Comparação
1 Pedro 2
Figueiredo e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|
| 1 | Deixando pois toda a malícia e todo o engano e fingimentos e invejas e toda a sorte de detrações, | Ἀποθέμενοι οὖν πᾶσαν κακίαν καὶ πάντα δόλον καὶ ὑποκρίσεις καὶ φθόνους καὶ πάσας καταλαλιάς, |
| 2 | Como meninos recém-nascidos, desejai o leite racional, sem dolo, para com ele crescerdes para a salvação; | ὡς ἀρτιγέννητα βρέφη τὸ λογικὸν ἄδολον γάλα ἐπιποθήσατε, ἵνα ἐν αὐτῷ αὐξηθῆτε [εἰς σωτηρίαν], |
| 3 | Se é que haveis gostado quão doce é o Senhor. | εἴπερ ἐγεύσασθε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος. |
| 4 | Chegai-vos para ele, como para a pedra viva que os homens tinham sim rejeitado, mas que Deus escolheu e honrou; | Πρὸς ὃν προσερχόμενοι, λίθον ζῶντα, ὑπὸ ἀνθρώπων μὲν ἀποδεδοκιμασμένον, παρὰ δὲ Θεῷ ἐκλεκτόν, ἔντιμον, |
| 5 | Também sobre vós mesmos, como pedras vivas, sede edificados em casa espiritual, em sacerdócio santo, para oferecer sacrifícios espirituais que sejam aceitos a Deus por Jesus Cristo. | καὶ αὐτοὶ ὡς λίθοι ζῶντες οἰκοδομεῖσθε οἶκος πνευματικός, ἱεράτευμα ἅγιον, ἀνενέγκαι πνευματικὰς θυσίας εὐπροσδέκτους τῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ· |
| 6 | Por cuja causa se acha na Escritura: Eis-aí ponho eu em Sião a principal pedra do ângulo, escolhida, preciosa; e o que crer nela, não será confundido. | διότι περιέχει ἐν τῇ γραφῇ· ἰδοὺ τίθημι ἐν Σιὼν λίθον ἀκρογωνιαῖον, ἐκλεκτόν, ἔντιμον, καὶ ὁ πιστεύων ἐπ᾽ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ. |
| 7 | Ela é pois honra para vós que credes; mas para os incrédulos a pedra que os edificantes rejeitaram, esta foi posta por cabeça do ângulo; | ὑμῖν οὖν ἡ τιμὴ τοῖς πιστεύουσιν, ἀπειθοῦσι δὲ λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας καὶ λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου. |
| 8 | E pedra de tropeço e pedra de escândalo para os que tropeçam na palavra e não creem em quem igualmente foram postos. | οἳ προσκόπτουσι τῷ λόγῳ ἀπειθοῦντες, εἰς ὃ καὶ ἐτέθησαν. |
| 9 | Mas vós sois a geração escolhida, o sacerdócio real, a gente santa, o povo de aquisição, para que publiqueis as grandezas daquele que das trevas vos chamou à sua maravilhosa luz. | ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτόν, βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνος ἅγιον, λαὸς εἰς περιποίησιν, ὅπως τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς· |
| 10 | Vós que noutro tempo ereis não povo, mas agora sois povo de Deus; vós que não tínheis alcançado misericórdia, mas agora haveis alcançado misericórdia. | οἵ ποτε οὐ λαός, νῦν δὲ λαὸς Θεοῦ, οἱ οὐκ ἠλεημένοι, νῦν δὲ ἐλεηθέντες. |
| 11 | Caríssimos, eu vos rogo como a estrangeiros e peregrinos que vos abstenhais dos desejos carnais que combatem contra a alma, | Ἀγαπητοί, παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους, ἀπέχεσθε τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς, |
| 12 | Tendo boa conversação entre os gentios, para que assim como agora murmuram de vós, como de malfeitores, considerando-vos por vossas boas obras, glorifiquem a Deus no dia da visitação. | τὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν ἔχοντες καλὴν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἵνα ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, ἐκ τῶν καλῶν ἔργων ἐποπτεύσαντες δοξάσωσι τὸν Θεὸν ἐν ἡμέρᾳ ἐπισκοπῆς. |
| 13 | Submetei-vos pois a toda a humana criatura por amor de Deus; quer seja ao rei, como a soberano; | Ὑποτάγητε οὖν πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν Κύριον, εἴτε βασιλεῖ, ὡς ὑπερέχοντι, |
| 14 | Quer aos governadores, como enviados por ele para tomar vingança dos malfeitores e para louvor dos bons; | εἴτε ἡγεμόσιν, ὡς δι᾽ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς ἐκδίκησιν [μὲν] κακοποιῶν, ἔπαινον δὲ ἀγαθοποιῶν· |
| 15 | Porque assim é a vontade de Deus que obrando bem façais emudecer a ignorância dos homens imprudentes; | ὅτι οὕτως ἐστὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀγαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἀγνωσίαν· |
| 16 | Como livres, e não tendo a liberdade como véu para encobrir a malícia, mas como servos de Deus. | ὡς ἐλεύθεροι, καὶ μὴ ὡς ἐπικάλυμμα ἔχοντες τῆς κακίας τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλ᾽ ὡς δοῦλοι Θεοῦ. |
| 17 | Honrai a todos; amai a irmandade; temei a Deus; respeitai ao rei. | πάντας τιμήσατε, τὴν ἀδελφότητα ἀγαπᾶτε, τὸν Θεὸν φοβεῖσθε, τὸν βασιλέα τιμᾶτε. |
| 18 | Servos, sede obedientes aos vossos senhores com todo o temor, não somente aos bons e moderados, mas também aos de dura condição. | Οἱ οἰκέται ὑποτασσόμενοι ἐν παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις, οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐπιεικέσιν, ἀλλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς. |
| 19 | Porque isto é uma graça, se algum pelo conhecimento do que deve a Deus sofre moléstias, padecendo injustamente. | τοῦτο γὰρ χάρις, εἰ διὰ συνείδησιν Θεοῦ ὑποφέρει τις λύπας, πάσχων ἀδίκως. |
| 20 | Porque, que glória é, se pecando vós, tendes sofrimento ainda sendo esbofeteados? Mas, se fazendo bem, sofreis com paciência, isto é que é agradável diante de Deus. | ποῖον γὰρ κλέος, εἰ ἁμαρτάνοντες καὶ κολαφιζόμενοι ὑπομενεῖτε; ἀλλ᾽ εἰ ἀγαθοποιοῦντες καὶ πάσχοντες ὑπομενεῖτε, τοῦτο χάρις παρὰ Θεῷ. |
| 21 | Porque para isto é que vós fostes chamados; posto que Cristo padeceu também por nós, deixando-vos exemplo, para que sigais as suas pisadas; | εἰς τοῦτο γὰρ ἐκλήθητε, ὅτι καὶ Χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ἡμῶν, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ· |
| 22 | O qual não cometeu pecado, nem foi achado engano na sua boca; | ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ· |
| 23 | O qual, quando o amaldiçoavam, não amaldiçoava; padecendo, não ameaçava; mas se entregava àquele que o julgava injustamente; | ὃς λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων οὐκ ἠπείλει, παρεδίδου δὲ τῷ κρίνοντι δικαίως· |
| 24 | O qual foi o mesmo que levou os nossos pecados em seu corpo sobre o madeiro; para que mortos aos pecados, vivamos à justiça; por cujas chagas fostes vós sarados. | ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν· οὗ τῷ μώλωπι [αὐτοῦ] ἰάθητε. |
| 25 | Porque vós ereis como ovelhas desgarradas, mas agora vos haveis convertido ao pastor e bispo das vossas almas. | ἦτε γὰρ ὡς πρόβατα πλανώμενα, ἀλλ᾽ ἐπεστράφητε νῦν ἐπὶ τὸν ποιμένα καὶ ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ὑμῶν. |
