Collatio
II Samuelis 22
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Locutus est autem David Domino verba carminis huius in die qua liberavit eum Dominus de manu omnium inimicorum suorum, et de manu Saul. | Καὶ ἐλάλησε Δαυὶδ τῷ Κυρίῳ τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης, ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐξείλετο αὐτὸν Κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ, καὶ ἐκ χειρὸς Σαούλ. |
| 2 | Et ait: Dominus petra mea, et robur meum, et salvator meus. | Καὶ εἶπεν ᾠδή· Κύριε πέτρα μου, καὶ ὀχύρωμά μου, καὶ ἐξαιρούμενός με ἐμοί, |
| 3 | Deus fortis meus: sperabo in eum; scutum meum, et cornu salutis meae: elevator meus, et refugium meum; salvator meus: de iniquitate liberabis me. | ὁ Θεός μου, φύλαξ μου ἔσται μοι, πεποιθὼς ἔσομαι ἐπʼ αὐτῷ· ὑπερασπιστής μου, καὶ κέρας σωτηρίας μου, ἀντιλήπτωρ μου, καὶ καταφυγή μου σωτηρίας μου, ἐξ ἀδίκου σώσεις με. |
| 4 | Laudabilem invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero. | Αἰνετὸν ἐπικαλέσομαι Κύριον, καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι. |
| 5 | Quia circumdederunt me contritiones mortis: torrentes Belial terruerunt me. | Ὅτι περιέσχον με συντριμμοὶ θανάτου, χείμαῤῥοι ἀνομίας ἐθάμβησάν με. |
| 6 | Funes inferni circumdederunt me: praevenerunt me laquei mortis. | Ὠδῖνες θανάτου ἐκύκλωσάν με, προέφθασάν με σκληρότητες θανάτου. |
| 7 | In tribulatione mea invocabo Dominum, et ad Deum meum clamabo: et exaudiet de templo suo vocem meam, et clamor meus veniet ad aures eius. | Ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον, καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου βοήσομαι, καὶ ἐπακούσεται ἐκ ναοῦ αὐτοῦ φωνῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτοῦ. |
| 8 | Commota est et contremuit terra; fundamenta montium concussa sunt, et conquassata: quoniam iratus est eis. | Καὶ ἐταράχθη καὶ ἐσείσθη ἡ γῆ, καὶ τὰ θεμέλια τοῦ οὐρανοῦ συνεταράχθησαν καὶ ἐσπαράχθησαν, ὃτι ἐθυμώθη Κύριος αὐτοῖς. |
| 9 | Ascendit fumus de naribus eius, et ignis de ore eius vorabit: carbones succensi sunt ab eo. | Ἀνέβη καπνὸς ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ, καὶ πῦρ ἐκ στόματος αὐτοῦ κατέδεται· ἄνθρακες ἐξεκαύθησαν ἀπʼ αὐτοῦ. |
| 10 | Inclinavit caelos, et descendit: et caligo sub pedibus eius. | Καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη, καὶ γνόφος ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ. |
| 11 | Et ascendit super cherubim, et volavit: et lapsus est super pennas venti. | Καὶ ἐπεκάθισεν ἐπὶ τῷ χερουβὶν καὶ ἐπετάσθη, καὶ ὤφθη ἐπὶ πτερύγων ἀνέμου. |
| 12 | Posuit tenebras in circuitu suo latibulum, cribrans aquas de nubibus caelorum. | Καὶ ἔθετο σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ· κύκλῳ αὐτοῦ ἡ σκηνὴ αὐτοῦ σκότος ὑδάτων, ἐπάχυνεν ἐν νεφέλαις ἀέρος. |
| 13 | Prae fulgore in conspectu eius, succensi sunt carbones ignis. | Ἀπὸ τοῦ φέγγους ἐναντίον αὐτοῦ ἐξεκαύθησαν ἄνθρακες πυρός. |
| 14 | Tonabit de caelo Dominus, et excelsus dabit vocem suam. | Ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ Κύριος, καὶ ὁ ὕψιστος ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ. |
| 15 | Misit sagittas et dissipavit eos; fulgur, et consumpsit eos. | Καὶ ἀπέστειλε βέλη, καὶ ἐσκόρπισεν αὐτούς· καὶ ἢστραψεν ἀστραπὴν, καὶ ἐξέστησεν αὐτούς. |
| 16 | Et apparuerunt effusiones maris, et revelata sunt fundamenta orbis ab increpatione Domini, ab inspiratione spiritus furoris eius. | Καὶ ὤφθησαν ἀφέσεις θαλάσσης, καὶ ἀπεκαλύφθη θεμέλια τῆς οἰκουμένης ἐν τῇ ἐπιτιμήσει Κυρίου, ἀπὸ πνοῆς πνεύματος θυμοῦ αὐτοῦ. |
| 17 | Misit de excelso, et assumpsit me, et extraxit me de aquis multis. | Ἀπέστειλεν ἐξ ὕξ ὕψους καὶ ἔλαβέ με, εἵλκυσέ με ἐξ ὑδάτων πολλῶν. |
| 18 | Liberavit me ab inimico meo potentissimo, et ab his qui oderant me: quoniam robustiores me erant. | Ἐῤῥύσατό με ἐξ ἐχθρῶν μου ἰσχύος, ἐκ τῶν μισούντων με, ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ. |
| 19 | Praevenit me in die afflictionis meae, et factus est Dominus firmamentum meum. | Προέφθασάν με ἡμέραι θλίψεώς μου· καὶ ἐγένετο Κύριος ἐπιστήριγμά μου; |
| 20 | Et eduxit me in latitudinem: liberavit me, quia complacui ei. | καὶ ἐξήγαγέ με εἰς πλατυσμὸν, καὶ ἐξείλετό με, ὅτι ηὐδόκησες ἐν ἐμοί. |
| 21 | Retribuet mihi Dominus secundum iustitiam meam: et secundum munditiam manuum mearum reddet mihi. | Καὶ ἀνταπέδωκέ μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου, καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταπέδωκέ μοι. |
| 22 | Quia custodivi vias Domini, et non egi impie a Deo meo. | Ὅτι ἐφύλαξα ὁδοὺς Κυρίου, καὶ οὐκ ἠσέβησα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ μου. |
| 23 | Omnia enim iudicia eius in conspectu meo, et praecepta eius non amovi a me. | Ὅτι πάντα τὰ κρίματα αὐτοῦ κατεναντίον μου καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, οὐκ ἀπέστην ἀπʼ αὐτῶν. |
| 24 | Et ero perfectus cum eo, et custodiam me ab iniquitate mea. | Καὶ ἔσομαι ἄμωμος αὐτῷ, καὶ προφυλάξομαι ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου. |
| 25 | Et restituet mihi Dominus secundum iustitiam meam, et secundum munditiam manuum mearum in conspectu oculorum suorum. | Καὶ ἀποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου, καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ. |
| 26 | Cum sancto sanctus eris, et cum robusto perfectus. | Μετὰ ὁσίου ὁσιωθήσῃ, καὶ μετὰ ἀνδρὸς τελείου τελειωθήσῃ· |
| 27 | Cum electo electus eris, et cum perverso perverteris. | Καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ, καὶ μετὰ στρεβλοῦ στρεβλωθήσῃ. |
| 28 | Et populum pauperem salvum facies: oculisque tuis excelsos humiliabis. | Καὶ τὸν λαὸν τὸν πτωχὸν σώσεις, καὶ ὀφθαλμοὺς ἐπὶ μετεώρων ταπεινώσεις. |
| 29 | Quia tu lucerna mea, Domine, et tu, Domine, illuminabis tenebras meas. | Ὅτι σὺ ὁ λύχνος μου Κύριε, καὶ Κύριος ἐκλάμψει μοι τὸ σκότος μου. |
| 30 | In te enim curram accinctus: in Deo meo transiliam murum. | Ὅτι ἐν σοὶ δραμοῦμαι μονόζωνος, καὶ ἐν τῷ Θεῷ μου ὑπερβήσομαι τεῖχος. |
| 31 | Deus, immaculata via eius; eloquium Domini igne examinatum: scutum est omnium sperantium in se. | Ὁ ἰσχυρὸς ἄμωμος ἡ ὁδὸς αὐτοῦ· τὸ ῥῆμα Κυρίου κραταιὸν πεπυρωμένον· ὑπερασπιστής ἐστι πᾶσι τοῖς πεποιθόσιν ἐπʼ αὐτόν. |
| 32 | Quis est Deus praeter Dominum, et quis fortis praeter Deum nostrum? | Τίς ἰσχυρὸς πλὴν Κυρίου; καὶ τίς κτίστης ἔσται πλὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν; |
| 33 | Deus qui accinxit me fortitudine, et complanavit perfectam viam meam. | Ὁ ἰσχυρὸς ὁ κραταιῶν με δυνάμει, καὶ ἐξετίναξεν ἄμωμον τὴν ὁδόν μου. |
| 34 | Coaequans pedes meos cervis, et super excelsa mea statuens me; | Τιθεὶς τοὺς πόδας μου ὡς ἐλάφων, καὶ ἐπὶ τὰ ὕψη ἱστῶν με. |
| 35 | docens manus meas ad praelium, et componens quasi arcum aereum brachia mea. | Διδάσκων χεῖράς μου εἰς πόλεμον, καὶ κατάξας τόξον χαλκοῦν ἐν βραχίονί μου. |
| 36 | Dedisti mihi clypeum salutis tuae, et mansuetudo tua multiplicavit me. | Καὶ ἔδωκάς μοι ὑπερασπισμὸν σωτηρίας μου, καὶ ἡ ὑπακοή σου ἐπλήθυνέ με εἰς πλατυσμὸν εἰς τὰ διαβήματά μου ὑποκάτω μου, |
| 37 | Dilatabis gressus meos subtus me, et non deficient tali mei. | καὶ οὐκ ἐσαλεύθησαν τὰ σκέλη μου. |
| 38 | Persequar inimicos meos, et conteram, et non convertar donec consumam eos. | Διώξω ἐχθρούς μου, καὶ ἀφανιῶ αὐτοὺς, καὶ οὐκ ἀναστρέψω ἕως ἂν συντελέσω αὐτούς. |
| 39 | Consumam eos et confringam, ut non consurgant: cadent sub pedibus meis. | Καὶ θλάσω αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀναστήσονται, καὶ πεσοῦνται ὑπὸ τοὺς πόδας μου. |
| 40 | Accinxisti me fortitudine ad praelium: incurvasti resistentes mihi subtus me. | Καὶ ἐνισχύσεις με δυνάμει εἰς πόλεμον, κάμψεις τοὺς ἐπιστανομένους μοι ὑποκάτω μου. |
| 41 | Inimicos meos dedisti mihi dorsum; odientes me, et disperdam eos. | Καὶ τοὺς ἐχθρούς μου ἔδωκάς μοι νῶτον, τοὺς μισοῦντάς με, καὶ ἐθανάτωσας αὐτούς. |
| 42 | Clamabunt, et non erit qui salvet; ad Dominum, et non exaudiet eos. | Βοήσονται, καὶ οὐκ ἔστι βοηθὸς, πρὸς Κύριον, καὶ οὐκ ἐπήκουσεν αὐτῶν. |
| 43 | Delebo eos ut pulverem terrae; quasi lutum platearum comminuam eos atque confringam. | Καὶ ἐλέανα αὐτοὺς ὡς χοῦν γῆς, ὡς πηλὸν ἐξόδων ἐλέπτυνα αὐτούς. |
| 44 | Salvabis me a contradictionibus populi mei; custodies me in caput gentium: populus quem ignoro serviet mihi. | Καὶ ῥύσῃ με ἐκ μάχης λαῶν, φυλάξεις με εἰς κεφαλὴν ἐθνῶν· λαὸς ὃν οὐκ ἔγνω ἐδούλευσάν μοι. |
| 45 | Filii alieni resistent mihi; auditu auris obedient mihi. | Υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι, εἰς ἀκοὴν ὠτίου ἤκουσάν μου. |
| 46 | Filii alieni defluxerunt, et contrahentur in angustiis suis. | Υἱοὶ ἀλλότριοι ἀποῤῥιφήσονται, καὶ σφαλοῦσιν ἐκ τῶν συγκλεισμῶν αὐτῶν. |
| 47 | Vivit Dominus, et benedictus Deus meus, et exaltabitur Deus fortis salutis meae. | Ζῇ Κύριος, καὶ εὐλογητὸς ὁ φύλαξ μου, καὶ ὑψωθήσεται ὁ Θεός μου ὁ φύλαξ τῆς σωτηρίας μου. |
| 48 | Deus qui das vindictas mihi, et deiicis populos sub me. | Ἰσχυρὸς Κύριος ὁ διδοὺς ἐκδικήσεις ἐμοὶ, παιδεύων λαοὺς ὑποκάτω μου, |
| 49 | Qui educis me ab inimicis meis, et a resistentibus mihi elevas me: a viro iniquo liberabis me. | καὶ ἐξάγων με ἐξ ἐχθρῶν μου· καὶ ἐκ τῶν ἐπεγειρομένων μοι ὑψώσεις με, ἐξ ἀνδρὸς ἀδικημάτων ῥύσῃ με. |
| 50 | Propterea confitebor tibi, Domine, in gentibus, et nomini tuo cantabo: | Διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι Κύριε ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ. |
| 51 | magnificans salutes regis sui, et faciens misericordiam christo suo David, et semini eius in sempiternum. | Μεγαλύνων τὰς σωτηρίας βασιλέως αὐτοῦ, καὶ ποιῶν ἔλεος τῷ χριστῷ αὐτοῦ τῷ Δαυὶδ, καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ ἕως αἰῶνος. Καὶ οὗτοι οἱ λόγοι Δαυὶδ οἱ ἔσχατοι· |
