Comparação
1 João 2
Figueiredo e Texto grego (edição patriarcal, 1904), versículo a versículo.
| Figueiredo | Texto grego (edição patriarcal, 1904) | |
|---|---|---|
| 1 | Filhinhos meus, eu vos escrevo estas coisas, para que não pequeis. Mas, se algum ainda pecar, temos por advogado para com o Padre, a Jesus Cristo justo; | Τεκνία μου, ταῦτα γράφω ὑμῖν ἵνα μὴ ἁμάρτητε· καὶ ἐάν τις ἁμάρτῃ, παράκλητον ἔχομεν πρὸς τὸν πατέρα, Ἰησοῦν Χριστὸν δίκαιον· |
| 2 | Porque ele é a propiciação pelos nossos pecados, e não somente pelos nossos, mas também pelos de todo o mundo. | καὶ αὐτὸς ἱλασμός ἐστι περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου. |
| 3 | E nisto sabemos que o conhecemos, se guardamos os seus mandamentos. | καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐγνώκαμεν αὐτόν, ἐὰν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν. |
| 4 | Aquele que diz que o conhece e não guarda os seus mandamentos, é um mentiroso e não há nele a verdade. | ὁ λέγων, ἔγνωκα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστί, καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν· |
| 5 | Mas, se algum guarda a sua palavra, é nele verdadeiramente perfeito o amor de Deus; e por aqui é que nós conhecemos que estamos nele. | ὃς δ᾽ ἂν τηρῇ αὐτοῦ τὸν λόγον, ἀληθῶς ἐν τούτῳ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ τετελείωται. ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ ἐσμεν. |
| 6 | Aquele que diz que está nele, deve também ele mesmo andar, como ele andou. | ὁ λέγων ἐν αὐτῷ μένειν ὀφείλει, καθὼς ἐκεῖνος περιεπάτησε, καὶ αὐτὸς οὕτω περιπατεῖν. |
| 7 | Caríssimos, eu não vos escrevo um mandamento novo, mas sim o mandamento velho que vós recebestes desde o princípio. Este mandamento velho é a palavra que vós ouvistes. | Ἀδελφοί, οὐκ ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ἀλλ᾽ ἐντολὴν παλαιάν, ἣν εἴχετε ἀπ᾽ ἀρχῆς· ἡ ἐντολὴ ἡ παλαιά ἐστιν ὁ λόγος ὃν ἠκούσατε ἀπ᾽ ἀρχῆς. |
| 8 | Todavia eu vos escrevo um mandamento novo, o qual é verdadeiro assim nele mesmo, como em vós-outros; porque as trevas já passaram e a verdadeira luz já luz. | πάλιν ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ὅ ἐστιν ἀληθὲς ἐν αὐτῷ καὶ ἐν ὑμῖν, ὅτι ἡ σκοτία παράγεται καὶ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν ἤδη φαίνει. |
| 9 | Aquele que diz que está na luz e aborrece a seu irmão, até agora está nas trevas. | ὁ λέγων ἐν τῷ φωτὶ εἶναι, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῶν, ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶν ἕως ἄρτι. |
| 10 | O que ama a seu irmão, permanece na luz e não há escândalo nele. | ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτὶ μένει, καὶ σκάνδαλον ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν· |
| 11 | Mas aquele que tem ódio a seu irmão, está em trevas e anda nas trevas e não sabe para onde vai, porque as trevas cegaram seus olhos. | ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶ καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καὶ οὐκ οἶδε ποῦ ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ. |
| 12 | Eu vos escrevo, filhinhos, porque os vossos pecados vos são perdoados pelo seu nome. | Γράφω ὑμῖν, τεκνία, ὅτι ἀφέωνται ὑμῖν αἱ ἁμαρτίαι διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ. |
| 13 | Eu vos escrevo, pais, porque conhecestes aquele que é desde o princípio. Eu vos escrevo, moços, porque vencestes o maligno. | γράφω ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ᾽ ἀρχῆς. γράφω ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι νενικήκατε τὸν πονηρόν. |
| 14 | Eu vos escrevo, meninos, porque conhecestes o Pai. Eu vos escrevo, moços, porque sois fortes e porque a palavra de Deus permanece em vós e porque vencestes o maligno. | ἔγραψα ὑμῖν, παιδία, ὅτι ἐγνώκατε τὸν πατέρα. ἔγραψα ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ᾽ ἀρχῆς. ἔγραψα ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι ἰσχυροί ἐστε καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐν ὑμῖν μένει καὶ νενικήκατε τὸν πονηρόν. |
| 15 | Não ameis ao mundo, nem ao que há no mundo. Se algum ama ao mundo, não há nele o amor do Pai; | μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον μηδὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ. ἐάν τις ἀγαπᾷ τὸν κόσμον, οὐκ ἔστιν ἡ ἀγάπη τοῦ πατρὸς ἐν αὐτῷ· |
| 16 | Porque tudo o que há no mundo, é concupiscência da carne e concupiscência dos olhos e soberba da vida, a qual não vem do Pai, mas sim do mundo. | ὅτι πᾶν τὸ ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ πατρός, ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστί. |
| 17 | Ora o mundo passa e também a sua concupiscência. Mas o que faz a vontade de Deus, permanece eternamente. | καὶ ὁ κόσμος παράγεται καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ· ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. |
| 18 | Filhinhos, é chegada a última hora; e como vós tendes ouvido dizer que o Anticristo vem, também já desde agora há muitos Anticristos; donde conhecemos que é chegada a última hora. | Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστί, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν· ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστὶν. |
| 19 | Eles saíram de nós, mas não eram de nós; porque se eles tivessem sido de nós, ficariam certamente conosco; mas isto é para que se conheça que não são todos de nós. | ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ᾽ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν· εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν, μεμενήκεισαν ἂν μεθ᾽ ἡμῶν· ἀλλ᾽ ἵνα φανερωθῶσιν ὅτι οὐκ εἰσὶ πάντες ἐξ ἡμῶν. |
| 20 | Porém vós-outros tendes a unção do Santo e sabeis todas as coisas. | καὶ ὑμεῖς χρῖσμα ἔχετε ἀπὸ τοῦ ἁγίου, καὶ οἴδατε πάντα. |
| 21 | Eu não vos escrevi como se vós ignorasseis a verdade, mas como a quem a conhece e sabe que da verdade não vem nenhuma mentira. | οὐκ ἔγραψα ὑμῖν ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾽ ὅτι οἴδατε αὐτήν, καὶ ὅτι πᾶν ψεῦδος ἐκ τῆς ἀληθείας οὐκ ἔστι. |
| 22 | Quem é mentiroso, senão aquele que nega que Jesus seja o Cristo? Este tal é um Anticristo que nega o Pai e o Filho. | τίς ἐστιν ὁ ψεύστης εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ Χριστός; οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν. |
| 23 | Todo aquele que nega o Filho, não reconhece o Pai; todo o que confessa o Filho, reconhece também o Pai. | πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει. |
| 24 | O que vós ouvistes desde o princípio, permanece em vós-outros: Se em vós permanecer o que ouvistes desde o princípio, vós permanecereis também no Filho e no Pai. | Ὑμεῖς οὖν ὃ ἠκούσατε ἀπ᾽ ἀρχῆς, ἐν ὑμῖν μενέτω. ἐὰν ἐν ὑμῖν μείνῃ ὃ ἀπ᾽ ἀρχῆς ἠκούσατε, καὶ ὑμεῖς ἐν τῷ υἱῷ καὶ ἐν τῷ πατρὶ μενεῖτε. |
| 25 | E esta é a promessa que ele nos fez, de que teriamos a vida eterna. | καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπαγγελία ἣν αὐτὸς ἐπηγγείλατο ἡμῖν, τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον. |
| 26 | Eis-aqui o que eu julguei que vos devia escrever acerca daqueles que vos seduzem. | Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν περὶ τῶν πλανώντων ὑμᾶς. |
| 27 | E permaneça em vós a unção que recebestes dele. Ora, vós não tendes necessidade que ninguém vos ensine; mas como a sua unção vos ensina em todas as coisas, e ela é uma verdade e não é mentira. Também como ela vos tem ensinado, permanecei nele. | καὶ ὑμεῖς, τὸ χρῖσμα ὃ ἐλάβετε ἀπ᾽ αὐτοῦ, ἐν ὑμῖν μένει, καὶ οὐ χρείαν ἔχετε ἵνα τις διδάσκῃ ὑμᾶς, ἀλλ᾽ ὡς τὸ αὐτὸ χρῖσμα διδάσκει ὑμᾶς περὶ πάντων, καὶ ἀληθές ἐστι καὶ οὐκ ἔστι ψεῦδος, καὶ καθὼς ἐδίδαξεν ὑμᾶς μενεῖτε ἐν αὐτῷ. |
| 28 | Agora, pois, filhinhos, permanecei nele, para que, quando ele aparecer, tenhamos confiança e não sejamos confundidos por ele na sua vinda. | Καὶ νῦν, τεκνία, μένετε ἐν αὐτῷ, ἵνα ὅταν φανερωθῇ ἔχωμεν παρρησίαν καὶ μὴ αἰσχυνθῶμεν ἀπ᾽ αὐτοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ. |
| 29 | Se sabeis que ele é justo, sabei que todo aquele que pratica a justiça, também é nascido dele. | ἐὰν εἰδῆτε ὅτι δίκαιός ἐστι, γινώσκετε ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην ἐξ αὐτοῦ γεγέννηται. |
