Esther 11

¹Anno quarto regnantibus Ptolemaeo et Cleopatra, attulerunt Dosithaeus, qui se sacerdotem et Levitici generis ferebat, et Ptolemaeus filius eius, hanc epistolam phurim, quam dixerunt interpretatum esse Lysimachum Ptolemaei filium in Ierusalem.

²Anno secundo, regnante Artaxerxe maximo, prima die mensis Nisan, vidit somnium Mardochaeus filius Iairi, filii Semei, filii Cis, de tribu Beniamin: ³homo Iudaeus, qui habitabat in urbe Susis, vir magnus, et inter primos aulae regiae. ⁴Erat autem de eo numero captivorum, quos transtulerat Nabuchodonosor rex Babylonis de Ierusalem cum Iechonia rege Iuda.

⁵Et hoc eius somnium fuit: apparuerunt voces, et tumultus, et tonitrua, et terraemotus, et conturbatio super terram: ⁶et ecce duo dracones magni, paratique contra se in praelium. ⁷Ad quorum clamorem cunctae concitatae sunt nationes, ut pugnarent contra gentem iustorum. ⁸Fuitque dies illa tenebrarum et discriminis, tribulationis et angustiae, et ingens formido super terram. ⁹Conturbataque est gens iustorum timentium mala sua, et praeparata ad mortem. ¹⁰Clamaveruntque ad Deum: et illis vociferantibus, fons parvus creavit in fluvium maximum, et in aquas plurimas redundavit. ¹¹Lux et sol ortus est, et humiles exaltati sunt, et devoraverunt inclytos.

¹²Quod cum vidisset Mardochaeus, et surrexisset de strato, cogitabat quid Deus facere vellet: et fixum habebat in animo, scire cupiens quid significaret somnium.