Ad Romanos 12

¹Obsecro itaque vos fratres per misericordiam Dei, ut exhibeatis corpora vestra hostiam viventem, sanctam, Deo placentem, rationabile obsequium vestrum. ²Et nolite conformari huic saeculo, sed reformamini in novitate sensus vestri: ut probetis quae sit voluntas Dei bona, et beneplacens, et perfecta.

³Dico enim per gratiam quae data est mihi, omnibus qui sunt inter vos, non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem: et unicuique sicut Deus divisit mensuram fidei. ⁴Sicut enim in uno corpore multa membra habemus, omnia autem membra non eumdem actum habent: ⁵ita multi unum corpus sumus in Christo, singuli autem alter alterius membra. ⁶Habentes autem donationes secundum gratiam, quae data est nobis, differentes: sive prophetiam secundum rationem fidei, ⁷sive ministerium in ministrando, sive qui docet in doctrina, ⁸qui exhortatur in exhortando, qui tribuit in simplicitate, qui praeest in sollicitudine, qui miseretur in hilaritate.

⁹Dilectio sine simulatione: odientes malum, adhaerentes bono: ¹⁰caritate fraternitatis invicem diligentes: honore invicem praevenientes: ¹¹sollicitudine non pigri: spiritu ferventes: Domino servientes: ¹²spe gaudentes: in tribulatione patientes: orationi instantes: ¹³necessitatibus sanctorum communicantes: hospitalitatem sectantes. ¹⁴Benedicite persequentibus vos: benedicite, et nolite maledicere. ¹⁵Gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus: ¹⁶idipsum invicem sentientes: non alta sapientes, sed humilibus consentientes. Nolite esse prudentes apud vosmetipsos: ¹⁷nulli malum pro malo reddentes: providentes bona non tantum coram Deo, sed etiam coram omnibus hominibus. ¹⁸Si fieri potest, quod ex vobis est, cum omnibus hominibus pacem habentes: ¹⁹non vosmetipsos defendentes carissimi, sed date locum irae. Scriptum est enim: Mihi vindicta: ego retribuam, dicit Dominus. ²⁰Sed si esurierit inimicus tuus, ciba illum: si sitit, potum da illi: hoc enim faciens, carbones ignis congeres super caput eius. ²¹Noli vinci a malo, sed vince in bono malum.