Matthaeus 16

¹Et accesserunt ad eum pharisaei et sadducaei tentantes: et rogaverunt eum ut signum de caelo ostenderet eis. ²At ille respondens, ait illis: Facto vespere dicitis: Serenum erit, rubicundum est enim caelum. ³Et mane: Hodie tempestas, rutilat enim triste caelum. ⁴Faciem ergo caeli diiudicare nostis: signa autem temporum non potestis scire? Generatio mala et adultera signum quaerit: et signum non dabitur ei, nisi signum Ionae prophetae. Et relictis illis, abiit.

⁵Et cum venissent discipuli eius trans fretum, obliti sunt panes accipere. ⁶Qui dixit illis: Intuemini, et cavete a fermento pharisaeorum et sadducaeorum. ⁷At illi cogitabant intra se dicentes: Quia panes non accepimus. ⁸Sciens autem Iesus, dixit: Quid cogitatis intra vos modicae fidei, quia panes non habetis? ⁹Nondum intelligitis, neque recordamini quinque panum in quinque millia hominum, et quot cophinos sumpsistis? ¹⁰neque septem panum in quatuor millia hominum, et quot sportas sumpsistis? ¹¹Quare non intelligitis, quia non de pane dixi vobis: Cavete a fermento pharisaeorum et sadducaeorum? ¹²Tunc intellexerunt quia non dixerit cavendum a fermento panum, sed a doctrina pharisaeorum et sadducaeorum.

¹³Venit autem Iesus in partes Caesareae Philippi: et interrogabat discipulos suos, dicens: Quem dicunt homines esse Filium hominis? ¹⁴At illi dixerunt: Alii Ioannem Baptistam, alii autem Eliam, alii vero Ieremiam, aut unum ex prophetis. ¹⁵Dicit illis Iesus: Vos autem, quem me esse dicitis? ¹⁶Respondens Simon Petrus dixit: Tu es Christus, Filius Dei vivi. ¹⁷Respondens autem Iesus, dixit ei: Beatus es Simon Bar Iona: quia caro et sanguis non revelavit tibi, sed Pater meus, qui in caelis est. ¹⁸Et ego dico tibi, quia tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam. ¹⁹Et tibi dabo claves regni caelorum. Et quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum et in caelis: et quodcumque solveris super terram, erit solutum et in caelis. ²⁰Tunc praecepit discipulis suis ut nemini dicerent quia ipse esset Iesus Christus.

²¹Exinde coepit Iesus ostendere discipulis suis, quia oporteret eum ire Ierosolymam, et multa pati a senioribus, et scribis, et principibus sacerdotum, et occidi, et tertia die resurgere. ²²Et assumens eum Petrus, coepit increpare illum dicens: Absit a te, Domine: non erit tibi hoc. ²³Qui conversus, dixit Petro: Vade post me Satana, scandalum es mihi: quia non sapis ea quae Dei sunt, sed ea quae hominum. ²⁴Tunc Iesus dixit discipulis suis: Si quis vult post me venire, abneget semetipsum, et tollat crucem suam, et sequatur me. ²⁵Qui enim voluerit animam suam salvam facere, perdet eam: qui autem perdiderit animam suam propter me, inveniet eam. ²⁶Quid enim prodest homini, si mundum universum lucretur, animae vero suae detrimentum patiatur? aut quam dabit homo commutationem pro anima sua? ²⁷Filius enim hominis venturus est in gloria Patris sui cum angelis suis: et tunc reddet unicuique secundum opera eius. ²⁸Amen dico vobis, sunt quidam de hic stantibus, qui non gustabunt mortem, donec videant Filium hominis venientem in regno suo.