Esther 10

¹Rex vero Assuerus omnem terram et cunctas maris insulas fecit tributarias: ²cuius fortitudo et imperium, et dignitas atque sublimitas, qua exaltavit Mardochaeum, scripta sunt in libris Medorum, atque Persarum: ³et quomodo Mardochaeus iudaici generis secundus a rege Assuero fuerit, et magnus apud Iudaeos, et acceptabilis plebi fratrum suorum, quaerens bona populo suo, et loquens ea quae ad pacem seminis sui pertinerent.

⁴Dixitque Mardochaeus: A Deo facta sunt ista. ⁵Recordatus sum somnii quod videram, haec eadem significantis: nec eorum quidquam irritum fuit. ⁶Parvus fons, qui crevit in fluvium, et in lucem solemque conversus est, et in aquas plurimas redundavit: Esther est quam rex accepit uxorem, et voluit esse reginam. ⁷Duo autem dracones: ego sum, et Aman. ⁸Gentes, quae convenerant: hi sunt, qui conati sunt delere nomen Iudaeorum. ⁹Gens autem mea Israël est, quae clamavit ad Dominum, et salvum fecit Dominus populum suum: liberavitque nos ab omnibus malis, et fecit signa magna atque portenta inter gentes: ¹⁰et duas sortes esse praecepit, unam populi Dei, et alteram cunctarum gentium. ¹¹Venitque utraque sors in statutum ex illo iam tempore diem coram Deo universis gentibus: ¹²et recordatus est Dominus populi sui, ac misertus est haereditatis suae. ¹³Et observabuntur dies isti in mense Adar quartadecima et quintadecima die eiusdem mensis, cum omni studio et gaudio, in unum coetum populi congregati, in cunctas deinceps generationes populi Israël.