Comparación
Efesios 4
Torres Amat, Vulgata Clementina y Texto griego (edición patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Torres Amat | Vulgata Clementina | Texto griego (edición patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|---|
| 1 | Yo pues, que estoy entre cadenas por el Señor, os conjuro que os portéis de una manera que sea digna del estado o dignidad a que habéis sido llamados, | Obsecro itaque vos ego vinctus in Domino, ut digne ambuletis vocatione, qua vocati estis, | Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς ἐγὼ ὁ δέσμιος ἐν Κυρίῳ ἀξίως περιπατῆσαι τῆς κλήσεως ἧς ἐκλήθητε, |
| 2 | con toda humildad, y mansedumbre, con paciencia, soportándoos unos a otros con caridad, | cum omni humilitate, et mansuetudine, cum patientia, supportantes invicem in caritate, | μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πρᾳότητος, μετὰ μακροθυμίας, ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ, |
| 3 | solícitos en conservar la unidad del Espíritu con el vínculo de la paz: | solliciti servare unitatem Spiritus in vinculo pacis. | σπουδάζοντες τηρεῖν τὴν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης. |
| 4 | siendo un solo cuerpo, y un solo Espíritu, así como fuisteis llamados a una misma esperanza de vuestra vocación. | Unum corpus, et unus Spiritus, sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae. | ἓν σῶμα καὶ ἓν Πνεῦμα, καθὼς καὶ ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν· |
| 5 | Uno es el Señor, una la fe, uno el bautismo. | Unus Dominus, una fides, unum baptisma. | εἷς Κύριος, μία πίστις, ἓν βάπτισμα· |
| 6 | Uno el Dios y Padre de todos, el cual es sobre todos, y gobierna todas las cosas, y habita en todos nosotros. | Unus Deus et Pater omnium, qui est super omnes, et per omnia, et in omnibus nobis. | εἷς Θεὸς καὶ πατὴρ πάντων, ὁ ἐπὶ πάντων, καὶ διὰ πάντων, καὶ ἐν πᾶσιν ἡμῖν. |
| 7 | Si bien a cada uno de nosotros se le ha dado la gracia a medida de la donación gratuita de Cristo. | Unicuique autem nostrum data est gratia secundum mensuram donationis Christi. | Ἑνὶ δὲ ἑκάστῳ ἡμῶν ἐδόθη [ἡ] χάρις κατὰ τὸ μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ. |
| 8 | Por lo cual dice la Escritura: Al subirse a lo alto, llevó consigo cautiva, o como en triunfo, a una grande multitud de cautivos; y derramó sus dones sobre los hombres. | Propter quod dicit: Ascendens in altum, captivam duxit captivitatem: dedit dona hominibus. | διὸ λέγει· ἀναβὰς εἰς ὕψος ᾐχμαλώτευσεν αἰχμαλωσίαν καὶ ἔδωκε δόματα τοῖς ἀνθρώποις. |
| 9 | Mas ¿por qué se dice que subió, sino porque antes había descendido a los lugares más ínfimos de la tierra? | Quod autem ascendit, quid est, nisi quia et descendit primum in inferiores partes terrae? | τὸ δὲ ἀνέβη τί ἐστιν εἰ μὴ ὅτι καὶ κατέβη πρῶτον εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς; |
| 10 | El que descendió, ese mismo es el que ascendió sobre todos los cielos, para dar cumplimiento a todas las cosas. | Qui descendit, ipse est et qui ascendit super omnes caelos, ut impleret omnia. | ὁ καταβὰς αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν, ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα. |
| 11 | Y así él mismo a unos ha constituido apóstoles, a otros profetas, y a otros evangelistas, y a otros pastores, y doctores, | Et ipse dedit quosdam quidem apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero evangelistas, alios autem pastores et doctores, | καὶ αὐτὸς ἔδωκε τοὺς μὲν ἀποστόλους, τοὺς δὲ προφήτας, τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους, |
| 12 | a fin de que trabajen en la perfección de los santos en las funciones de su ministerio, en la edificación del cuerpo místico de Jesús-Cristo; | ad consummationem sanctorum in opus ministerii, in aedificationem corporis Christi: | πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, |
| 13 | hasta que arribemos todos a la unidad de una misma fe, y de un mismo conocimiento del Hijo de Dios, al estado de un varon perfecto, a la medida de la edad perfecta, según la cual Cristo se ha de formar místicamente en nosotros: | donec occurramus omnes in unitatem fidei, et agnitionis Filii Dei, in virum perfectum, in mensuram aetatis plenitudinis Christi: | μέχρι καταντήσωμεν οἱ πάντες εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ, |
| 14 | por manera que ya no seamos niños fluctuantes, ni nos dejemos llevar aquí y allá de todos los vientos de opiniones humanas por la malignidad de los hombres, que engañan con astucia para introducir el error. | ut iam non simus parvuli fluctuantes, et circumferamur omni vento doctrinae in nequitia hominum, in astutia ad circumventionem erroris. | ἵνα μηκέτι ὦμεν νήπιοι, κλυδωνιζόμενοι καὶ περιφερόμενοι παντὶ ἀνέμῳ τῆς διδασκαλίας, ἐν τῇ κυβείᾳ τῶν ἀνθρώπων, ἐν πανουργίᾳ πρὸς τὴν μεθοδείαν τῆς πλάνης, |
| 15 | Antes bien, siguiendo la verdad del Evangelio con caridad, en todo vayamos creciendo en Cristo, que es nuestra cabeza; | Veritatem autem facientes in caritate, crescamus in illo per omnia, qui est caput Christus: | ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλή, ὁ Χριστός, |
| 16 | y de quien todo el cuerpo místico de los fieles, trabado y conexo entre sí con la fe y caridad, recibe por todos los vasos y conductos de comunicación, según la medida correspondiente a cada miembro, el aumento propio del cuerpo para su perfección mediante la caridad. | ex quo totum corpus compactum et connexum per omnem iuncturam subministrationis, secundum operationem in mensuram uniuscuiusque membri, augmentum corporis facit in aedificationem sui in caritate. | ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα συναρμολογούμενον καὶ συμβιβαζόμενον διὰ πάσης ἁφῆς τῆς ἐπιχορηγίας κατ᾽ ἐνέργειαν ἐν μέτρῳ ἑνὸς ἑκάστου μέρους τὴν αὔξησιν τοῦ σώματος ποιεῖται εἰς οἰκοδομὴν ἑαυτοῦ ἐν ἀγάπῃ. |
| 17 | Os advierto pues, y yo os conjuro de parte del Señor, que ya no viváis como todavía viven los otros gentiles que proceden en su conducta según la vanidad de sus pensamientos, | Hoc igitur dico, et testificor in Domino, ut iam non ambuletis, sicut et gentes ambulant in vanitate sensus sui, | Τοῦτο οὖν λέγω καὶ μαρτύρομαι ἐν Κυρίῳ, μηκέτι ὑμᾶς περιπατεῖν καθὼς καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη περιπατεῖ ἐν ματαιότητι τοῦ νοὸς αὐτῶν, |
| 18 | teniendo oscurecido y lleno de tinieblas el entendimiento, ajenos enteramente de vivir según Dios, por la ignorancia en que están, a causa de la ceguedad o dureza de su corazón, | tenebris obscuratum habentes intellectum, alienati a vita Dei per ignorantiam, quae est in illis, propter caecitatem cordis ipsorum, | ἐσκοτισμένοι τῇ διανοίᾳ, ὄντες ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν ἄγνοιαν τὴν οὖσαν ἐν αὐτοῖς διὰ τὴν πώρωσιν τῆς καρδίας αὐτῶν, |
| 19 | los cuales no teniendo ninguna esperanza, se abandonan a la disolución, para zambullirse con un ardor insaciable en toda suerte de impurezas. | qui desperantes, semetipsos tradiderunt impudicitiae, in operationem immunditiae omnis in avaritiam. | οἵτινες, ἀπηλγηκότες, ἑαυτοὺς παρέδωκαν τῇ ἀσελγείᾳ εἰς ἐργασίαν ἀκαθαρσίας πάσης ἐν πλεονεξίᾳ. |
| 20 | Pero en cuanto a vosotros, no es eso lo que habéis aprendido en la escuela de Jesucristo, | Vos autem non ita didicistis Christum, | ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως ἐμάθετε τὸν Χριστόν, |
| 21 | pues en ella habéis oído predicar, y aprendido, según la verdad de su doctrina, | si tamen illum audistis, et in ipso edocti estis, sicut est veritas in Iesu, | εἴγε αὐτὸν ἠκούσατε καὶ ἐν αὐτῷ ἐδιδάχθητε, καθώς ἐστιν ἀλήθεια ἐν τῷ Ἰησοῦ, |
| 22 | a desnudaros del hombre viejo, según el cual habéis vivido en vuestra vida pasada, el cual se vicia siguiendo la ilusión de las pasiones. | deponere vos secundum pristinam conversationem veterem hominem, qui corrumpitur secundum desideria erroris. | ἀποθέσθαι ὑμᾶς κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης, |
| 23 | Renovaos pues ahora en el espíritu de vuestra mente o interior de vuestra alma, | Renovamini autem spiritu mentis vestrae, | ἀνανεοῦσθαι δὲ τῷ πνεύματι τοῦ νοὸς ὑμῶν |
| 24 | y revestíos del hombre nuevo, que ha sido criado conforme a la imagen de Dios en justicia, y santidad verdadera. | et induite novum hominem, qui secundum Deum creatus est in iustitia, et sanctitate veritatis. | καὶ ἐνδύσασθαι τὸν καινὸν ἄνθρωπον τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ὁσιότητι τῆς ἀληθείας. |
| 25 | Por lo cual renunciando a la mentira, hable cada uno verdad con su prójimo, puesto que nosotros somos miembros los unos de los otros. | Propter quod deponentes mendacium, loquimini veritatem unusquisque cum proximo suo: quoniam sumus invicem membra. | Διὸ ἀποθέμενοι τὸ ψεῦδος λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ· ὅτι ἐσμὲν ἀλλήλων μέλη. |
| 26 | Si os enojáis, no queráis pecar; no sea que se os ponga el sol estando todavía airados. | Irascimini, et nolite peccare: sol non occidat super iracundiam vestram. | ὀργίζεσθε, καὶ μὴ ἁμαρτάνετε· ὁ ἥλιος μὴ ἐπιδυέτω ἐπὶ τῷ παροργισμῷ ὑμῶν, |
| 27 | No deis lugar o entrada al diablo: | Nolite locum dare diabolo: | μηδὲ δίδοτε τόπον τῷ διαβόλῳ. |
| 28 | el que hurtaba o defraudaba al prójimo, no hurte ya, antes bien trabaje, ocupándose con sus manos en algún ejercicio honesto, para tener con qué subsistir y dar al necesitado. | qui furabatur, iam non furetur: magis autem laboret, operando manibus suis, quod bonum est, ut habeat unde tribuat necessitatem patienti. | ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω, μᾶλλον δὲ κοπιάτω ἐργαζόμενος τὸ ἀγαθὸν ταῖς χερσίν, ἵνα ἔχῃ μεταδιδόναι τῷ χρείαν ἔχοντι. |
| 29 | De vuestra boca no salga ningún discurso malo, sino los que sean buenos para edificación de la fe, que den gracia o inspiren piedad a los oyentes. | Omnis sermo malus ex ore vestro non procedat: sed si quis bonus ad aedificationem fidei ut det gratiam audientibus. | πᾶς λόγος σαπρὸς ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν μὴ ἐκπορευέσθω, ἀλλ᾽ εἴ τις ἀγαθὸς πρὸς οἰκοδομὴν τῆς χρείας, ἵνα δῷ χάριν τοῖς ἀκούουσι. |
| 30 | Y no queráis contristar con vuestros pecados al Espíritu santo de Dios, con el cual fuisteis sellados para el día de la redención. | Et nolite contristare Spiritum Sanctum Dei: in quo signati estis in diem redemptionis. | καὶ μὴ λυπεῖτε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον τοῦ Θεοῦ, ἐν ᾧ ἐσφραγίσθητε εἰς ἡμέραν ἀπολυτρώσεως. |
| 31 | Toda amargura, ira, y enojo, y gritería, y maledicencia, con todo género de malicia, destiérrese de vosotros. | Omnis amaritudo, et ira, et indignatio, et clamor, et blasphemia tollatur a vobis cum omni malitia. | πᾶσα πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ κραυγὴ καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ᾽ ὑμῶν σὺν πάσῃ κακίᾳ. |
| 32 | Al contrario sed mútuamente afables, compasivos, perdonándoos los unos a los otros, así como también Dios os ha perdonado a vosotros por Jesús-Cristo. | Estote autem invicem benigni, misericordes, donantes invicem sicut et Deus in Christo donavit vobis. | γίνεσθε δὲ εἰς ἀλλήλους χρηστοί, εὔσπλαγχνοι, χαριζόμενοι ἑαυτοῖς καθὼς καὶ ὁ Θεὸς ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ἡμῖν. |
