Confronto
Giacomo 5
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Su via, o ricchi, piangete, alzate le strida a motivo delle miserie, che verranno sopra di voi. | Agite nunc divites, plorate ululantes in miseriis vestris, quae advenient vobis. |
| 2 | Le vostre ricchezze si sono imputridite: e le vostre vestimenta sono state rose dalle tignuole. | Divitiae vestrae putrefactae sunt, et vestimenta vestra a tineis comesta sunt. |
| 3 | L'oro, e l'argento vostro si è irrugginito: e la loro ruggine sarà una testimonianza contro di voi, e quasi fuoco divorerà le vostre carni. Vi siete adunato tesoro d'ira negli ultimi giorni. | Aurum et argentum vestrum aeruginavit: et aerugo eorum in testimonium vobis erit, et manducabit carnes vestras sicut ignis. Thesaurizastis vobis iram in novissimis diebus. |
| 4 | Ecco, che la mercede degli operai, i quali han mietuto le vostre possessioni, frodata da voi alza le grida: e il clamore di essi è penetrato nelle orecchie del Signor degli eserciti. | Ecce merces operariorum, qui messuerunt regiones vestras, quae fraudata est a vobis, clamat: et clamor eorum in aures Domini sabbaoth introivit. |
| 5 | Siete vissuti banchettando sopra la terra, e nelle delizie avete nudriti i vostri cuori per il dì della immolazione. | Epulati estis super terram, et in luxuriis enutristis corda vestra in die occisionis. |
| 6 | Avete condannato, e ucciso il giusto, ed egli non vi fe' resistenza. | Addixistis, et occidistis iustum, et non resistit vobis. |
| 7 | Siate dunque pazienti, o fratelli, fino alla venuta del Signore. Mirate, come l'agricoltore aspetta il prezioso frutto della terra, soffrendo con pazienza, fino a tanto che riceva (il frutto) primaticcio, e il serotino. | Patientes igitur estote, fratres, usque ad adventum Domini. Ecce agricola exspectat pretiosum fructum terrae, patienter ferens donec accipiat temporaneum et serotinum. |
| 8 | Siate adunque pazienti anche voi, e rinfrancate i vostri cuori: perché la venuta del Signore è vicina. | Patientes igitur estote et vos, et confirmate corda vestra: quoniam adventus Domini appropinquavit. |
| 9 | Non vogliate, o fratelli, borbottare gli uni contro gli altri, affin di non essere condannati. Ecco, che il giudice sta alla porta. | Nolite ingemiscere, fratres, in alterutrum, ut non iudicemini. Ecce iudex ante ianuam assistit. |
| 10 | Prendete, o fratelli, per modello a sopportare i mali, e i disastri, e alla pazienza, i profeti, che hanno parlato nel nome del Signore. | Exemplum accipite, fratres, exitus mali, laboris, et patientiae, prophetas qui locuti sunt in nomine Domini. |
| 11 | Ecco, che beati chiamiamo lor, che patirono. Avete udito la sofferenza di Giobbe, e avete veduta la fine del Signore, dapoichè misericordioso egli è il Signore, e usa misericordia. | Ecce beatificamus eos qui sustinuerunt. Sufferentiam Iob audistis, et finem Domini vidistis, quoniam misericors Dominus est, et miserator. |
| 12 | Sopra tutto, fratelli miei, non vogliate giurare né per il cielo, né per la terra, né qualsivoglia altro giuramento. Ma sia il vostro parlare: così è, così è: non è così, non è così: affinché non caggiate in condannazione. | Ante omnia autem, fratres mei, nolite iurare, neque per caelum, neque per terram, neque aliud quodcumque iuramentum. Sit autem sermo vester: Est, est: Non, non: ut non sub iudicio decidatis. |
| 13 | Havvi tra di voi chi sia in tristezza? Faccia orazione: è tranquillo? Salmeggi. | Tristatur aliquis vestrum? oret. Aequo animo est? psallat. |
| 14 | Havvi egli tra voi chi sia ammalato? Chiami i preti della Chiesa, e facciano orazione sopra di lui, ungendolo coll'olio nel nome del Signore: | Infirmatur quis in vobis? inducat presbyteros ecclesiae, et orent super eum, ungentes eum oleo in nomine Domini: |
| 15 | E l'orazione della fede salverà l'infermo, e il Signore lo solleverà: e se trovisi con de' peccati, gli saranno rimessi. | et oratio fidei salvabit infirmum, et alleviabit eum Dominus: et si in peccatis sit, remittentur ei. |
| 16 | Confessate adunque l'uno all'altro i vostri peccati, e orate l'un per l'altro, per esser salvati: imperocché molto può l'assidua preghiera del giusto. | Confitemini ergo alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem ut salvemini: multum enim valet deprecatio iusti assidua. |
| 17 | Elia era un uomo, come noi, passibile: e ardentemente pregò, che non cadesse pioggia sopra la terra, e non piovve per tre anni, e sei mesi. | Elias homo erat similis nobis passibilis: et oratione oravit ut non plueret super terram, et non pluit annos tres, et menses sex. |
| 18 | E nuovamente orò: e il cielo diede la pioggia, e la terra diede il suo frutto. | Et rursum oravit: et caelum dedit pluviam, et terra dedit fructum suum. |
| 19 | Fratelli miei, se alcun di voi devia dalla verità, e uno lo converte: | Fratres mei, si quis ex vobis erraverit a veritate, et converterit quis eum: |
| 20 | Dee sapere, come chi farà, che un peccator si converta dal suo traviamento, salverà l'anima di lui dalla morte, e cuoprirà la moltitudine dei peccati. | scire debet quoniam qui converti fecerit peccatorem ab errore viae suae, salvabit animam eius a morte, et operiet multitudinem peccatorum. |
