Confronto
1 Giovanni 3
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Osservate, qual carità ha dato il Padre a noi, che siamo chiamati, e siamo figliuoli di Dio. Per questo il mondo non conosce noi, perché non conosce lui. | Videte qualem caritatem dedit nobis Pater, ut filii Dei nominemur et simus. Propter hoc mundus non novit nos: quia non novit eum. |
| 2 | Carissimi, noi siamo adesso figliuoli di Dio: ma non ancora si è manifestato quel che saremo. Sappiamo, che quand'egli apparirà, sarem simili a lui: perché lo vedremo qual egli è. | Carissimi, nunc filii Dei sumus: et nondum apparuit quid erimus. Scimus quoniam cum apparuerit, similes ei erimus: quoniam videbimus eum sicuti est. |
| 3 | E chiunque ha questa speranza in lui, si santifica, com'egli pure è santo. | Et omnis qui habet hanc spem in eo, sanctificat se, sicut et ille sanctus est. |
| 4 | Chiunque fa peccato, commette iniquità: e il peccato è iniquità. | Omnis qui facit peccatum, et iniquitatem facit: et peccatum est iniquitas. |
| 5 | E sapete, com'egli è apparito per togliere li nostri peccati: e in lui peccato non è. | Et scitis quia ille apparuit ut peccata nostra tolleret: et peccatum in eo non est. |
| 6 | Chiunque sta in lui, non pecca: e chiunque pecca, non lo ha veduto, né lo ha conosciuto. | Omnis qui in eo manet, non peccat: et omnis qui peccat, non vidit eum, nec cognovit eum. |
| 7 | Figliuolini, nissuno vi seduca. Chi pratica la giustizia, è giusto: come anche quegli è giusto. | Filioli, nemo vos seducat. Qui facit iustitiam, iustus est, sicut et ille iustus est. |
| 8 | Chi fa peccato, egli è dal diavolo: dapoichè il diavolo dal bel principio pecca. A questo fine è apparito il Figliuolo di Dio, per distruggere le opere del diavolo. | Qui facit peccatum, ex diabolo est: quoniam ab initio diabolus peccat. In hoc apparuit Filius Dei, ut dissolvat opera diaboli. |
| 9 | Chiunque è nato di Dio, non fa peccato: conciossiachè tiene in sé la semenza di lui, e non può peccare, perché è nato da Dio. | Omnis qui natus est ex Deo, peccatum non facit: quoniam semen ipsius in eo manet, et non potest peccare, quoniam ex Deo natus est. |
| 10 | In questo si distinguono i figliuoli di Dio, e i figliuoli del diavolo. Chiunque non pratica la giustizia, non è da Dio, e chi non ama il suo fratello. | In hoc manifesti sunt filii Dei, et filii diaboli. Omnis qui non est iustus, non est ex Deo, et qui non diligit fratrem suum: |
| 11 | Imperocché questo è l'annunzio, che udiste da principio, che vi amiate l'un l'altro. | quoniam haec est annuntiatio, quam audistis ab initio, ut diligatis alterutrum. |
| 12 | Non come Caino, che era dal maligno, e ammazzò il suo fratello. E perché lo ammazzò? Perché le opere di lui eran cattive: e quelle del suo fratello, giuste. | Non sicut Cain, qui ex maligno erat, et occidit fratrem suum. Et propter quid occidit eum? Quoniam opera eius maligna erant: fratris autem eius, iusta. |
| 13 | Non vi stupite, fratelli, se il mondo vi odia. | Nolite mirari, fratres, si odit vos mundus. |
| 14 | Noi sappiamo, che siamo stati traportati dalla morte alla vita, perché amiamo i fratelli. Chi non ama, è nella morte: | Nos scimus quoniam translati sumus de morte ad vitam, quoniam diligimus fratres. Qui non diligit, manet in morte: |
| 15 | Chiunque odia il proprio fratello, è omicida. E voi sapete, che qualunque omicida non ha abitante in se stesso la vita eterna. | omnis qui odit fratrem suum, homicida est. Et scitis quoniam omnis homicida non habet vitam aeternam in semetipso manentem. |
| 16 | Da questo abbiam conosciuto la carità di Dio, perché egli ha posto la sua vita per noi: e noi pur dobbiamo porre la vita per i fratelli. | In hoc cognovimus caritatem Dei, quoniam ille animam suam pro nobis posuit: et nos debemus pro fratribus animas ponere. |
| 17 | Chi avrà de' beni di questo mondo, e vedrà il suo fratello in necessità, e chiuderà le sue viscere alla compassione di lui: come mai è in costui la carità di Dio? | Qui habuerit substantiam huius mundi, et viderit fratrem suum necessitatem habere, et clauserit viscera sua ab eo: quomodo caritas Dei manet in eo? |
| 18 | Figliuolini miei, non amiamo in parole, e colla lingua, ma coll'opera, e con verità: | Filioli mei, non diligamus verbo neque lingua, sed opere et veritate: |
| 19 | E da questo conosciamo di esser dalla verità: e rassicureremo i nostri cuori dinanzi a lui. | in hoc cognoscimus quoniam ex veritate sumus: et in conspectu eius suadebimus corda nostra. |
| 20 | Imperocché se il cuor nostro ci condanna: Iddio è maggiore del nostro cuore, e conosce tutte le cose. | Quoniam si reprehenderit nos cor nostrum: maior est Deus corde nostro, et novit omnia. |
| 21 | Carissimi, se il nostro cuore non ci condanna, abbiam fiducia dinanzi a Dio. | Carissimi, si cor nostrum non reprehenderit nos, fiduciam habemus ad Deum: |
| 22 | E qualunque cosa domanderemo, la riceveremo da lui: perché osserviamo i suoi comandamenti, e facciam quelle cose, che a lui piacciono. | et quidquid petierimus, accipiemus ab eo: quoniam mandata eius custodimus, et ea, quae sunt placita coram eo, facimus. |
| 23 | E questo è il suo comandamento: che crediamo nel nome del Figliuolo suo Gesù Cristo, e ci amiamo l'un l'altro, come egli ci comandò. | Et hoc est mandatum eius: ut credamus in nomine Filii eius Iesu Christi: et diligamus alterutrum, sicut dedit mandatum nobis. |
| 24 | E chi osserva i suoi comandamenti, sta in lui, ed egli in esso: e dallo Spirito, che egli a noi diede, sappiamo, che egli sta in noi. | Et qui servat mandata eius, in illo manet, et ipse in eo: et in hoc scimus quoniam manet in nobis, de Spiritu quem dedit nobis. |
