines, et non est finis acquisitionis eorum? qui argentum fabricant, et solliciti sunt, nec est inventio operum illorum?

¹⁹Exterminati sunt, et ad inferos descenderunt, et alii loco eorum surrexerunt.

²⁰Iuvenes viderunt lumen, et habitaverunt super terram, viam autem disciplinae ignoraverunt,

²¹neque intellexerunt semitas eius, neque filii eorum susceperunt eam: a facie ipsorum longe facta est;

²²non est audita in terra Chanaan, neque visa est in Theman.

²³Filii quoque Agar, qui exquirunt prudentiam quae de terra est, negotiatores Merrhae et Theman, et fabulatores, et exquisitores prudentiae et intelligentiae: viam autem sapientiae nescierunt, neque commemorati sunt semitas eius.

²⁴O Israël, quam magna est domus Dei, et ingens locus possessionis eius!

²⁵magnus est, et non habet finem: excelsus, et immensus.

²⁶Ibi fuerunt gigantes nominati illi, qui ab initio fuerunt, statura magna, scientes bellum.

²⁷Non hos elegit Dominus, neque viam disciplinae invenerunt: propterea perierunt,

²⁸et quoniam non habuerunt sapientiam, interierunt propter suam insipientiam.

²⁹Quis ascendit in caelum, et accepit eam, et eduxit eam de nubibus?

³⁰Quis transfretavit mare, et invenit illam, et attulit illam super aurum electum?

³¹Non est qui possit scire vias eius, neque qui exquirat semitas eius:

³²sed qui scit universa novit eam, et adinvenit eam prudentia sua qui praeparavit terram in aeterno tempore: et replevit eam pecudibus et quadrupedibus

³³qui emittit lumen, et vadit, et vocavit illud, et obedit illi in tremore.

³⁴Stellae autem dederunt lumen in custodiis suis, et laetatae sunt:

³⁵vocatae sunt, et dixerunt: Adsumus, et luxerunt ei cum iucunditate, qui fecit illas.

³⁶Hic est Deus noster, et non aestimabitur alius adversus eum.

³⁷Hic adinvenit omnem viam disciplinae, et tradidit illam Iacob puero suo, et Israël dilecto suo.

³⁸Post haec in terris visus est, et cum hominibus conversatus est.