Canticum Canticorum 6

¹Sponsa Dilectus meus descendit in hortum suum ad areolam aromatum, ut pascatur in hortis, et lilia colligat.

²Ego dilecto meo, et dilectus meus mihi, qui pascitur inter lilia.

³Sponsus Pulchra es, amica mea; suavis, et decora sicut Ierusalem; terribilis ut castrorum acies ordinata.

⁴Averte oculos tuos a me, quia ipsi me avolare fecerunt. Capilli tui sicut grex caprarum quae apparuerunt de Galaad.

⁵Dentes tui sicut grex ovium quae ascenderunt de lavacro: omnes gemellis foetibus, et sterilis non est in eis.

⁶Sicut cortex mali punici, sic genae tuae, absque occultis tuis.

⁷Sexaginta sunt reginae, et octoginta concubinae, et adolescentularum non est numerus.

⁸Una est columba mea, perfecta mea, una est matris suae, electa genetrici suae. Viderunt eam filiae, et beatissimam praedicaverunt; reginae et concubinae, et laudaverunt eam.

⁹Quae est ista quae progreditur quasi aurora consurgens, pulchra ut luna, electa ut sol, terribilis ut castrorum acies ordinata?

¹⁰Sponsa Descendi in hortum nucum, ut viderem poma convallium, et inspicerem si floruisset vinea, et germinassent mala punica.

¹¹Nescivi: anima mea conturbavit me, propter quadrigas Aminadab.

¹²Chorus Revertere, revertere, Sulamitis! revertere, revertere ut intueamur te.