Comparación
Jonás 3
Torres Amat y Vulgata Clementina, versículo a versículo.
| Torres Amat | Vulgata Clementina | |
|---|---|---|
| 1 | Y habló el Señor por segunda vez a Jonás, diciéndole: | Et factum est verbum Domini ad Ionam secundo, dicens: |
| 2 | Anda y ve luego a Nínive, ciudad grande, y predica en ella aquello que yo te digo. | Surge, et vade in Niniven, civitatem magnam, et praedica in ea praedicationem quam ego loquor ad te. |
| 3 | Marchó pues Jonás, y se dirigió a Nínive, según la orden del Señor. Era Nínive una ciudad grandísima, que tenía tres días de camino en circuito. | Et surrexit Ionas, et abiit in Niniven iuxta verbum Domini: et Ninive erat civitas magna, itinere trium dierum. |
| 4 | Y comenzó Jonás a recorrer la ciudad, y anduvo por ella un día clamando y diciendo: De aquí a cuarenta días Nínive será destruida. | Et coepit Ionas introire in civitatem itinere diei unius: et clamavit, et dixit: Adhuc quadraginta dies, et Ninive subvertetur. |
| 5 | Y creyeron los ninivitas en la palabra de Dios, y publicaron el ayuno, y vistiéronse todos, chicos y grandes, de sacos o cilicios. | Et crediderunt viri Ninivitae in Deum, et praedicaverunt ieiunium, et vestiti sunt saccis, a maiore usque ad minorem. |
| 6 | Y llegó la noticia al rey de Nínive, y se levantó del trono, y despojándose de sus regias vestiduras, vistiose de saco, y sentose sobre la ceniza. | Et pervenit verbum ad regem Ninive: et surrexit de solio suo, et abiecit vestimentum suum a se, et indutus est sacco, et sedit in cinere. |
| 7 | En seguida se publicó en Nínive una orden del rey y de sus principales magnates que decía: Ni hombres ni bestias nada coman: no salgan a pacer ni a beber los bueyes y ganados: | Et clamavit, et dixit in Ninive ex ore regis et principum eius, dicens: Homines, et iumenta, et boves, et pecora non gustent quidquam: nec pascantur, et aquam non bibant. |
| 8 | hombres y bestias cúbranse con sacos y arreos de luto; y clamen aquellos con todo ahinco al Señor, convirtiéndose cada uno de su mala vida e inicuo proceder. | Et operiantur saccis homines et iumenta, et clament ad Dominum in fortitudine: et convertatur vir a via sua mala, et ab iniquitate quae est in manibus eorum. |
| 9 | ¿Quién sabe si así mudará el Señor su designio, y nos perdonará; y si se aplacará el furor de su ira, de suerte que no perezcamos? | Quis scit si convertatur et ignoscat Deus, et revertatur a furore irae suae, et non peribimus? |
| 10 | Viendo pues Dios las obras de penitencia que hacían, y cómo se habían convertido de su mala vida, moviose a misericordia, y no les envió los males que había decretado. | Et vidit Deus opera eorum, quia conversi sunt de via sua mala: et misertus est Deus super malitiam quam locutus fuerat ut faceret eis, et non fecit. |
