Michaeas 5

¹Nunc vastaberis, filia latronis. Obsidionem posuerunt super nos: in virga percutient maxillam iudicis Israël.

²Et tu, Bethlehem Ephrata, parvulus es in millibus Iuda; ex te mihi egredietur qui sit dominator in Israël, et egressus eius ab initio, a diebus aeternitatis.

³Propter hoc dabit eos usque ad tempus in quo parturiens pariet, et reliquiae fratrum eius convertentur ad filios Israël.

⁴Et stabit, et pascet in fortitudine Domini, in sublimitate nominis Domini Dei sui: et convertentur, quia nunc magnificabitur usque ad terminos terrae.

⁵Et erit iste pax: cum venerit Assyrius in terram nostram, et quando calcaverit domibus nostris, et suscitabimus super eum septem pastores et octo primates homines;

⁶et pascent terram Assur in gladio, et terram Nemrod in lanceis eius, et liberabit ab Assur cum venerit in terram nostram, et cum calcaverit in finibus nostris.

⁷Et erunt reliquiae Iacob in medio populorum multorum quasi ros a Domino, et quasi stillae super herbam, quae non exspectat virum, et non praestolatur filios hominum.

⁸Et erunt reliquiae Iacob in gentibus, in medio populorum multorum, quasi leo in iumentis silvarum, et quasi catulus leonis in gregibus pecorum, qui cum transierit, et conculcaverit, et ceperit, non est qui eruat.

⁹Exaltabitur manus tua super hostes tuos, et omnes inimici tui interibunt.

¹⁰Et erit in die illa, dicit Dominus: auferam equos tuos de medio tui, et disperdam quadrigas tuas.

¹¹Et perdam civitates terrae tuae, et destruam omnes munitiones tuas: et auferam maleficia de manu tua, et divinationes non erunt in te:

¹²et perire faciam sculptilia tua et statuas tuas de medio tui, et non adorabis ultra opera manuum tuarum:

¹³et evellam lucos tuos de medio tui, et conteram civitates tuas.

¹⁴Et faciam, in furore et in indignatione, ultionem in omnibus gentibus quae non audierunt.