Iacobi 4

¹Unde bella et lites in vobis? nonne hinc: ex concupiscentiis vestris, quae militant in membris vestris? ²concupiscitis, et non habetis: occiditis, et zelatis: et non potestis adipisci: litigatis, et belligeratis, et non habetis, propter quod non postulatis. ³Petitis, et non accipitis: eo quod male petatis: ut in concupiscentiis vestris insumatis. ⁴Adulteri, nescitis quia amicitia huius mundi inimica est Dei? quicumque ergo voluerit amicus esse saeculi huius, inimicus Dei constituitur. ⁵An putatis quia inaniter Scriptura dicat: Ad invidiam concupiscit spiritus qui habitat in vobis? ⁶maiorem autem dat gratiam. Propter quod dicit: Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam. ⁷Subditi ergo estote Deo, resistite autem diabolo, et fugiet a vobis. ⁸Appropinquate Deo, et appropinquabit vobis. Emundate manus, peccatores: et purificate corda, duplices animo. ⁹Miseri estote, et lugete, et plorate: risus vester in luctum convertatur, et gaudium in moerorem. ¹⁰Humiliamini in conspectu Domini, et exaltabit vos. ¹¹Nolite detrahere alterutrum fratres. Qui detrahit fratri, aut qui iudicat fratrem suum, detrahit legi, et iudicat legem. Si autem iudicas legem, non es factor legis, sed iudex. ¹²Unus est legislator et iudex, qui potest perdere et liberare. ¹³Tu autem quis es, qui iudicas proximum? Ecce nunc qui dicitis: Hodie, aut crastino ibimus in illam civitatem, et faciemus ibi quidem annum, et mercabimur, et lucrum faciemus: ¹⁴qui ignoratis quid erit in crastino. ¹⁵Quae est enim vita vestra? vapor est ad modicum parens, et deinceps exterminabitur; pro eo ut dicatis: Si Dominus voluerit. Et: Si vixerimus, faciemus hoc, aut illud. ¹⁶Nunc autem exsultatis in superbiis vestris. Omnis exsultatio talis, maligna est. ¹⁷Scienti igitur bonum facere, et non facienti, peccatum est illi.