Tobiae 9

¹Tunc vocavit Tobias angelum ad se, quem quidem hominem existimabat, dixitque ei: Azaria frater, peto ut auscultes verba mea. ²Si meipsum tradam tibi servum, non ero condignus providentiae tuae: ³tamen obsecro te ut assumas tibi animalia sive servitia, et vadas ad Gabelum in Rages civitatem Medorum, reddasque ei chirographum suum, et recipias ab eo pecuniam, et roges eum venire ad nuptias meas. ⁴Scis enim ipse quoniam numerat pater meus dies, et si tardavero una die plus, contristatur anima eius. ⁵Et certe vides quomodo adiuravit me Raguel, cuius adiuramentum spernere non possum.

⁶Tunc Raphaël assumens quatuor ex servis Raguelis, et duos camelos, in Rages civitatem Medorum perrexit: et inveniens Gabelum, reddidit ei chirographum suum, et recepit ab eo omnem pecuniam. ⁷Indicavitque ei de Tobia filio Tobiae omnia quae gesta sunt, fecitque eum secum venire ad nuptias. ⁸Cumque ingressus esset domum Raguelis, invenit Tobiam discumbentem: et exiliens, osculati sunt se invicem: et flevit Gabelus, benedixitque Deum, ⁹et dixit: Benedicat te Deus Israël, quia filius es optimi viri et iusti, et timentis Deum, et eleemosynas facientis: ¹⁰et dicatur benedictio super uxorem tuam, et super parentes vestros, ¹¹et videatis filios vestros, et filios filiorum vestrorum, usque in tertiam et quartam generationem: et sit semen vestrum benedictum a Deo Israël, qui regnat in saecula saeculorum. ¹²Cumque omnes dixissent: Amen: accesserunt ad convivium: sed et cum timore Domini nuptiarum convivium exercebant.