Ad Hebraeos 9

¹Habuit quidem et prius iustificationes culturae, et Sanctum saeculare. ²Tabernaculum enim factum est primum, in quo erant candelabra, et mensa, et propositio panum, quae dicitur Sancta. ³Post velamentum autem secundum, tabernaculum, quod dicitur Sancta sanctorum: ⁴aureum habens thuribulum, et arcam testamenti circumtectam ex omni parte auro, in qua urna aurea habens manna, et virga Aaron, quae fronduerat, et tabulae testamenti, ⁵superque eam erant cherubim gloriae obumbrantia propitiatorium: de quibus non est modo dicendum per singula. ⁶His vero ita compositis, in priori quidem tabernaculo semper introibant sacerdotes, sacrificiorum officia consummantes: ⁷in secundo autem semel in anno solus pontifex non sine sanguine, quem offert pro sua et populi ignorantia: ⁸hoc significante Spiritu Sancto, nondum propalatam esse sanctorum viam, adhuc priore tabernaculo habente statum: ⁹quae parabola est temporis instantis: iuxta quam munera, et hostiae offeruntur, quae non possunt iuxta conscientiam perfectum facere servientem, solummodo in cibis, et in potibus, ¹⁰et variis baptismatibus, et iustitiis carnis usque ad tempus correctionis impositis. ¹¹Christus autem assistens pontifex futurorum bonorum, per amplius et perfectius tabernaculum, non manufactum, id est, non huius creationis: ¹²neque per sanguinem hircorum aut vitulorum, sed per proprium sanguinem introivit semel in Sancta, aeterna redemptione inventa. ¹³Si enim sanguis hircorum et taurorum, et cinis vitulae aspersus inquinatos sanctificat ad emundationem carnis: ¹⁴quanto magis sanguis Christi, qui per Spiritum Sanctum semetipsum obtulit immaculatum Deo, emundabit conscientiam nostram ab operibus mortuis, ad serviendum Deo viventi?

¹⁵Et ideo novi testamenti mediator est: ut morte intercedente, in redemptionem earum praevaricationum, quae erant sub priori testamento, repromissionem accipiant qui vocati sunt aeternae haereditatis. ¹⁶Ubi enim testamentum est, mors necesse est intercedat testatoris. ¹⁷Testamentum enim in mortuis confirmatum est: alioquin nondum valet, dum vivit qui testatus est. ¹⁸Unde nec primum quidem sine sanguine dedicatum est. ¹⁹Lecto enim omni mandato legis a Moyse universo populo, accipiens sanguinem vitulorum et hircorum cum aqua, et lana coccinea, et hyssopo, ipsum quoque librum, et omnem populum aspersit, ²⁰dicens: Hic sanguis testamenti, quod mandavit ad vos Deus. ²¹Etiam tabernaculum et omnia vasa ministerii sanguine similiter aspersit. ²²Et omnia pene in sanguine secundum legem mundantur: et sine sanguinis effusione non fit remissio. ²³Necesse est ergo exemplaria quidem caelestium his mundari: ipsa autem caelestia melioribus hostiis quam istis. ²⁴Non enim in manufacta Sancta Iesus introivit exemplaria verorum: sed in ipsum caelum, ut appareat nunc vultui Dei pro nobis: ²⁵neque ut saepe offerat semetipsum, quemadmodum pontifex intrat in Sancta per singulos annos in sanguine alieno: ²⁶alioquin oportebat eum frequenter pati ab origine mundi: nunc autem semel in consummatione saeculorum, ad destitutionem peccati, per hostiam suam apparuit. ²⁷Et quemadmodum statutum est hominibus semel mori, post hoc autem iudicium: ²⁸sic et Christus semel oblatus est ad multorum exhaurienda peccata: secundo sine peccato apparebit exspectantibus se, in salutem.