Aller au contenu
FIDES VIVA
Comparaison

Ézéchiel 21

Crampon et Vulgata Clementina, verset par verset.

Ézéchiel 21 : Crampon et Vulgata Clementina
CramponVulgata Clementina
Vg 20,1—Et factum est in anno septimo, in quinto, in decima mensis, venerunt viri de senioribus Israël ut interrogarent Dominum, et sederunt coram me.
Vg 20,2—Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
Vg 20,3—Fili hominis, loquere senioribus Israël, et dices ad eos: Haec dicit Dominus Deus: Numquid ad interrogandum me vos venistis? vivo ego quia non respondebo vobis, ait Dominus Deus.
Vg 20,4—Si iudicas eos, si iudicas, fili hominis, abominationes patrum eorum ostende eis.
Vg 20,5—Et dices ad eos: Haec dicit Dominus Deus: In die qua elegi Israël, et levavi manum meam pro stirpe domus Iacob, et apparui eis in terra Aegypti, et levavi manum meam pro eis, dicens: Ego Dominus Deus vester:
Vg 20,6—in die illa levavi manum meam pro eis ut educerem eos de terra Aegypti, in terram quam provideram eis, fluentem lacte et melle, quae est egregia inter omnes terras.
Vg 20,7—Et dixi ad eos: Unusquisque offensiones oculorum suorum abiiciat, et in idolis Aegypti nolite pollui: ego Dominus Deus vester.
Vg 20,8—Et irritaverunt me, nolueruntque me audire: unusquisque abominationes oculorum suorum non proiecit, nec idola Aegypti reliquerunt. Et dixi ut effunderem indignationem meam super eos, et implerem iram meam in eis, in medio terrae Aegypti.
Vg 20,9—Et feci propter nomen meum, ut non violaretur coram gentibus in quarum medio erant, et inter quas apparui eis ut educerem eos de terra Aegypti.
Vg 20,10—Eieci ergo eos de terra Aegypti, et eduxi eos in desertum.
Vg 20,11—Et dedi eis praecepta mea, et iudicia mea ostendi eis, quae faciens homo vivet in eis.
Vg 20,12—Insuper et sabbata mea dedi eis, ut essent signum inter me et eos, et scirent quia ego Dominus sanctificans eos.
Vg 20,13—Et irritaverunt me domus Israël in deserto: in praeceptis meis non ambulaverunt, et iudicia mea proiecerunt, quae faciens homo vivet in eis, et sabbata mea violaverunt vehementer. Dixi ergo ut effunderem furorem meum super eos in deserto, et consumerem eos:
Vg 20,14—et feci propter nomen meum, ne violaretur coram gentibus de quibus eieci eos in conspectu earum.
Vg 20,15—Ego igitur levavi manum meam super eos in deserto, ne inducerem eos in terram quam dedi eis, fluentem lacte et melle, praecipuam terrarum omnium:
Vg 20,16—quia iudicia mea proiecerunt, et in praeceptis meis non ambulaverunt, et sabbata mea violaverunt: post idola enim cor eorum gradiebatur.
Vg 20,17—Et pepercit oculus meus super eos, ut non interficerem eos: nec consumpsi eos in deserto.
Vg 20,18—Dixi autem ad filios eorum in solitudine: In praeceptis patrum vestrorum nolite incedere, nec iudicia eorum custodiatis, nec in idolis eorum polluamini.
Vg 20,19—Ego Dominus Deus vester: in praeceptis meis ambulate: iudicia mea custodite, et facite ea,
Vg 20,20—et sabbata mea sanctificate, ut sint signum inter me et vos, et sciatis quia ego sum Dominus Deus vester.
Vg 20,21—Et exacerbaverunt me filii: in praeceptis meis non ambulaverunt, et iudicia mea non custodierunt ut facerent ea, quae cum fecerit homo, vivet in eis, et sabbata mea violaverunt. Et comminatus sum ut effunderem furorem meum super eos, et implerem iram meam in eis in deserto.
Vg 20,22—Averti autem manum meam, et feci propter nomen meum, ut non violaretur coram gentibus de quibus eieci eos in oculis earum.
Vg 20,23—Iterum levavi manum meam in eos in solitudine, ut dispergerem illos in nationes, et ventilarem in terras,
Vg 20,24—eo quod iudicia mea non fecissent, et praecepta mea reprobassent, et sabbata mea violassent, et post idola patrum suorum fuissent oculi eorum.
Vg 20,25—Ergo et ego dedi eis praecepta non bona, et iudicia in quibus non vivent.
Vg 20,26—Et pollui eos in muneribus suis, cum offerrent omne quod aperit vulvam, propter delicta sua: et scient quia ego Dominus.
Vg 20,27—Quam ob rem loquere ad domum Israël, fili hominis, et dices ad eos: Haec dicit Dominus Deus: Adhuc et in hoc blasphemaverunt me patres vestri, cum sprevissent me contemnentes,
Vg 20,28—et induxissem eos in terram super quam levavi manum meam ut darem eis: viderunt omnem collem excelsum, et omne lignum nemorosum, et immolaverunt ibi victimas suas, et dederunt ibi irritationem oblationis suae, et posuerunt ibi odorem suavitatis suae, et libaverunt libationes suas.
Vg 20,29—Et dixi ad eos: Quid est excelsum, ad quod vos ingredimini? et vocatum est nomen eius Excelsum usque ad hanc diem.
Vg 20,30—Propterea dic ad domum Israël: Haec dicit Dominus Deus: Certe in via patrum vestrorum vos polluimini, et post offendicula eorum vos fornicamini:
Vg 20,31—et in oblatione donorum vestrorum, cum traducitis filios vestros per ignem, vos polluimini in omnibus idolis vestris usque hodie: et ego respondebo vobis, domus Israël? Vivo ego, dicit Dominus Deus, quia non respondebo vobis.
Vg 20,32—Neque cogitatio mentis vestrae fiet, dicentium: Erimus sicut gentes et sicut cognationes terrae, ut colamus ligna et lapides.
Vg 20,33—Vivo ego, dicit Dominus Deus, quoniam in manu forti, et in brachio extento, et in furore effuso, regnabo super vos.
Vg 20,34—Et educam vos de populis, et congregabo vos de terris in quibus dispersi estis: in manu valida, et in brachio extento, et in furore effuso, regnabo super vos.
Vg 20,35—Et adducam vos in desertum populorum, et iudicabor vobiscum ibi facie ad faciem.
Vg 20,36—Sicut iudicio contendi adversum patres vestros in deserto terrae Aegypti, sic iudicabo vos, dicit Dominus Deus.
Vg 20,37—Et subiiciam vos sceptro meo, et inducam vos in vinculis foederis.
Vg 20,38—Et eligam de vobis transgressores et impios, et de terra incolatus eorum educam eos, et in terram Israël non ingredientur: et scietis quia ego Dominus.
Vg 20,39—Et vos, domus Israël, haec dicit Dominus Deus: Singuli post idola vestra ambulate, et servite eis. Quod si et in hoc non audieritis me, et nomen meum sanctum pollueritis ultra in muneribus vestris et in idolis vestris:
Vg 20,40—in monte sancto meo, in monte excelso Israël, ait Dominus Deus, ibi serviet mihi omnis domus Israël: omnes, inquam, in terra in qua placebunt mihi: et ibi quaeram primitias vestras, et initium decimarum vestrarum, in omnibus sanctificationibus vestris.
Vg 20,41—In odorem suavitatis suscipiam vos, cum eduxero vos de populis, et congregavero vos de terris in quas dispersi estis: et sanctificabor in vobis in oculis nationum.
Vg 20,42—Et scietis quia ego Dominus, cum induxero vos ad terram Israël, in terram pro qua levavi manum meam ut darem eam patribus vestris.
Vg 20,43—Et recordabimini ibi viarum vestrarum, et omnium scelerum vestrorum, quibus polluti estis in eis: et displicebitis vobis in conspectu vestro, in omnibus malitiis vestris quas fecistis.
Vg 20,44—Et scietis quia ego Dominus, cum benefecero vobis propter nomen meum, et non secundum vias vestras malas, neque secundum scelera vestra pessima, domus Israël, ait Dominus Deus.
1Vg 20,45La parole de Yahweh me fut adressée en ces termes :Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
2Vg 20,46« Fils de l’homme, tourne ta face dans la direction de Théman ; fais découler ta parole vers le sud, et prophétise contre la forêt de la campagne du midi ;Fili hominis, pone faciem tuam contra viam austri, et stilla ad africum, et propheta ad saltum agri meridiani.
3Vg 20,47et dis à la forêt du midi : Écoute la parole de Yahweh ! Ainsi parle le Seigneur Yahweh : Voici que je vais allumer au milieu de toi un feu, et il dévorera en toi tout arbre vert et tout arbre sec ; la flamme dévorante ne s’éteindra point, et toute face sera brûlée par elle, du midi au septentrion.Et dices saltui meridiano: Audi verbum Domini: Haec dicit Dominus Deus: Ecce ego succendam in te ignem, et comburam in te omne lignum viride, et omne lignum aridum: non extinguetur flamma succensionis: et comburetur in ea omnis facies ab austro usque ad aquilonem,
4Vg 20,48Et toute chair verra que c’est moi, Yahweh, qui l’ai allumée, et elle ne s’éteindra pas.et videbit universa caro quia ego Dominus succendi eam, nec extinguetur.
5Vg 20,49Et je dis : « Ah ! Seigneur Yahweh, ils disent de moi : Est-ce qu’il ne parle pas en paraboles ? »Et dixi: A, a, a, Domine Deus: ipsi dicunt de me: Numquid non per parabolas loquitur iste?
6Vg 21,1Et la parole de Yahweh me fut adressée en ces termes :Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
7Vg 21,2« Fils de l’homme, tourne ta face vers Jérusalem, et fais découler ta parole vers les lieux saints, et prophétise contre la terre d’Israël.Fili hominis, pone faciem tuam ad Ierusalem, et stilla ad sanctuaria, et propheta contra humum Israël.
8Vg 21,3Dis à la terre d’Israël : Ainsi parle Yahweh : Voici que je viens à toi ; je tirerai mon épée de son fourreau, et j’exterminerai de ton sein juste et méchant.Et dices terrae Israël: Haec dicit Dominus Deus: Ecce ego ad te, et eiiciam gladium meum de vagina sua, et occidam in te iustum et impium.
9Vg 21,4Et parce que je vais exterminer de ton sein juste et méchant, à cause de cela, mon épée sortira de son fourreau contre toute chair, du midi au septentrion.Pro eo autem quod occidi in te iustum et impium, idcirco egredietur gladius meus de vagina sua ad omnem carnem, ab austro usque ad aquilonem:
10Vg 21,5Et toute chair saura que c’est moi, Yahweh, qui ai tiré mon épée du fourreau ; elle n’y rentrera plus.ut sciat omnis caro quia ego Dominus, eduxi gladium meum de vagina sua irrevocabilem.
11Vg 21,6Et toi, fils de l’homme, gémis ; jusqu’à te rompre les reins avec amertume, gémis devant eux.Et tu, fili hominis, ingemisce in contritione lumborum, et in amaritudinibus ingemisce coram eis.
12Vg 21,7Et quand ils te diront : pourquoi gémis-tu ? Tu répondras : À cause d’une nouvelle qui arrive. Et tout cœur se fondra, toute main faiblira, tout esprit sera dans le trouble, tout genou s’en ira en eau. Voici qu’elle arrive ; c’est fait, — oracle du Seigneur Yahweh. »Cumque dixerint ad te: Quare tu gemis? dices: Pro auditu: quia venit, et tabescet omne cor, et dissolventur universae manus, et infirmabitur omnis spiritus, et per cuncta genua fluent aquae: ecce venit, et fiet, ait Dominus Deus.
13Vg 21,8Et la parole de Yahweh me fut adressée en ces termes :Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
14Vg 21,9« Fils de l’homme, prophétise et dis : Ainsi parle Yahweh : Dis : L’épée, l’épée est aiguisée et fourbie :Fili hominis, propheta, et dices: Haec dicit Dominus Deus: loquere: Gladius, gladius exacutus est, et limatus:
15Vg 21,10c’est pour faire un massacre qu’elle est aiguisée, pour faire briller l’éclair qu’elle est fourbie. Ou bien nous réjouirons-nous en disant : « Le sceptre de mon fils méprise tout bois ? »ut caedat victimas, exacutus est: ut splendeat, limatus est: qui moves sceptrum filii mei, succidisti omne lignum.
16Vg 21,11On l’a donnée à fourbir pour qu’on la prenne en main ; c’est une épée aiguisée, et elle est fourbie, pour qu’on la mette dans la main de l’égorgeur.Et dedi eum ad levigandum, ut teneatur manu: iste exacutus est gladius, et iste limatus est, ut sit in manu interficientis.
17Vg 21,12Crie et hurle, fils de l’homme, car elle est pour mon peuple, elle est pour tous les princes d’Israël. Ils sont livrés à l’épée avec mon peuple ; frappe donc sur ta cuisse !Clama et ulula, fili hominis, quia hic factus est in populo meo, hic in cunctis ducibus Israël qui fugerant: gladio traditi sunt cum populo meo: idcirco plaude super femur,
18Vg 21,13Car l’épreuve est faite : et quoi donc ? Si ce sceptre continue de mépriser, mes menaces ne se réaliseraient pas, — oracle du Seigneur Yahweh !quia probatus est: et hoc, cum sceptrum subverterit, et non erit, dicit Dominus Deus.
19Vg 21,14Et toi, fils de l’homme, prophétise et frappe main contre main : Que l’épée double, triple ses coups ! C’est l’épée du carnage, l’épée du grand carnage, qui les encercle.Tu ergo, fili hominis, propheta, et percute manu ad manum: et duplicetur gladius, ac triplicetur gladius interfectorum: hic est gladius occisionis magnae, qui obstupescere eos facit
20Vg 21,15Pour que les cœurs se fondent, et pour multiplier les victimes, j’ai mis à toutes les portes l’épée meurtrière. Ah ! elle est préparée pour lancer l’éclair, elle est aiguisée pour le carnage !et corde tabescere, et multiplicat ruinas. In omnibus portis eorum dedi conturbationem gladii acuti, et limati ad fulgendum, amicti ad caedem.
21Vg 21,16En position à droite ! En place à gauche ! Fais face de tous côtés.Exacuere, vade ad dexteram sive ad sinistram, quocumque faciei tuae est appetitus.
22Vg 21,17Moi aussi, je frapperai main contre main ; et j’assouvirai mon courroux. Moi, Yahweh, j’ai parlé. »Quin et ego plaudam manu ad manum, et implebo indignationem meam: ego Dominus locutus sum.
23Vg 21,18Et la parole de Yahweh me fut adressée en ces termes :Et factus est sermo Domini ad me, dicens:
24Vg 21,19« Toi, fils de l’homme, trace deux chemins par où puisse aller l’épée du roi de Babylone ; que tous deux partent du même pays, et grave un signe, grave-le à l’entrée du chemin d’une ville.Et tu, fili hominis, pone tibi duas vias, ut veniat gladius regis Babylonis: de terra una egredientur ambae: et manu capiet coniecturam; in capite viae civitatis coniiciet.
25Vg 21,20Tu traceras un chemin à l’épée pour aller à Rabbath, capitale des fils d’Ammon, ou en Juda, contre Jérusalem, ville forte.Viam pones ut veniat gladius ad Rabbath filiorum Ammon, et ad Iudam in Ierusalem munitissimam.
26Vg 21,21Car le roi de Babylone s’est arrêté au carrefour, à la tête des deux chemins, pour tirer des présages : il secoue les flèches, il interroge les théraphim, il examine le foie.Stetit enim rex Babylonis in bivio, in capite duarum viarum, divinationem quaerens, commiscens sagittas: interrogavit idola, exta consuluit.
27Vg 21,22Dans sa droite est le présage « Jérusalem », pour dresser des béliers contre les murailles, pour ouvrir une entrée par une brèche, pour pousser à haute voix le cri de guerre, pour dresser des béliers contre les portes, pour élever des terrasses, pour construire des murs.Ad dexteram eius facta est divinatio super Ierusalem, ut ponat arietes, ut aperiat os in caede, ut elevet vocem in ululatu, ut ponat arietes contra portas, ut comportet aggerem, ut aedificet munitiones.
28Vg 21,23À leurs yeux, ce n’est qu’une divination mensongère ; ils ont pour eux les serments les plus sacrés ; mais lui les fera souvenir de leurs iniquités lorsqu’ils seront pris.Eritque quasi consulens frustra oraculum in oculis eorum, et sabbatorum otium imitans: ipse autem recordabitur iniquitatis ad capiendum.
29Vg 21,24C’est pourquoi ainsi parle le Seigneur Yahweh : Parce que vous avez rappelé votre iniquité en manifestant vos transgressions, en faisant voir vos péchés dans toutes vos actions, parce que vous vous êtes rappelés au souvenir, vous serez pris avec la main.Idcirco haec dicit Dominus Deus: Pro eo quod recordati estis iniquitatis vestrae, et revelastis praevaricationes vestras, et apparuerunt peccata vestra in omnibus cogitationibus vestris, pro eo, inquam, quod recordati estis, manu capiemini.
30Vg 21,25Et toi, profane, méchant prince d’Israël, dont le jour est venu, maintenant que l’iniquité est à son terme,Tu autem, profane, impie dux Israël, cuius venit dies in tempore iniquitatis praefinita:
31Vg 21,26ainsi parle le Seigneur Yahweh : La tiare va être ôtée et la couronne enlevée ; tout sera bouleversé ; ce qui est bas sera élevé, ce qui est haut sera abaissé.haec dicit Dominus Deus: Aufer cidarim, tolle coronam: nonne haec est quae humilem sublevavit, et sublimem humiliavit?
32Vg 21,27J’en ferai une ruine, une ruine, une ruine ; cela ne sera plus, jusqu’à ce que vienne celui à qui appartient le jugement et à qui je le remettrai.Iniquitatem, iniquitatem, iniquitatem ponam eam: et hoc non factum est, donec veniret cuius est iudicium, et tradam ei.
33Vg 21,28Et toi, fils de l’homme, prophétise et dis : Ainsi parle le Seigneur Yahweh, contre les fils d’Ammon et au sujet de leurs outrages. Dis : L’épée, l’épée est tirée pour massacrer ; elle est fourbie pour dévorer, pour lancer l’éclair.Et tu, fili hominis, propheta, et dic: Haec dicit Dominus Deus ad filios Ammon, et ad opprobrium eorum: et dices: Mucro, mucro, evaginate ad occidendum: limate ut interficias et fulgeas:
34Vg 21,29— pendant qu’on a pour toi des visions vaines, et des présages menteurs, — pour te placer avec les cadavres des méchants livrés au glaive, dont le jour est venu au temps où l’iniquité est à son terme.cum tibi viderentur vana, et divinarentur mendacia, ut dareris super colla vulneratorum impiorum, quorum venit dies in tempore iniquitatis praefinita.
35Vg 21,30Rentre ton épée dans son fourreau ; c’est dans le lieu ou tu as été créé, sur la terre où tu as pris naissance que je te jugerai.Revertere ad vaginam tuam, in loco in quo creatus es: in terra nativitatis tuae iudicabo te.
36Vg 21,31Je répandrai sur toi mon courroux ; avec le feu de ma fureur je soufflerai sur toi, et je te livrerai aux mains d’hommes insensés, à des artisans de destruction.Et effundam super te indignationem meam; in igne furoris mei sufflabo in te: daboque te in manus hominum insipientium, et fabricantium interitum.
37Vg 21,32Tu seras la pâture du feu, ton sang sera au milieu du pays, on ne se souviendra pas de toi ; car moi, Yahweh, j’ai parlé. »Igni eris cibus; sanguis tuus erit in medio terrae; oblivioni traderis: quia ego Dominus locutus sum.

L’Évangile et le saint du jour, chaque matin dans votre boîte mail

Commencez chaque jour près du Christ et de ses saints : l’Évangile de la messe et une vie qui inspire. Gratuit ; désabonnement à tout moment.

Nous vous enverrons un e-mail de confirmation. De temps en temps, aussi un avis de Fides Viva. Désabonnement en un clic. Confidentialité

jeudi 29 octobre · Évangile

Jésus se lamente sur Jérusalem, qui tue les prophètes

Le même jour, quelques Pharisiens vinrent lui dire : « Retirez-vous et partez d’ici ; car Hérode veut vous faire mourir. » Il leur répondit : « Allez et dites à ce renard : Je chasse les démons et guéris les malades…