Matthaeus 24

¹Et egressus Iesus de templo, ibat. Et accesserunt discipuli eius, ut ostenderent ei aedificationes templi. ²Ipse autem respondens dixit illis: Videtis haec omnia? amen dico vobis, non relinquetur hic lapis super lapidem, qui non destruatur.

³Sedente autem eo super montem Oliveti, accesserunt ad eum discipuli secreto, dicentes: Dic nobis, quando haec erunt? et quod signum adventus tui, et consummationis saeculi? ⁴Et respondens Iesus, dixit eis: Videte ne quis vos seducat: ⁵multi enim venient in nomine meo, dicentes: Ego sum Christus: et multos seducent. ⁶Audituri enim estis praelia, et opiniones praeliorum. Videte ne turbemini: oportet enim haec fieri, sed nondum est finis: ⁷consurget enim gens in gentem, et regnum in regnum, et erunt pestilentiae, et fames, et terraemotus per loca: ⁸haec autem omnia initia sunt dolorum. ⁹Tunc tradent vos in tribulationem, et occident vos: et eritis odio omnibus gentibus propter nomen meum. ¹⁰Et tunc scandalizabuntur multi, et invicem tradent, et odio habebunt invicem. ¹¹Et multi pseudoprophetae surgent, et seducent multos. ¹²Et quoniam abundavit iniquitas, refrigescet caritas multorum: ¹³qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit. ¹⁴Et praedicabitur hoc Evangelium regni in universo orbe, in testimonium omnibus gentibus: et tunc veniet consummatio.

¹⁵Cum ergo videritis abominationem desolationis, quae dicta est a Daniele propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat: ¹⁶tunc qui in Iudaea sunt, fugiant ad montes: ¹⁷et qui in tecto, non descendat tollere aliquid de domo sua: ¹⁸et qui in agro, non revertatur tollere tunicam suam. ¹⁹Vae autem praegnantibus et nutrientibus in illis diebus! ²⁰Orate autem ut non fiat fuga vestra in hieme, vel sabbato: ²¹erit enim tunc tribulatio magna, qualis non fuit ab initio mundi usque modo, neque fiet. ²²Et nisi breviati fuissent dies illi, non fieret salva omnis caro: sed propter electos breviabuntur dies illi.

²³Tunc si quis vobis dixerit: Ecce hic est Christus, aut illic: nolite credere. ²⁴Surgent enim pseudochristi, et pseudoprophetae: et dabunt signa magna, et prodigia, ita ut in errorem inducantur (si fieri potest) etiam electi. ²⁵Ecce praedixi vobis. ²⁶Si ergo dixerint vobis: Ecce in deserto est, nolite exire; Ecce in penetralibus, nolite credere. ²⁷Sicut enim fulgur exit ab oriente, et paret usque in occidentem: ita erit et adventus Filii hominis. ²⁸Ubicumque fuerit corpus, illic congregabuntur et aquilae.

²⁹Statim autem post tribulationem dierum illorum sol obscurabitur, et luna non dabit lumen suum, et stellae cadent de caelo, et virtutes caelorum commovebuntur: ³⁰et tunc parebit signum Filii hominis in caelo: et tunc plangent omnes tribus terrae: et videbunt Filium hominis venientem in nubibus caeli cum virtute multa et maiestate. ³¹Et mittet angelos suos cum tuba, et voce magna: et congregabunt electos eius a quatuor ventis, a summis caelorum usque ad terminos eorum. ³²Ab arbore autem fici discite parabolam: cum iam ramus eius tener fuerit, et folia nata, scitis quia prope est aestas: ³³ita et vos cum videritis haec omnia, scitote quia prope est, in ianuis. ³⁴Amen dico vobis, quia non praeteribit generatio haec, donec omnia haec fiant. ³⁵Caelum et terra transibunt, verba autem mea non praeteribunt. ³⁶De die autem illa et hora nemo scit, neque angeli caelorum, nisi solus Pater.

³⁷Sicut autem in diebus Noë, ita erit et adventus Filii hominis: ³⁸sicut enim erant in diebus ante diluvium comedentes et bibentes, nubentes et nuptum tradentes, usque ad eum diem, quo intravit Noë in arcam, ³⁹et non cognoverunt donec venit diluvium, et tulit omnes: ita erit et adventus Filii hominis. ⁴⁰Tunc duo erunt in agro: unus assumetur, et unus relinquetur. ⁴¹Duae molentes in mola: una assumetur, et una relinquetur. ⁴²Vigilate ergo, quia nescitis qua hora Dominus vester venturus sit. ⁴³Illud autem scitote, quoniam si sciret paterfamilias qua hora fur venturus esset, vigilaret utique, et non sineret perfodi domum suam. ⁴⁴Ideo et vos estote parati: quia qua nescitis hora Filius hominis venturus est.

⁴⁵Quis, putas, est fidelis servus, et prudens, quem constituit dominus suus super familiam suam ut det illis cibum in tempore? ⁴⁶Beatus ille servus, quem cum venerit dominus eius, invenerit sic facientem. ⁴⁷Amen dico vobis, quoniam super omnia bona sua constituet eum. ⁴⁸Si autem dixerit malus servus ille in corde suo: Moram fecit dominus meus venire: ⁴⁹et coeperit percutere conservos suos, manducet autem et bibat cum ebriosis: ⁵⁰veniet dominus servi illius in die qua non sperat, et hora qua ignorat: ⁵¹et dividet eum, partemque eius ponet cum hypocritis: illic erit fletus et stridor dentium.