Collatio
Lamentationes 3
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Aleph Ego vir videns paupertatem meam in virga indignationis eius. | ΑΛΕΦ. Ἐγὼ ἀνὴρ ὁ βλέπων πτωχείαν, ἐν ῥάβδῳ θυμοῦ αὐτοῦ ἐπʼ ἐμέ. |
| 2 | Aleph Me minavit, et adduxit in tenebras, et non in lucem. | Παρέλαβέ με καὶ ἀπήγαγέ με εἰς σκότος, καὶ οὐ φῶς. |
| 3 | Aleph Tantum in me vertit et convertit manum suam tota die. | Πλὴν ἐν ἐμοὶ ἐπέστρεψε χεῖρα αὐτοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν, |
| 4 | Beth Vetustam fecit pellem meam et carnem meam; contrivit ossa mea. | ἐπαλαίωσε σάρκα μου καὶ δέρμα μου, ὀστέα μου συνέτριψεν. |
| 5 | Beth Aedificavit in gyro meo, et circumdedit me felle et labore. | ΒΗΘ. Ἀνῳκοδόμησε κατʼ ἐμοῦ, καὶ ἐκύκλωσε κεφαλήν μου, καὶ ἐμόχθησεν· |
| 6 | Beth In tenebrosis collocavit me, quasi mortuos sempiternos. | ἐν σκοτεινοῖς ἐκάθισέ με ὡς νεκροὺς αἰῶνος. |
| 7 | Ghimel Circumaedificavit adversum me, ut non egrediar; aggravavit compedem meum. | Ἀνῳκοδόμησε κατʼ ἐμοῦ, καὶ οὐκ ἐξελεύσομαι, ἐβάρυνε χαλκόν μου. |
| 8 | Ghimel Sed et cum clamavero, et rogavero, exclusit orationem meam. | ΓΙΜΕΛ. Καί γε κεκράξομαι καὶ βοήσω, ἀπέφραξε προσευχήν μου. |
| 9 | Ghimel Conclusit vias meas lapidibus quadris; semitas meas subvertit. | ΔΑΛΕΘ. Ἀνῳκοδόμησεν ὁδούς μου, ἐνέφραξε τρίβους μου, |
| 10 | Daleth Ursus insidians factus est mihi, leo in absconditis. | ἐτάραξεν ἄρκος ἐνεδρεύουσα, αὐτός μοι λέων ἐν κρυφαίοις, |
| 11 | Daleth Semitas meas subvertit, et confregit me; posuit me desolatam. | κατεδίωξεν ἀφεστηκότα, καὶ κατέπαυσέ με, ἔθετό με ἠφανισμένην. |
| 12 | Daleth Tetendit arcum suum, et posuit me quasi signum ad sagittam. | Η. Ἐνέτεινε τόξον αὐτοῦ, καὶ ἐστήλωσέ με ὡς σκοπὸν εἰς βέλος. |
| 13 | He Misit in renibus meis filias pharetrae suae. | Εἰσήγαγεν ἐν τοῖς νεφροῖς μου ἰοὺς φαρέτρας αὐτοῦ. |
| 14 | He Factus sum in derisum omni populo meo, canticum eorum tota die. | Ἐγενήθην γέλως παντὶ λαῷ μου, ψαλμὸς αὐτῶν ὅλην τὴν ἡμέραν. |
| 15 | He Replevit me amaritudinibus; inebriavit me absinthio. | ΟΥΑΥ. Ἐχόρτασέ με πικρίας, ἐμέθυσέ με χολῆς, |
| 16 | Vau Et fregit ad numerum dentes meos; cibavit me cinere. | καὶ ἐξέβαλε ψήφῳ ὀδόντας μου· ἐψώμισέ με σποδὸν, |
| 17 | Vau Et repulsa est a pace anima mea; oblitus sum bonorum. | καὶ ἀπώσατο ἐξ εἰρήνης ψυχήν μου· ἐπελαθόμην ἀγαθά. |
| 18 | Vau Et dixi: Periit finis meus, et spes mea a Domino. | Καὶ ἀπώλετο νῖκός μου, καὶ ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ Κυρίου. |
| 19 | Zain Recordare paupertatis, et transgressionis meae, absinthii et fellis. | ΖΑΙΝ. Ἐμνήσθην ἀπὸ πτωχείας μου, καὶ ἐκ διωγμοῦ πικρία καὶ χολή μου μνησθήσεται, |
| 20 | Zain Memoria memor ero, et tabescet in me anima mea. | καὶ καταδολεσχήσει ἐπʼ ἐμὲ ἡ ψυχή μου. |
| 21 | Zain Haec recolens in corde meo, ideo sperabo. | Ταύτην τάξω εἰς τὴν καρδίαν μου, διατοῦτο ὑπομενῶ. ΗΘ. Τὰ ἐλέη Κυρίου, ὅτι οὐκ ἐξέλιπέ με, ὅτι οὐ συνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ· μῆνας εἰς τὰς πρωΐας ἐλέησον Κύριε, ὅτι οὐ συνετελέσθημεν, ὅτι οὐ συνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ. Καινὰ εἰς τὰς πρωΐας, πολλὴ ἡ πίστις σου. Μερίς μου Κύριος, εἶπεν ἡ ψυχή μου· διατοῦτο ὑπομενῶ αὐτῷ· |
| 22 | Heth Misericordiae Domini, quia non sumus consumpti; quia non defecerunt miserationes eius. | — |
| 23 | Heth Novi diluculo, multa est fides tua. | — |
| 24 | Heth Pars mea Dominus, dixit anima mea; propterea exspectabo eum. | — |
| 25 | Teth Bonus est Dominus sperantibus in eum, animae quaerenti illum. | ΤΗΘ. Ἀγαθὸς Κύριος τοῖς ὑπομένουσιν αὐτὸν, ψυχὴ ἣ ζητήσει αὐτὸν, ἀγαθόν· |
| 26 | Teth Bonum est praestolari cum silentio salutare Dei. | καὶ ὑπομενεῖ, καὶ ἡσυχάσει εἰς τὸ σωτήριον Κυρίου. |
| 27 | Teth Bonum est viro cum portaverit iugum ab adolescentia sua. | ΤΗΘ. Ἀγαθὸν ἀνδρὶ, ὅταν ἄρῃ ζυγὸν ἐν νεότητι αὐτοῦ, |
| 28 | Iod Sedebit solitarius, et tacebit, quia levavit super se. | καθήσεται κατὰ μόνας, καὶ σιωπήσεται, ὅτι ᾖρεν ἐφʼ ἑαυτῷ. |
| 29 | Iod Ponet in pulvere os suum, si forte sit spes. | — |
| 30 | Iod Dabit percutienti se maxillam: saturabitur opprobriis. | ΙΩΔ. Δώσει τῷ παίοντι αὐτὸν σιαγόνα, χορτασθήσεται ὀνειδισμῶν· |
| 31 | Caph Quia non repellet in sempiternum Dominus. | Ὅτι οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἀπώσεται Κύριος. |
| 32 | Caph Quia si abiecit, et miserebitur, secundum multitudinem misericordiarum suarum. | ΧΑΦ. Ὅτι ὁ ταπεινώσας οἰκτειρήσει, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους αὐτοῦ, |
| 33 | Caph Non enim humiliavit ex corde suo et abiecit filios hominum. | οὐκ ἀπεκριθη ἀπὸ καρδίας αὐτοῦ, καὶ ἐταπείνωσεν υἱοὺς ἀνδρός. |
| 34 | Lamed Ut conteret sub pedibus suis omnes vinctos terrae. | ΛΑΜΕΔ. Τοῦ ταπεινῶσαι ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ πάντας δεσμίους γῆς, |
| 35 | Lamed Ut declinaret iudicium viri in conspectu vultus Altissimi. | τοῦ ἐκκλίναι κρίσιν ἀνδρὸς κατέναντι προσώπου ὑψίστου, |
| 36 | Lamed Ut perverteret hominem in iudicio suo; Dominus ignoravit. | καταδικάσαι ἄνθρωπον ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν, Κύριος οὐκ εἶπε. |
| 37 | Mem Quis est iste qui dixit ut fieret, Domino non iubente? | Τίς οὕτως εἶπε, καὶ ἐγενήθη; Κύριος οὐκ ἐνετείλατο. |
| 38 | Mem Ex ore Altissimi non egredientur nec mala nec bona? | Ἐκ στόματος ὑψίστου οὐκ ἐξελεύσεται τὰ κακὰ καὶ τὸ ἀγαθόν. |
| 39 | Mem Quid murmuravit homo vivens, vir pro peccatis suis? | ΜΗΜ. Τί γογγύσει ἄνθρωπος ζῶν, ἀνὴρ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ; |
| 40 | Nun Scrutemur vias nostras, et quaeramus, et revertamur ad Dominum. | ΝΟΥΝ. Ἐξηρευνήθη ἡ ὁδὸς ἡμῶν καὶ ἠτάσθη, καὶ ἐπιστρέψομεν ἕως Κυρίου. |
| 41 | Nun Levemus corda nostra cum manibus ad Dominum in caelos. | Ἀναλάβωμεν καρδίας ἡμῶν ἐπὶ χειρῶν πρὸς ὑψηλὸν ἐν οὐρανῷ. |
| 42 | Nun Nos inique egimus, et ad iracundiam provocavimus; idcirco tu inexorabilis es. | Ἡμαρτήσαμεν, ἠσεβήσαμεν, καὶ οὐχ ἱλάσθης. |
| 43 | Samech Operuisti in furore, et percussisti nos; occidisti, nec pepercisti. | ΣΑΜΕΧ. Ἐπεσκέπασας ἐν ʼθυμῷ, καὶ ἀπεδίωξας ἡμᾶς, ἀπέκτεινας, οὐκ ἐφείσω. |
| 44 | Samech Opposuisti nubem tibi, ne transeat oratio. | Ἐπεσκέπασας νεφέλην σεαυτῷ ἕινεκεν προσευχῆς, |
| 45 | Samech Eradicationem et abiectionem posuisti me in medio populorum. | καμμύσαι με καὶ ἀπωσθῆναι. ΑΙΝ. Ἔθηκας ἡμᾶς ἐν μέσῳ τῶν λαῶν. |
| 46 | Phe Aperuerunt super nos os suum omnes inimici. | Διήνοιξαν ἐφʼ ἡμᾶς τὸ στόμα αὐτῶν πάντες οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν. |
| 47 | Phe Formido et laqueus facta est nobis vaticinatio, et contritio. | Φόβος καὶ θυμὸς ἐγενήθη ἡμῖν, ἔπαρσις καὶ συντριβή. |
| 48 | Phe Divisiones aquarum deduxit oculus meus, in contritione filiae populi mei. | Ἀφέσεις ὑδάτων κατάξει ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου. |
| 49 | Ain Oculus meus afflictus est, nec tacuit, eo quod non esset requies. | ΦΗ. Ὁ ὀφθαλμός μου κατεπόθη, καὶ οὐ σιγήσομαι τοῦ μὴ εἶναι ἔκνηψιν, |
| 50 | Ain Donec respiceret et videret Dominus de caelis. | ἕως οὗ διακύψῃ καὶ ἴδῃ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ. |
| 51 | Ain Oculus meus depraedatus est animam meam in cunctis filiabus urbis meae. | Ὁ ὀφθαλμός μου ἐπιφυλλιεῖ ἐπὶ τὴν ψυχήν μου παρὰ πάσας θυγατέρας πόλεως. |
| 52 | Sade Venatione ceperunt me quasi avem inimici mei gratis. | ΤΣΑΔΗ. Θηρεύοντες ἐθήρευσάν με ὡς στρουθίον· πάντες οἱ ἐχθροί μου δωρεὰν |
| 53 | Sade Lapsa est in lacum vita mea, et posuerunt lapidem super me. | ἐθανάτωσαν ἐν λάκκῳ ζωήν μου, καὶ ἐπέθηκαν λίθον ἐπʼ ἐμοί. |
| 54 | Sade Inundaverunt aquae super caput meum; dixi: Perii. | Ὑπερεχύθη ὕδωρ ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου· εἶπα, ἄπωσμαι. |
| 55 | Coph Invocavi nomen tuum, Domine, de lacu novissimo. | ΚΩΦ. Ἐπεκαλεσάμην τὸ ὄνομά σου, Κύριε, ἐκ λάκκου κατωτάτου· |
| 56 | Coph Vocem meam audisti; ne avertas aurem tuam a singultu meo et clamoribus. | Φωνήν μου ἤκουσας· μὴ κρύψῃς τὰ ὦτά σου εἰς τὴν δέησίν μου· |
| 57 | Coph Appropinquasti in die quando invocavi te; dixisti: Ne timeas. | Εἰς τὴν βοήθειάν μου ἤγγισας· ἐν ἡμέρᾳ ᾗ ἐπεκαλεσάμην σε εἶπάς μοι, μὴ φοβοῦ. |
| 58 | Res Iudicasti, Domine, causam animae meae, redemptor vitae meae. | ΡΗΧΣ. Ἐδίκασας, Κύριε, τὰς δίκας τῆς ψυχῆς μου, ἐλυτρώσω τὴν ζωήν μου. |
| 59 | Res Vidisti, Domine, iniquitatem illorum adversum me: iudica iudicium meum. | Ἴδες, Κύριε, τὰς ταραχάς μου, ἔκρινας τὴν κρίσιν μου. |
| 60 | Res Vidisti omnem furorem, universas cogitationes eorum adversum me. | Εἶδες πᾶσαν τὴν ἐκδίκησιν αὐτῶν, εἰς πάντας διαλογισμοὺς αὐτῶν ἐν ἐμοί. |
| 61 | Sin Audisti opprobrium eorum, Domine, omnes cogitationes eorum adversum me. | ΧΣΕΝ. Ἤκουσας τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, πάντας τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν κατʼ ἐμοῦ, |
| 62 | Sin Labia insurgentium mihi, et meditationes eorum adversum me tota die. | χείλη ἐπανισταμένων μοι, καὶ μελέτας αὐτῶν κατʼ ἐμοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν, |
| 63 | Sin Sessionem eorum et resurrectionem eorum vide; ego sum psalmus eorum. | καθέδραν αὐτῶν, καὶ ἀνάστασιν αὐτῶν· ἐπίβλεψον ἐπὶ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν. |
| 64 | Thau Redes eis vicem, Domine, iuxta opera manuum suarum. | Ἀποδώσεις αὐτοῖς ἀνταπόδομα, Κύριε, κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν. |
| 65 | Thau Dabis eis scutum cordis, laborem tuum. | ΘΑΥ. Ἀποδώσεις αὐτοῖς ὑπερασπισμὸν, καρδίας μου μόχθον. |
| 66 | Thau Persequeris in furore, et conteres eos sub caelis, Domine. | Σὺ αὐτοὺς καταδιώξεις ἐν ὀργῇ, καὶ ἐξαναλώσεις αὐτοὺς ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ, Κύριε. |
