Confronto
1 Giovanni 2
Martini e Vulgata Clementina, versetto per versetto.
| Martini | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Figliuolini miei, scrivo a voi queste cose, affinché non pecchiate. Che se alcuno avrà peccato, un avvocato abbiamo presso del Padre, Gesù Cristo giusto: | Filioli mei, haec scribo vobis, ut non peccetis. Sed et si quis peccaverit, advocatum habemus apud Patrem, Iesum Christum iustum: |
| 2 | Ed egli è propiziazione pe' nostri peccati: né solamente pe' nostri, ma anche per quelli di tutto il mondo. | et ipse est propitiatio pro peccatis nostris: non pro nostris autem tantum, sed etiam pro totius mundi. |
| 3 | E da questo sappiamo, che lo abbiam conosciuto, se osserviamo i suoi comandamenti. | Et in hoc scimus quoniam cognovimus eum, si mandata eius observemus. |
| 4 | Chi dice, che lo conosce, e non osserva i suoi comandamenti, è bugiardo, e non è in costui verità. | Qui dicit se nosse eum, et mandata eius non custodit, mendax est, et in hoc veritas non est. |
| 5 | Ma chi osserva la parola di lui, in questo veramente è perfetta la carità di Dio: e da questo sappiamo, che siamo in lui. | Qui autem servat verbum eius, vere in hoc caritas Dei perfecta est: et in hoc scimus quoniam in ipso sumus. |
| 6 | Chi dice di stare in lui, dee batter la strada, che quegli battè. | Qui dicit se in ipso manere, debet, sicut ille ambulavit, et ipse ambulare. |
| 7 | Carissimi, io non vi scrivo un comandamento nuovo, ma un comandamento vecchio, quale voi riceveste da principio: il comandamento vecchio è la parola, che udiste. | Carissimi, non mandatum novum scribo vobis, sed mandatum vetus, quod habuistis ab initio. Mandatum vetus est verbum, quod audistis. |
| 8 | Per il contrario un comandamento nuovo scrivo a voi, il quale è vero in lui, ed in voi: dapoichè sono passate le tenebre, e il vero lume già splende. | Iterum mandatum novum scribo vobis, quod verum est et in ipso, et in vobis: quia tenebrae transierunt, et verum lumen iam lucet. |
| 9 | Chi dice sé essere nella luce, e odia il proprio fratello, è tuttor nelle tenebre. | Qui dicit se in luce esse, et fratrem suum odit, in tenebris est usque adhuc. |
| 10 | Chi ama il proprio fratello, sta nella luce, e non vi ha in lui scandalo. | Qui diligit fratrem suum, in lumine manet, et scandalum in eo non est. |
| 11 | Ma chi odia il proprio fratello, è nelle tenebre, e nelle tenebre cammina, e non sa dove vada: perché le tenebre hanno accecati gli occhi di lui. | Qui autem odit fratrem suum, in tenebris est, et in tenebris ambulat, et nescit quo eat: quia tenebrae obcaecaverunt oculos eius. |
| 12 | Scrivo a voi, figliuolini, che vi sono rimessi i peccati per il nome di lui. | Scribo vobis, filioli, quoniam remittuntur vobis peccata propter nomen eius. |
| 13 | Scrivo a voi, padri, che avete conosciuto colui, che è da principio. Scrivo a voi, giovinetti, che avete vinto il maligno. | Scribo vobis, patres, quoniam cognovistis eum, qui ab initio est. Scribo vobis, adolescentes, quoniam vicistis malignum. |
| 14 | Scrivo a voi, fanciulli, che avete conosciuto il Padre. Scrivo a voi, o giovinetti, che siete forti, e la parola di Dio sta in voi, ed avete vinto il maligno. | Scribo vobis, infantes, quoniam cognovistis patrem. Scribo vobis iuvenes, quoniam fortes estis, et verbum Dei manet in vobis, et vicistis malignum. |
| 15 | Non vogliate amare il mondo, né le cose del mondo. Se uno ama il mondo, la carità del Padre non è in lui. | Nolite diligere mundum, neque ea quae in mundo sunt. Si quis diligit mundum, non est caritas Patris in eo: |
| 16 | Dapoichè tutto quello, che è nel mondo, è concupiscenza della carne, concupiscenza degli occhi, e superbia della vita: la quale non viene dal Padre, ma dal mondo. | quoniam omne quod est in mundo, concupiscentia carnis est, et concupiscentia oculorum, et superbia vitae: quae non est ex Patre, sed ex mundo est. |
| 17 | E il mondo passa, e la di lui concupiscenza. Ma chi fa il volere di Dio, dura in eterno. | Et mundus transit, et concupiscentia eius: qui autem facit voluntatem Dei manet in aeternum. |
| 18 | Figliuolini, ell'è l'ultim'ora: e siccome udiste, che l'Anticristo viene, anche adesso molti sono diventati Anticristi: donde intendiamo, che è l'ultim'ora. | Filioli, novissima hora est: et sicut audistis quia antichristus venit, et nunc antichristi multi facti sunt; unde scimus, quia novissima hora est. |
| 19 | Sono usciti di tra noi, ma non erano dei nostri: perché se fossero stati de' nostri, si sarebbon certamente rimasi con noi: ma si dee far manifesto, che non tutti sono de' nostri. | Ex nobis prodierunt, sed non erant ex nobis, nam, si fuissent ex nobis, permansissent utique nobiscum: sed ut manifesti sint quoniam non sunt omnes ex nobis. |
| 20 | Ma voi avete l'unzione dal santo, e sapete ogni cosa. | Sed vos unctionem habetis a Sancto, et nostis omnia. |
| 21 | Non vi ho scritto come ad ignoranti la verità, ma come a tali, che la sanno: e che nissuna bugia vien dalla verità. | Non scripsi vobis quasi ignorantibus veritatem, sed quasi scientibus eam: et quoniam omne mendacium ex veritate non est. |
| 22 | Chi è bugiardo se non colui, che nega, che Gesù sia il Cristo? Costui è un Anticristo, che nega il Padre, e il Figliuolo. | Quis est mendax, nisi is qui negat quoniam Iesus est Christus? Hic est antichristus, qui negat Patrem, et Filium. |
| 23 | Chi nega il Figliuolo, non ha nemmeno il Padre: chi confessa il Figliuolo, ha anche il Padre. | Omnis qui negat Filium, nec Patrem habet: qui confitetur Filium, et Patrem habet. |
| 24 | Quello, che voi udiste da principio, stia fermo in voi: se in voi starà fermo quello, che udiste da principio, anche voi starete fermi nel Padre e nel Figliuolo. | Vos quod audistis ab initio, in vobis permaneat: si in vobis permanserit quod audistis ab initio, et vos in Filio et Patre manebitis. |
| 25 | E questa è quella promessa, che egli ha fatto a noi, la vita eterna. | Et haec est repromissio, quam ipse pollicitus est nobis, vitam aeternam. |
| 26 | Queste cose vi ho scritto riguardo a quelli, che vi seducono. | Haec scripsi vobis de his, qui seducant vos. |
| 27 | Ma resti in voi l'unzione, che avete da lui ricevuta. Né avete bisogno, che alcuno vi ammaestri: ma siccome l'unzione di lui insegna a voi tutte le cose, ed è verace, e non bugiarda. E siccome ha a voi insegnato: statevi in lui. | Et vos unctionem, quam accepistis ab eo, maneat in vobis. Et non necesse habetis ut aliquis doceat vos: sed sicut unctio eius docet vos de omnibus, et verum est, et non est mendacium. Et sicut docuit vos: manete in eo. |
| 28 | Adesso adunque, figliuolini, state in lui: affinché quand'egli apparirà, abbiamo fiducia, e non siamo nella sua venuta svergognati da lui. | Et nunc, filioli, manete in eo: ut cum apparuerit, habeamus fiduciam, et non confundamur ab eo in adventu eius. |
| 29 | Se sapete, che egli è giusto, sappiate eziandio, che chiunque pratica la giustizia, è nato di lui. | Si scitis quoniam iustus est, scitote quoniam et omnis, qui facit iustitiam, ex ipso natus est. |
