III Ioannis 1

¹Senior Gaio carissimo, quem ego diligo in veritate. ²Carissime, de omnibus orationem facio prospere te ingredi, et valere sicut prospere agit anima tua. ³Gavisus sum valde venientibus fratribus, et testimonium perhibentibus veritati tuae, sicut tu in veritate ambulas. ⁴Maiorem horum non habeo gratiam, quam ut audiam filios meos in veritate ambulare.

⁵Carissime, fideliter facis quidquid operaris in fratres, et hoc in peregrinos, ⁶qui testimonium reddiderunt caritati tuae in conspectu ecclesiae: quos, benefaciens, deduces digne Deo. ⁷Pro nomine enim eius profecti sunt, nihil accipientes a gentibus. ⁸Nos ergo debemus suscipere huiusmodi, ut cooperatores simus veritatis.

⁹Scripsissem forsitan ecclesiae: sed is qui amat primatum gerere in eis, Diotrephes, non recipit nos: ¹⁰propter hoc si venero, commonebo eius opera, quae facit, verbis malignis garriens in nos: et quasi non ei ista sufficiant, neque ipse suscipit fratres: et eos qui suscipiunt, prohibet, et de ecclesia eiicit.

¹¹Carissime, noli imitari malum, sed quod bonum est. Qui benefacit, ex Deo est: qui malefacit, non vidit Deum.

¹²Demetrio testimonium redditur ab omnibus, et ab ipsa veritate, sed et nos testimonium perhibemus: et nosti quoniam testimonium nostrum verum est.

¹³Multa habui tibi scribere: sed nolui per atramentum et calamum scribere tibi.

¹⁴Spero autem protinus te videre, et os ad os loquemur. Pax tibi. Salutant te amici. Saluta amicos nominatim.