Comparação
Apocalipse 21
Figueiredo e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|
| 1 | E vi um céu novo e uma terra nova. Porque o primeiro céu e a primeira terra se foram, e o mar já não é. | Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν· ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθον, καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι. |
| 2 | E eu, João, vi a cidade santa, a Jerusalém nova que da parte de Deus descia do céu, adornada como uma esposa ataviada para o seu esposo. | καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν Ἱερουσαλὴμ καινὴν εἶδον καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἡτοιμασμένην ὡς νύμφην κεκοσμημένην τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς. |
| 3 | E ouvi uma grande voz vinda do trono que dizia: Eis-aqui o tabernáculo de Deus com os homens, e ele habitará com eles. E eles serão o seu povo e o mesmo Deus no meio deles será o seu Deus; | καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης· ἰδοὺ ἡ σκηνὴ τοῦ Θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει μετ᾽ αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαὸς αὐτοῦ ἔσονται, καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς μετ᾽ αὐτῶν ἔσται, |
| 4 | E Deus lhes enxugará todas as lágrimas de seus olhos; e não haverá mais morte, nem haverá mais choro, nem mais gritos, nem mais dor, porque as primeiras coisas são passadas. | καὶ ἐξαλείψει [ἀπ᾽ αὐτῶν] ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι, οὔτε πένθος οὔτε κραυγὴ οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι· ὅτι τὰ πρῶτα ἀπῆλθον. |
| 5 | Então, o que estava sentado no trono, disse: Eis-aí faço eu novas todas as coisas. E ele me disse: Escreve, porque estas palavras são muito fiéis e verdadeiras. | Καὶ εἶπεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ· ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα. καὶ λέγει [μοι]· γράψον, ὅτι οὗτοι οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί εἰσι. |
| 6 | Também me disse: Tudo está cumprido; eu sou o Alfa e o Ômega; o princípio e o fim. Eu darei gratuitamente a beber da fonte da água da vida ao que tiver sede. | καὶ εἶπέ μοι· γέγονεν. ἐγὼ τὸ Α καὶ τὸ Ω, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος. ἐγὼ τῷ διψῶντι δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεάν. |
| 7 | Aquele que vencer, possuirá estas coisas, e eu serei seu Deus, e ele será meu filho. | ὁ νικῶν, ἔσται αὐτῷ ταῦτα, καὶ ἔσομαι αὐτῷ Θεὸς καὶ αὐτὸς ἔσται μοι υἱός. |
| 8 | Mas, pelo que toca aos tímidos e aos incrédulos e aos execráveis e aos homicidas e aos fornicários e aos que dão veneno e aos idólatras e a todos os mentirosos, a sua parte será no tanque ardente do fogo e de enxofre que é a segunda morte. | τοῖς δὲ δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἐβδελυγμένοις καὶ φονεῦσι καὶ πόρνοις καὶ φαρμακοῖς καὶ εἰδωλολάτραις καὶ πᾶσι τοῖς ψευδέσι τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ ἐν πυρὶ καὶ θείῳ, ὅ ἐστιν ὁ θάνατος ὁ δεύτερος. |
| 9 | Então, veio um dos sete anjos que tinham os seus sete cálices cheios das sete pragas últimas e falou comigo, dizendo: Vem cá e eu te mostrarei a esposa, a consorte do Cordeiro, | Καὶ ἦλθεν εἷς τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας τὰς γεμούσας τῶν ἑπτὰ πληγῶν τῶν ἐσχάτων, καὶ ἐλάλησε μετ᾽ ἐμοῦ λέγων· δεῦρο δείξω σοι τὴν νύμφην τὴν γυναῖκα τοῦ ἀρνίου. |
| 10 | E ele me transportou em espírito a um grande e alto monte, e me mostrou a santa cidade de Jerusalém que descia do céu da presença de Deus, | καὶ ἀπήνεγκέ με ἐν πνεύματι ἐπ᾽ ὄρος μέγα καὶ ὑψηλόν, καὶ ἔδειξέ μοι τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν Ἱερουσαλὴμ καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, |
| 11 | A qual tinha a claridade de Deus; e o lustre dela era semelhante a uma pedra preciosa, como pedra de jaspe, à maneira de cristal. | ἔχουσαν τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ· ὁ φωστὴρ αὐτῆς ὅμοιος λίθῳ τιμιωτάτῳ, ὡς λίθῳ ἰάσπιδι κρυσταλλίζοντι· |
| 12 | E tinha um muro grande e alto, com doze portas; e nas portas doze anjos e uns nomes escritos que são os nomes das doze tribos dos filhos de israel. | ἔχουσα τεῖχος μέγα καὶ ὑψηλόν, ἔχουσα πυλῶνας δώδεκα, καὶ ἐπὶ τοῖς πυλῶσιν ἀγγέλους δώδεκα, καὶ ὀνόματα ἐπιγεγραμμένα, ἅ ἐστιν [ὀνόματα] τῶν δώδεκα φυλῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. |
| 13 | Três destas portas estavam ao oriente; e três portas ao setentrião; e três portas ao meio-dia; e três portas ao ocidente. | ἀπ᾽ ἀνατολῶν πυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ βορρᾶ πυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ νότου πυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ δυσμῶν πυλῶνες τρεῖς. |
| 14 | E o muro da cidade tinha doze fundamentos, e neles os doze nomes dos doze apóstolos do Cordeiro. | καὶ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως ἔχον θεμελίους δώδεκα, καὶ ἐπ᾽ αὐτῶν δώδεκα ὀνόματα τῶν δώδεκα ἀποστόλων τοῦ ἀρνίου. |
| 15 | E o que falava comigo tinha por vara de medir uma cana de ouro, para medir a cidade e as suas portas e o muro; | Καὶ ὁ λαλῶν μετ᾽ ἐμοῦ εἶχε μέτρον κάλαμον χρυσοῦν, ἵνα μετρήσῃ τὴν πόλιν καὶ τοὺς πυλῶνας αὐτῆς καὶ τὸ τεῖχος αὐτῆς. |
| 16 | E a cidade é fundada em quadro e tão comprida, como larga; e mediu ele a cidade com a cana de ouro, e achou que era de doze mil estádios; e o seu comprimento e a sua altura e a sua largura são iguais. | καὶ ἡ πόλις τετράγωνος κεῖται, καὶ τὸ μῆκος αὐτῆς ὅσον [καὶ] τὸ πλάτος. καὶ ἐμέτρησε τὴν πόλιν [ἐν] τῷ καλάμῳ ἐπὶ σταδίους δώδεκα χιλιάδων· τὸ μῆκος καὶ τὸ πλάτος καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς ἴσα ἐστί. |
| 17 | Mediu também o seu muro que era de cento e quarenta e quatro covados, da medida de homem que era a do anjo. | καὶ ἐμέτρησε τὸ τεῖχος αὐτῆς ἑκατὸν τεσσαράκοντα τεσσάρων πηχῶν, μέτρον ἀνθρώπου, ὅ ἐστιν ἀγγέλου. |
| 18 | A estrutura, porém, deste muro era de pedra de jaspe; e a mesma cidade era de puro ouro, semelhante a um vidro claro. | καὶ ἦν ἡ ἐνδόμησις τοῦ τείχους αὐτῆς ἴασπις, καὶ ἡ πόλις χρυσίον καθαρόν, ὅμοιον ὑάλῳ καθαρῷ. |
| 19 | E os fundamentos do muro da cidade eram ornados de toda a qualidade de pedras preciosas. O primeiro fundamento era de jaspe; o segundo de safira; o terceiro de calcedônia; o quarto de esmeralda; | οἱ θεμέλιοι τοῦ τείχους τῆς πόλεως παντὶ λίθῳ τιμίῳ κεκοσμημένοι· ὁ θεμέλιος ὁ πρῶτος ἴασπις, ὁ δεύτερος σάπφειρος, ὁ τρίτος χαλκηδών, ὁ τέταρτος σμάραγδος, |
| 20 | O quinto de sardônio; o sexto de sarda; o sétimo de crisólita; o oitavo de berilo; o nono de topázio; o décimo de crisópraso; o undécimo de jacinto; o duodécimo de ametista. | ὁ πέμπτος σαρδόνυξ, ὁ ἕκτος σάρδιον, ὁ ἕβδομος χρυσόλιθος, ὁ ὄγδοος βήρυλλος, ὁ ἔνατος τοπάζιον, ὁ δέκατος χρυσόπρασος, ὁ ἑνδέκατος ὑάκινθος, ὁ δωδέκατος ἀμέθυστος. |
| 21 | E as doze portas eram doze margaritas, uma em cada uma; e cada porta era feita de uma margarita; e a praça da cidade era de puro ouro, como vidro transparente. | καὶ οἱ δώδεκα πυλῶνες δώδεκα μαργαρῖται· ἀνὰ εἷς ἕκαστος τῶν πυλώνων ἦν ἐξ ἑνὸς μαργαρίτου. καὶ ἡ πλατεῖα τῆς πόλεως χρυσίον καθαρὸν ὡς ὕαλος διαυγής. |
| 22 | E não vi templo nela. Porque o Senhor Deus Todo Poderoso e o Cordeiro é o seu templo. | Καὶ ναὸν οὐκ εἶδον ἐν αὐτῇ· ὁ γὰρ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ ναὸς αὐτῆς ἐστι, καὶ τὸ ἀρνίον. |
| 23 | E esta cidade não há de mister sol, nem lua que alumiem nela, porque a claridade de Deus a alumiou e a lâmpada dela é o Cordeiro. | καὶ ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου οὐδὲ τῆς σελήνης ἵνα φαίνωσιν αὐτῇ· ἡ γὰρ δόξα τοῦ Θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον. |
| 24 | E as nações caminharão à sua luz; e os reis da terra lhe trarão a sua glória e a sua honra. | καὶ περιπατήσουσι τὰ ἔθνη διὰ τοῦ φωτὸς αὐτῆς, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς φέρουσι τὴν δόξαν καὶ [τὴν] τιμὴν αὐτῶν εἰς αὐτήν, |
| 25 | E as suas portas não se fecharão de dia, porque noite não a haverá ali. | καὶ οἱ πυλῶνες αὐτῆς οὐ μὴ κλεισθῶσιν ἡμέρας· νὺξ γὰρ οὐκ ἔσται ἐκεῖ· |
| 26 | Trazer-lhe-ão também a glória e a honra das nações. | καὶ οἴσουσι τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν τῶν ἐθνῶν εἰς αὐτήν. |
| 27 | Não entrará nela coisa alguma contaminada, nem quem cometa abominação ou mentira, mas somente aqueles que estão escritos no livro da vida do Cordeiro, | καὶ οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτὴν πᾶν κοινὸν καὶ [ὁ] ποιῶν βδέλυγμα καὶ ψεῦδος, εἰ μὴ οἱ γεγραμμένοι ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου. |
