Michaeas 6

¹Audite quae Dominus loquitur: Surge, contende iudicio adversum montes, et audiant colles vocem tuam.

²Audiant montes iudicium Domini, et fortia fundamenta terrae; quia iudicium Domini cum populo suo, et cum Israël diiudicabitur.

³Popule meus, quid feci tibi? aut quid molestus fui tibi? Responde mihi.

⁴Quia eduxi te de terra Aegypti, et de domo servientium liberavi te, et misi ante faciem tuam Moysen, et Aaron, et Mariam.

⁵Popule meus, memento, quaeso, quid cogitaverit Balach, rex Moab, et quid responderit ei Balaam, filius Beor, de Setim usque ad Galgalam, ut cognosceres iustitias Domini.

⁶Quid dignum offeram Domino? curvabo genu Deo excelso? Numquid offeram ei holocautomata et vitulos anniculos?

⁷numquid placari potest Dominus in millibus arietum, aut in multis millibus hircorum pinguium? numquid dabo primogenitum meum pro scelere meo, fructum ventris mei pro peccato animae meae?

⁸Indicabo tibi, o homo, quid sit bonum, et quid Dominus requirat a te: utique facere iudicium, et diligere misericordiam, et sollicitum ambulare cum Deo tuo.

⁹Vox Domini ad civitatem clamat, et salus erit timentibus nomen tuum: audite, tribus, et quis approbabit illud?

¹⁰Adhuc ignis in domo impii thesauri iniquitatis, et mensura minor irae plena.

¹¹Numquid iustificabo stateram impiam, et saccelli pondera dolosa?

¹²In quibus divites eius repleti sunt iniquitate, et habitantes in ea loquebantur mendacium, et lingua eorum fraudulenta in ore eorum.

¹³Et ego ergo coepi percutere te perditione super peccatis tuis.

¹⁴Tu comedes, et non saturaberis, et humiliatio tua in medio tui: et apprehendes, et non salvabis, et quos salvaveris, in gladium dabo.

¹⁵Tu seminabis, et non metes: tu calcabis olivam, et non ungeris oleo; et mustum, et non bibes vinum.

¹⁶Et custodisti praecepta Amri, et omne opus domus Achab, et ambulasti in voluntatibus eorum: ut darem te in perditionem, et habitantes in ea in sibilum, et opprobrium populi mei portabitis.