Comparação
Tito 2
Figueiredo, Vulgata Clementina e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Vulgata Clementina | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|---|
| 1 | Tu, porém, fala o que convém à sã doutrina; | Tu autem loquere quae decent sanam doctrinam: | Σὺ δὲ λάλει ἃ πρέπει τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ. |
| 2 | Ensina aos velhos que sejam sóbrios, honestos, prudentes, sãos na fé, na caridade, na paciência; | senes ut sobrii sint, pudici, prudentes, sani in fide, in dilectione, in patientia: | Πρεσβύτας νηφαλίους εἶναι, σεμνούς, σώφρονας, ὑγιαίνοντας τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ. |
| 3 | Semelhantemente às anciãs que mostrem no seu exterior uma compostura santa, que não sejam caluniadoras, não dadas a muito vinho, que ensinem o bem; | anus similiter in habitu sancto, non criminatrices, non multo vino servientes, bene docentes: | Πρεσβύτιδας ὡσαύτως ἐν καταστήματι ἱεροπρεπεῖς, μὴ διαβόλους, μὴ οἴνῳ πολλῷ δεδουλωμένας, καλοδιδασκάλους, |
| 4 | Que instruam na prudência às mulheres moças, que amem a seus maridos, queiram bem a seus filhos, | ut prudentiam doceant adolescentulas, ut viros suos ament, filios suos diligant, | ἵνα σωφρονίζωσι τὰς νέας φιλάνδρους εἶναι, φιλοτέκνους, |
| 5 | Que sejam prudentes, castas, sóbrias, cuidadosas da casa, benignas, sujeitas a seus maridos, para que a palavra de Deus não seja blasfemada. | prudentes, castas, sobrias, domus curam habentes, benignas, subditas viris suis, ut non blasphemetur verbum Dei. | σώφρονας, ἁγνάς, οἰκουρούς, ἀγαθάς, ὑποτασσομένας τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ἵνα μὴ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ βλασφημῆται. |
| 6 | Exorta também os mancebos a que sejam regrados. | Iuvenes similiter hortare ut sobrii sint. | Τοὺς νεωτέρους ὡσαύτως παρακάλει σωφρονεῖν, |
| 7 | Faze-te a ti mesmo um exemplar de boas obras em tudo, na doutrina, na integridade, na gravidade. | In omnibus teipsum praebe exemplum bonorum operum, in doctrina, in integritate, in gravitate, | περὶ πάντα σεαυτὸν παρεχόμενος τύπον καλῶν ἔργων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ ἀδιαφθορίαν, σεμνότητα, ἀφθαρσίαν, |
| 8 | As tuas palavras sejam sãs, irrepreensíveis, para que os nossos adversários se envergonhem, não tendo que dizer de nós mal algum. | verbum sanum, irreprehensibile: ut is qui ex adverso est, vereatur, nihil habens malum dicere de nobis. | λόγον ὑγιῆ, ἀκατάγνωστον, ἵνα ὁ ἐξ ἐναντίας ἐντραπῇ μηδὲν ἔχων περὶ ἡμῶν λέγειν φαῦλον. |
| 9 | Exorta aos servos a que sejam submissos a seus senhores, que em tudo os comprazam, que os não contradigam. | Servos dominis suis subditos esse, in omnibus placentes, non contradicentes, | Δούλους ἰδίοις δεσπόταις ὑποτάσσεσθαι, ἐν πᾶσιν εὐαρέστους εἶναι, μὴ ἀντιλέγοντας, |
| 10 | Que os não fraudem em nada, mas que em tudo lhes testemunhem inteira fidelidade, para que assim façam respeitar a todos a doutrina de Deus nosso Salvador. | non fraudantes, sed in omnibus fidem bonam ostendentes: ut doctrinam Salvatoris nostri Dei ornent in omnibus. | μὴ νοσφιζομένους, ἀλλὰ πίστιν πᾶσαν ἐνδεικνυμένους ἀγαθήν, ἵνα τὴν διδασκαλίαν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ κοσμῶσιν ἐν πᾶσιν. |
| 11 | Porque a graça de Deus nosso Salvador apareceu a todos os homens, | Apparuit enim gratia Dei Salvatoris nostri omnibus hominibus, | Ἐπεφάνη γὰρ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις, |
| 12 | Ensinando-nos que, renunciando a impiedade e as paixões mundanas, vivamos neste século sóbria e justa e piamente, | erudiens nos, ut abnegantes impietatem, et saecularia desideria, sobrie, et iuste, et pie vivamus in hoc saeculo, | παιδεύουσα ἡμᾶς ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι, |
| 13 | Aguardando a esperança bem-aventurada e a vinda gloriosa do grande Deus e Salvador nosso Jesus Cristo; | exspectantes beatam spem, et adventum gloriae magni Dei, et Salvatoris nostri Iesu Christi: | προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, |
| 14 | Que se deu a si mesmo por nós-outros, para nos remir de toda a iniquidade e para nos purificar para si, como povo agradável, seguidor de boas obras. | qui dedit semetipsum pro nobis, ut nos redimeret ab omni iniquitate, et mundaret sibi populum acceptabilem, sectatorem bonorum operum. | ὃς ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα λυτρώσηται ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀνομίας καὶ καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαὸν περιούσιον, ζηλωτὴν καλῶν ἔργων. |
| 15 | Prega estas coisas e exorta e repreende com toda a autoridade. Ninguém te despreze. | Haec loquere, et exhortare, et argue cum omni imperio. Nemo te contemnat. | Ταῦτα λάλει καὶ παρακάλει καὶ ἔλεγχε μετὰ πάσης ἐπιταγῆς· μηδείς σου περιφρονείτω. |
