Ad Titum 2

¹Tu autem loquere quae decent sanam doctrinam: ²senes ut sobrii sint, pudici, prudentes, sani in fide, in dilectione, in patientia: ³anus similiter in habitu sancto, non criminatrices, non multo vino servientes, bene docentes: ⁴ut prudentiam doceant adolescentulas, ut viros suos ament, filios suos diligant, ⁵prudentes, castas, sobrias, domus curam habentes, benignas, subditas viris suis, ut non blasphemetur verbum Dei. ⁶Iuvenes similiter hortare ut sobrii sint. ⁷In omnibus teipsum praebe exemplum bonorum operum, in doctrina, in integritate, in gravitate, ⁸verbum sanum, irreprehensibile: ut is qui ex adverso est, vereatur, nihil habens malum dicere de nobis. ⁹Servos dominis suis subditos esse, in omnibus placentes, non contradicentes, ¹⁰non fraudantes, sed in omnibus fidem bonam ostendentes: ut doctrinam Salvatoris nostri Dei ornent in omnibus.

¹¹Apparuit enim gratia Dei Salvatoris nostri omnibus hominibus, ¹²erudiens nos, ut abnegantes impietatem, et saecularia desideria, sobrie, et iuste, et pie vivamus in hoc saeculo, ¹³exspectantes beatam spem, et adventum gloriae magni Dei, et Salvatoris nostri Iesu Christi: ¹⁴qui dedit semetipsum pro nobis, ut nos redimeret ab omni iniquitate, et mundaret sibi populum acceptabilem, sectatorem bonorum operum.

¹⁵Haec loquere, et exhortare, et argue cum omni imperio. Nemo te contemnat.