Zacharias 8

¹Et factum est verbum Domini exercituum, dicens:

²Haec dicit Dominus exercituum: Zelatus sum Sion zelo magno, et indignatione magna zelatus sum eam.

³Haec dicit Dominus exercituum: Reversus sum ad Sion, et habitabo in medio Ierusalem: et vocabitur Ierusalem civitas veritatis, et mons Domini exercituum mons sanctificatus.

⁴Haec dicit Dominus exercituum: Adhuc habitabunt senes et anus in plateis Ierusalem, et viri baculus in manu eius prae multitudine dierum. ⁵Et plateae civitatis complebuntur infantibus et puellis, ludentibus in plateis eius.

⁶Haec dicit Dominus exercituum: Si videbitur difficile in oculis reliquiarum populi huius in diebus illis, numquid in oculis meis difficile erit? dicit Dominus exercituum.

⁷Haec dicit Dominus exercituum: Ecce ego salvabo populum meum de terra orientis et de terra occasus solis. ⁸Et adducam eos, et habitabunt in medio Ierusalem: et erunt mihi in populum, et ego ero eis in Deum, in veritate et in iustitia.

⁹Haec dicit Dominus exercituum: Confortentur manus vestrae, qui auditis in his diebus sermones istos per os prophetarum, in die qua fundata est domus Domini exercituum, ut templum aedificaretur. ¹⁰Siquidem ante dies illos merces hominum non erat, nec merces iumentorum erat: neque introëunti, neque exeunti erat pax prae tribulatione: et dimisi omnes homines, unumquemque contra proximum suum. ¹¹Nunc autem non iuxta dies priores ego faciam reliquiis populi huius, dicit Dominus exercituum, ¹²sed semen pacis erit: vinea dabit fructum suum, et terra dabit germen suum, et caeli dabunt rorem suum: et possidere faciam reliquias populi huius universa haec. ¹³Et erit: sicut eratis maledictio in gentibus, domus Iuda et domus Israël, sic salvabo vos, et eritis benedictio. Nolite timere; confortentur manus vestrae.

¹⁴Quia haec dicit Dominus exercituum: Sicut cogitavi ut affligerem vos, cum ad iracundiam provocassent patres vestri me, dicit Dominus, ¹⁵et non sum misertus: sic conversus cogitavi, in diebus istis, ut benefaciam domui Iuda et Ierusalem. Nolite timere. ¹⁶Haec sunt ergo verba quae facietis: loquimini veritatem unusquisque cum proximo suo: veritatem et iudicium pacis iudicate in portis vestris. ¹⁷Et unusquisque malum contra amicum suum ne cogitetis in cordibus vestris, et iuramentum mendax ne diligatis: omnia enim haec sunt quae odi, dicit Dominus.

¹⁸Et factum est verbum Domini exercituum ad me, dicens:

¹⁹Haec dicit Dominus exercituum: Ieiunium quarti, et ieiunium quinti, et ieiunium septimi, et ieiunium decimi erit domui Iuda in gaudium et laetitiam et in solemnitates praeclaras. Veritatem tantum et pacem diligite.

²⁰Haec dicit Dominus exercituum, usquequo veniant populi et habitent in civitatibus multis: ²¹et vadant habitatores, unus ad alterum, dicentes: Eamus, et deprecemur faciem Domini, et quaeramus Dominum exercituum: vadam etiam ego. ²²Et venient populi multi, et gentes robustae, ad quaerendum Dominum exercituum in Ierusalem, et deprecandam faciem Domini.

²³Haec dicit Dominus exercituum: In diebus illis, in quibus apprehendent decem homines ex omnibus linguis gentium, et apprehendent fimbriam viri Iudaei, dicentes: Ibimus vobiscum: audivimus enim quoniam Deus vobiscum est.