Ad Galatas 4

¹Dico autem: quanto tempore haeres parvulus est, nihil differt a servo, cum sit dominus omnium: ²sed sub tutoribus et actoribus est usque ad praefinitum tempus a patre: ³ita et nos cum essemus parvuli, sub elementis mundi eramus servientes. ⁴At ubi venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub lege, ⁵ut eos, qui sub lege erant, redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus. ⁶Quoniam autem estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra, clamantem: Abba, Pater. ⁷Itaque iam non est servus, sed filius: quod si filius, et haeres per Deum.

⁸Sed tunc quidem ignorantes Deum, iis, qui natura non sunt dii, serviebatis. ⁹Nunc autem cum cognoveritis Deum, immo cogniti sitis a Deo: quomodo convertimini iterum ad infirma et egena elementa, quibus denuo servire vultis? ¹⁰Dies observatis, et menses, et tempora, et annos. ¹¹Timeo vos, ne forte sine causa laboraverim in vobis. ¹²Estote sicut ego, quia et ego sicut vos: fratres, obsecro vos. Nihil me laesistis. ¹³Scitis autem quia per infirmitatem carnis evangelizavi vobis iampridem: et tentationem vestram in carne mea ¹⁴non sprevistis, neque respuistis: sed sicut angelum Dei excepistis me, sicut Christum Iesum. ¹⁵Ubi est ergo beatitudo vestra? testimonium enim perhibeo vobis, quia, si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi. ¹⁶Ergo inimicus vobis factus sum, verum dicens vobis? ¹⁷Aemulantur vos non bene: sed excludere vos volunt, ut illos aemulemini. ¹⁸Bonum autem aemulamini in bono semper: et non tantum cum praesens sum apud vos. ¹⁹Filioli mei, quos iterum parturio, donec formetur Christus in vobis: ²⁰vellem autem esse apud vos modo, et mutare vocem meam: quoniam confundor in vobis. ²¹Dicite mihi qui sub lege vultis esse: legem non legistis? ²²Scriptum est enim: Quoniam Abraham duos filios habuit: unum de ancilla, et unum de libera. ²³Sed qui de ancilla, secundum carnem natus est: qui autem de libera, per repromissionem: ²⁴quae sunt per allegoriam dicta. Haec enim sunt duo testamenta. Unum quidem in monte Sina, in servitutem generans, quae est Agar: ²⁵Sina enim mons est in Arabia, qui coniunctus est ei quae nunc est Ierusalem, et servit cum filiis suis. ²⁶Illa autem, quae sursum est Ierusalem, libera est, quae est mater nostra. ²⁷Scriptum est enim: Laetare, sterilis, quae non paris; erumpe et clama, quae non parturis: quia multi filii desertae, magis quam eius quae habet virum. ²⁸Nos autem, fratres, secundum Isaac promissionis filii sumus. ²⁹Sed quomodo tunc is, qui secundum carnem natus fuerat, persequebatur eum qui secundum spiritum: ita et nunc. ³⁰Sed quid dicit Scriptura? Eiice ancillam, et filium eius: non enim haeres erit filius ancillae cum filio liberae. ³¹Itaque, fratres, non sumus ancillae filii, sed liberae: qua libertate Christus nos liberavit.