Amos 6

¹Vae qui opulenti estis in Sion, et confiditis in monte Samariae: optimates capita populorum, ingredientes pompatice domum Israël!

²Transite in Chalane, et videte, et ite inde in Emath magnam, et descendite in Geth Palaestinorum, et ad optima quaeque regna horum: si latior terminus eorum termino vestro est.

³Qui separati estis in diem malum, et appropinquatis solio iniquitatis;

⁴qui dormitis in lectis eburneis, et lascivitis in stratis vestris; qui comeditis agnum de grege, et vitulos de medio armenti;

⁵qui canitis ad vocem psalterii, sicut David putaverunt se habere vasa cantici,

⁶bibentes vinum in phialis, et optimo unguento delibuti, et nihil patiebantur super contritione Ioseph.

⁷Quapropter nunc migrabunt in capite transmigrantium, et auferetur factio lascivientium.

⁸Iuravit Dominus Deus in anima sua, dicit Dominus Deus exercituum: Detestor ego superbiam Iacob, et domos eius odi, et tradam civitatem cum habitatoribus suis.

⁹Quod si reliqui fuerint decem viri in domo una, et ipsi morientur.

¹⁰Et tollet eum propinquus suus, et comburet eum, ut efferat ossa de domo; et dicet ei, qui in penetralibus domus est: Numquid adhuc est penes te?

¹¹Et respondebit: Finis est. Et dicet ei: Tace, et non recorderis nominis Domini.

¹²Quia ecce Dominus mandabit, et percutiet domum maiorem ruinis, et domum minorem scissionibus.

¹³Numquid currere queunt in petris equi, aut arari potest in bubalis? quoniam convertistis in amaritudinem iudicium, et fructum iustitiae in absinthium.

¹⁴Qui laetamini in nihilo; qui dicitis: Numquid non in fortitudine nostra assumpsimus nobis cornua?

¹⁵Ecce enim suscitabo super vos, domus Israël, dicit Dominus Deus exercituum, gentem, et conteret vos ab introitu Emath usque ad torrentem deserti.