I ad Corinthios 10

¹Nolo enim vos ignorare fratres, quoniam patres nostri omnes sub nube fuerunt, et omnes mare transierunt, ²et omnes in Moyse baptizati sunt in nube, et in mari: ³et omnes eamdem escam spiritalem manducaverunt, ⁴et omnes eumdem potum spiritalem biberunt (bibebant autem de spiritali, consequente eos, petra: petra autem erat Christus): ⁵sed non in pluribus eorum beneplacitum est Deo: nam prostrati sunt in deserto. ⁶Haec autem in figura facta sunt nostri, ut non simus concupiscentes malorum, sicut et illi concupierunt. ⁷Neque idololatrae efficiamini, sicut quidam ex ipsis: quemadmodum scriptum est: Sedit populus manducare, et bibere, et surrexerunt ludere. ⁸Neque fornicemur, sicut quidam ex ipsis fornicati sunt, et ceciderunt una die viginti tria millia. ⁹Neque tentemus Christum, sicut quidam eorum tentaverunt, et a serpentibus perierunt. ¹⁰Neque murmuraveritis, sicut quidam eorum murmuraverunt, et perierunt ab exterminatore. ¹¹Haec autem omnia in figura contingebant illis: scripta sunt autem ad correptionem nostram, in quos fines saeculorum devenerunt.

¹²Itaque qui se existimat stare, videat ne cadat. ¹³Tentatio vos non apprehendat nisi humana: fidelis autem Deus est, qui non patietur vos tentari supra id quod potestis, sed faciet etiam cum tentatione proventum ut possitis sustinere.

¹⁴Propter quod, carissimi mihi, fugite ab idolorum cultura: ¹⁵ut prudentibus loquor, vos ipsi iudicate quod dico. ¹⁶Calix benedictionis, cui benedicimus, nonne communicatio sanguinis Christi est? et panis quem frangimus, nonne participatio corporis Domini est? ¹⁷Quoniam unus panis, unum corpus multi sumus, omnes qui de uno pane participamus. ¹⁸Videte Israël secundum carnem: nonne qui edunt hostias, participes sunt altaris? ¹⁹Quid ergo? dico quod idolis immolatum sit aliquid? aut quod idolum, sit aliquid? ²⁰Sed quae immolant gentes, daemoniis immolant, et non Deo. Nolo autem vos socios fieri daemoniorum: ²¹non potestis calicem Domini bibere, et calicem daemoniorum; non potestis mensae Domini participes esse, et mensae daemoniorum. ²²An aemulamur Dominum? numquid fortiores illo sumus? Omnia mihi licent, sed non omnia expediunt. ²³Omnia mihi licent, sed non omnia aedificat. ²⁴Nemo quod suum est quaerat, sed quod alterius. ²⁵Omne quod in macello venit, manducate, nihil interrogantes propter conscientiam. ²⁶Domini est terra, et plenitudo eius. ²⁷Si quis vocat vos infidelium, et vultis ire: omne quod vobis apponitur, manducate, nihil interrogantes propter conscientiam. ²⁸Si quis autem dixerit: Hoc immolatum est idolis: nolite manducare propter illum qui indicavit, et propter conscientiam: ²⁹conscientiam autem dico non tuam, sed alterius. Ut quid enim libertas mea iudicatur ab aliena conscientia? ³⁰Si ego cum gratia participo, quid blasphemor pro eo quod gratias ago? ³¹Sive ergo manducatis, sive bibitis, sive aliud quid facitis: omnia in gloriam Dei facite. ³²Sine offensione estote Iudaeis, et gentibus, et ecclesiae Dei: ³³sicut et ego per omnia omnibus placeo, non quaerens quod mihi utile est, sed quod multis: ut salvi fiant.